Knowledge Village

World's Most Amazing Bridge

2011-01-28T07:07:00.000+04:00

The Atlantic Ocean Road is a 8.3-kilometer (5.2 mi) long part of County Road 64 which stretches an archipelago in Eide and Averøy in Møre og Romsdal, Norway. Located at the northern part of the coastal area of Hustadvika, it connects the villages of Kårvåg on Averøy with Vevang in Eide on the Romsdal peninsula on the mainland. The road is one alternative connecting the towns of Kristiansund and Molde, via the Atlantic Ocean Tunnel. The inland connection between those two cities is the Krifast bridge/tunnel system.

Construction work on the Atlantic Ocean Road started on 1 August 1983, with the opening taking place on 7 July 1989. During this period there were no less than 12 hurricane-like storms in the area. The road is built on several small islands and skerries, and is spanned by eight bridges and several landfills/viaducts.

This road has an open sea view which is not so common for roads along the Norwegian coast, since there are archipelagos that obscures this view. Here the distance between the islands is so small that a road could be built across the archipelago. In addition there are fjords and mountains inside the road. The spectacular road quickly became a popular tourist attraction to the extent that caution must be shown when driving it, as both the local population and visitors frequently use the road to go fishing for cod and other saltwater fish directly from the roadside.

မွတ္သားစရာမ်ား

2010-12-30T16:05:00.000+04:00

အားလံုးကို ဖတ္ႀကည့္သြားပါက မွတ္သားစရာ တစ္စံုတစ္ရာ ရႏိုင္ေကာင္းပါသည္။

၁။ လူေတြကို သူတို ့ေမွ်ာ္လင့္ထားတာထက္ပိုျပီး ရႊင္လန္းတက္ႀကြစြာ ေပးကမ္းလိုက္ပါ။

၂။ သင္ႏွင့္ေလေပးေျဖာင့္သူကို လက္ထပ္ပါ။ သင္အိုမင္းလာေသာအခါ သူတို့၏စကားေျပာကၽြမ္းက်င္မႈသည္ တျခားအရာမ်ားကဲ့သို ့ပင္ အေရးပါလာပါလိမ့္မည္။

၃။ ႀကားသမွ်မယံု၊ ရိွသမွ်မသံုး၊ အိပ္ခ်င္သေလာက္မအိပ္ပါႏွင့္။

၄။ “မင္းကိုခ်စ္တယ္ ”ဟု ေျပာႀကားသည့္အခါ တကယ္အေလးအနက္ေျပာပါ။

၅။ “ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး” ဟု ေျပာႀကားသည့္အခါ ထိုသူ၏မ်က္လံုးကို ႀကည့္ျပီးမွေျပာပါ။

၆။ အနည္းဆံုးေျခာက္လေစ့စပ္ထားျပီးမွ လက္ထပ္ပါ။

၇။ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္တတ္တာကို ယံုပါ။

၈။ တစ္စံုတစ္ေယာက္၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္မ်ားကို ဘယ္ေသာအခါမွ ျပက္ရယ္မျပဳပါႏွင့္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္မ်ား မရိွသူသည္ အမ်ားႀကီးမေအာင္ျမင္ႏိုင္။

၉။ နက္နက္ရႈိင္းရိႈင္းႏွင့္ ျပင္းျပင္းျပျပ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါ။ သင္ စိတ္ထိခိုက္နာက်င္ ( အသည္းကဲြ) ႏိုင္ေသာ္လည္း အခ်စ္သည္ ဘ၀မွာပိုျပီး ျပည့္စံုစြာေနႏိုင္ရန္ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းျဖစ္သည္။

၁၀။ သေဘာထားကဲြလဲြမႈမ်ားတြင္ တရားသျဖင့္ ျငင္းခံုပါ။ ဆဲေရးတိုင္းထြာျခင္း မျပဳပါႏွင့္။

၁၁။ လူေတြကို သူတို ့၏ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ႀကည့္ျပီး အကဲမျဖတ္ပါႏွင့္။

၁၂။ ျဖည္းျဖည္းေျပာပါ။ သို ့ေသာ္ လွ်င္ျမန္စြာ စဥ္းစားပါ။

၁၃။ သင္မေျဖခ်င္သည့္ေမးခြန္းကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးလာသည့္အခါ ျပံဳးျပီးေမးလိုက္ပါ။ “ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္လို ့သိခ်င္တာလဲ” လို ့။

၁၄။ ထူးကဲေသာ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ ႀကီးမားေသာ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားမွာ နက္ရိႈင္းေသာစြန္ ့စားမႈ ပါ၀င္ေနသည္ကို သတိရပါ။

၁၅။ သင္ဆံုးရံႈးရခ်ိန္တြင္ သင္ခန္းစာယူပါ။

၁၆။ အနည္းငယ္သေဘာထားကဲြလဲြမႈေႀကာင့္ ႀကီးမားေသာခင္မင္ရင္းႏွီးမႈကို မထိခိုက္ပါေစႏွင့္။

၁၇။ အမွားလုပ္မိေႀကာင္းသိသိခ်င္း ျပင္ဆင္ဖို ့ႀကိဳးစားပါ။

၁၈။ တယ္လီဖုန္းေကာက္ကိုင္ခ်ိန္မွာ ျပံဳးေနပါ။ ဖုန္းေခၚသူက သင့္အျပံဳးကို သင့္အသံထဲမွာ ႀကားရပါလိမ့္မယ္။

၁၉။ တစ္ခ်ိဳ ့အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ကိုယ္တည္းေနပါ။

( Oct., 2008 ,,Global English Magazine

ေအာင္ျမင္ေသာ အိုင္တီပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာဖို႔ နည္းလမ္းမ်ား

2010-12-30T16:01:00.000+04:00

ကၽြမ္းက်င္ၿပီး အရည္အခ်င္းျပည့္၀ေသာ အိုင္တီပညာရွင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ တက္လွမ္းနိုင္ဖို႔ ပထမဦးဆံုးမွန္ကန္တဲ့ အိုင္တီေခတ္အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြအေနနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းေတြ ေရြးခ်ယ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
အိုင္တီအလုပ္အကိုင္ေတြအေနနဲ႔ Professional Level, Mangement Level နဲ႔ Executive Level ဆိုၿပီး အဆင့္ ၃ ဆင့္ ရွိပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ အေျခခံအဆင့္ျဖစ္တဲ့ Professional Level အဆင့္ အလုပ္အေတြ႕အၾကံဳ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ကၽြမ္းက်င္မႈ လက္မွတ္ေတြ အဆင့္ဆင့္ရရွိလာၿပီဆိုမွ အထက္အဆင့္ေတြကို တက္လွမ္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
Technical Level မွာ
Programmer/Software Developer
Systems Analyst/Analyst Programmer
Web Developer/Multimedia Specialist
Database Administrator
Network Technician/Network Administrator
Systems Technician/System Administrator
Instructor/Lecture စသျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္မႈအလိုက္ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလိုပဲ Management Level မွာ ၾကည့္ရင္လည္း
IS Manager
IT Manager
EDP Manager
Project Manager
Systems Manager
Network System Manager
Training Manager ဆိုတဲ့ လုပ္ငန္းရပ္အသီးသီးမွာ တာ၀န္ခံမန္ေနဂ်ာမ်ားအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Executive Level လို႔ ေခၚတဲ့ အမႈေဆာင္အရာရွိအဆင့္မ်ားမွာေတာ့
Vice President (IT)
Vice President(Information Service)
Chief Information Officer-CIO
Chief Technical Officer-CTO
Chief Security Officer-CSO
Technical Director
IT/IS Director
IT Project Director စတဲ့ ရာထူးတာ၀န္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဆင့္ျမင့္ရာထူးမ်ားျဖစ္တဲ့ စီမံခန္႔ခဲြမႈဆိုင္ရာႏွင့္ အမႈေဆာင္အရာရွိ အဆင့္ရာထူးမ်ားကို မထမ္းေဆာင္မီ Technical အဆင့္မွာ သက္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္မႈ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုခုကို ေရြးခ်ယ္ၿပီးမွ အဆင့္ျမင့္ရာထူးတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ Software Development Line မွာ Junior programmer, Senior Programmer, System Analyst, Project Manager စသျဖင့္ တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ တက္လွမ္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Network Professional Line အေနနဲ႔ဆိုရင္ Network Technician, Network Engineer, Network System Manager, CTO (Network and Security) စသျဖင့္ ရာထူးအဆင့္ဆင့္ကို တက္လွမ္းႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္ကၽြမ္းက်င္မႈ လမ္းေၾကာင္းကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ေရြးခ်ယ္ Industry ready လို႔ ေခၚတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္အသင့္ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ကိုေတာ့ ဦးစားေပးစဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ၿပီး အလုပ္အေတြ႕အၾကံဳ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ားအျပင္ အိုင္တီနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေတြကို ရရွိႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါမွ ႏုိင္ငံတကာ အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ လုပ္ငန္းအဖဲြ႕အစည္းႀကီးေတြမွာ ထိုက္တန္တဲ့ ရာထူးေတြကို ရရွိႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အို္င္တီဆိုင္ရာ အရည္အခ်င္းအသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေတြကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ Level အသီးသီးအလိုက္ မိမိရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အေပၚ မူတည္ၿပီး ရယူေလ့လာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ လက္မွတ္ေတြထဲမွာ ဒီပလိုမာနဲ႔ ဒီဂရီလက္မွတ္ေတြကေတာ့ Academic Oriented ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီလက္မွတ္ေတြရဖို႔ ျပည္တြင္းျပည္ပ ပညာေရးအဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုခုမွာ အနည္းဆံုး (၁) ႏွစ္ခန္႔ ေလ့လာသင္ယူရမွာ ျဖစ္ၿပီး Certificate Level ကေတာ့ ၃ လ ဒါမွမဟုတ္ ၆ လ စသျဖင့္ေပါ့ေလ ေလ့လာသင္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီအျပင္ Academic Orienrted မျဖစ္တဲ့ အိုင္တီစာေမးပဲြေတြကိုလည္း ေျဖဆိုႏုိင္ပါတယ္။ ဘာေတြလည္းဆိုတာေတာ့ သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္။
အခုျပည္တြင္းမွာဆိုရင္ National Exam ေတြျဖစ္တဲ့ MCPA နဲ႔ ITPEC ေတြကို ေျဖဆိုႏို္င္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာအသိအမွတ္ျပဳ စာေမးပဲြေတြအေနနဲ႔ဆိုရင္ On Line ကေန တိုက္ရိုက္ေျဖဆိုႏုိင္တဲ့ Microsoft, CISCO နဲ႔ Sun Java Exam ေတြကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳ စာစစ္ဌာနေတြမွာ ေျဖဆိုႏုိင္ၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ခလစာျမင့္မားတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းႀကီးေတြမွာ အိုင္တီပညာရွင္အဆင့္နဲ႔ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ဖို႔အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ခုနေျပာထားတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီၿပီး ျပီးျပည့္စံုမႈရွိေနရပါမယ္။

အျခားအေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့…
(1) Membership of Professional Bodies
ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္အသင္းကဲ့သို႔ အဖဲြ႕အစည္းေတြမွာ အသင္း၀င္ေလွ်ာက္ထားျခင္း
(2) Office Procedure/HR Regulations
႐ံုးလုပ္ငန္းအဖဲြ႕အစည္းအသီးသီးရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို နားလည္ေအာင္ ေလ့လာထားျခင္း
(3) Knowledge of Business
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအသီးသီး၏ သေဘာတရားမ်ားကို နားလည္ေအာင္ ေလ့လာထားျခင္း
(4) Communication Skill
လူမႈဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ျခင္းႏွင့္ ဘာသာစကားကၽြမ္းက်င္စြာ တတ္ေျမာက္ထားျခင္း
(5) Social Networking
မိမိဘ၀တိုးတက္ရာကို လမ္းညႊန္ေပးႏိုင္မည့္ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား ရွာေဖြဆက္သြယ္ထားျခင္း
(6) Global Outlook
မိမိေဒသတစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံတကာဗဟုသုတမ်ား သိသင့္သည္မ်ား ႀကိဳတင္ေလ့လာထားျခင္း
(7) Role Model
မိမိဘ၀တိုးတက္ရာ တုိးတက္ေၾကာင္းကို ဦးေဆာင္လမ္းျပေပးႏုိင္မည့္ စံျပဳထိုက္သူတစ္ဦးဦး သတ္မွတ္ထားျခင္း (ဥပမာ – ဘီဂိတ္လ္၊ အိုဘားမား)
(8) Efforts
ႀကီးမားေသာ ဇဲြလံု႔လ၀ိရိယျဖင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္း
(9) Ethic
ပညာရွင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္မယ့္ ေကာင္းမြန္ေသာ က်င့္၀တ္သိကၡာမ်ားရွိျခင္းတို႔ကို ပိုင္ႏိုင္ရရွိေနမယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အိုင္တီပေရာ္ဖက္ရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ အမွန္အကန္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့သူကေတာ့ MCF ရဲ႕ ၁၀ ႏွစ္ေျမာက္ပဲြမွာ ဦးၿငိမ္းဦး(အတြင္းေရးမွဴး-ျမန္မာႏုိင္ငံ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္အသင္း) က ေျပာၾကားတာ ျဖစ္ၿပီး လူသားတိုင္း အိုင္တီပညာရွင္မ်ား ေျဖေစဖို႔ ျပန္လည္ေကာက္ႏုတ္တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ ကၽြန္မရဲ႕အျမင္ကေတာ့ ကၽြမ္းက်င္ၿပီး အရည္အခ်င္းျပည့္၀တဲ့အိုင္တီပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္လာႏုိင္ဖို႔က မိမိကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က အရည္အခ်င္းအသိအမွတ္ျပဳလက္မွတ္ေတြ၊ အလုပ္အေတြ႕အၾကံဳေတြအျပင္ အဓိက တစ္ခ်က္က ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ေထာက္ပံ့မႈ၊ ေနာက္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မႈ ဒါေတြ ျပည့္စံုေနမွသာ ပညာရွင္တစ္ေယာက္။ ျဖစ္လာႏိုင္မယ္လို႔ ကၽြန္မ ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ဒီလိုမ်ဳိး ေဟာေျပာခ်က္ေတြကို ကၽြန္မ သြားေရာက္နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ ဘာမွျဖစ္မလာေသးတာကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါေတာင္ ေဟာေျပာတဲ့ပဲြတုိင္း မတက္ေရာက္ႏိုင္တာကိုလည္း အားမလုိအားမရ ျဖစ္မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေဟာေျပာပဲြေတြမွာ ၀င္ေၾကးဆိုတာ မေကာက္ခံတဲ့အတြက္လည္း ကၽြန္မတို႔လို ေငြေၾကးမျပည့္စံုတဲ့သူေတြအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ထိုက္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစရွင္……

မွတ္ခ်က္။ ။manawphyulay မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္။

To Do List ၿပဳလုပ္ထားၿခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူး

2010-12-30T15:56:00.000+04:00

စနစ္က်တဲ႕ သူတိုင္း ကိုယ္လုပ္ရမည္႕ မည္႕သည္႕ အလုပ္အတြက္မဆို ၾကိဳတင္ စာရင္းလုပ္တတ္ၾကျပီး စူပါမားကတ္မွာ ဘာ၀ယ္မယ္ ကအစ ေရးမွတ္ထားတတ္ ၾကပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ႕ မိမိတို႕ရဲ႕ ေရရွည္ ရည္မွန္ခ်က္ပန္းတိုင္ေတြ မ်က္ျခည္ မျပတ္ၾကဖို႕၊ ေန႕စဥ္ဘ၀ ျဖတ္သန္းမွုေတြကို ေသခ်ာစိစစ္ၾကဖို႕နဲ႕ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္း အက်ဥ္းေလးေတြ ဖန္တီးၾကဖို႕ စာရင္းျပဳစုၾကပါတယ္။ လုပ္ရမည္႕ စာရင္းေတြကို ေရးမွတ္တာဟာ သင္႕လုပ္ေဆာင္စရာေတြကို ၿပီးေျမာက္ေစရံုသာမက သင္႕စိတ္ကိုလည္း ပိုမိုေပ်ာ္ရႊင္ ေစႏိုင္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ရွိတဲ႕သူေတာ္ေေတာ္ မ်ားမ်ားကေတာ႕ ေန႕စဥ္ To Do List ကို ၿပဳစုထားေလ႕ ရွိပါတယ္။ To Do List ၿပဳလုပ္ၿခင္းေၾကာင္႕ ရရွိနိုင္တဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို ၿပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

၁။ထိန္းခ်ဳပ္မွုရွိေစႏိုင္ပါတယ္

စာရင္းၿပဳလုပ္တာဟာ လုပ္စရာ ဘာတစ္ခုမွ မျပီးရင္ေတာင္ ရည္မွန္ခ်က္ေတြကို ေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။သင္႕စာရင္းထဲက လုပ္စရာတစ္ခုကို ျခစ္ပစ္လိုက္ႏိုင္တာဟာ သင္႕တိုးတက္မွုကို ေဖာ္ျပေနတဲ႕အတြက္ စိတ္ေက်နပ္ အားရေစျပီး အားအင္သစ္ေတြ ေပးစြမ္းႏိုင္ပါတယ္။

၂။သင္႕မွတ္ဥာဏ္အားကို တက္ေစႏိုင္ပါတယ္

အလုပ္လုပ္ေနတဲ႕ သင္႕မွတ္ဥာဏ္က တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ လုပ္စရာ ခုနစ္ခုကေန ကိုးခုထိပဲ မွတ္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္လို႕ Lyubomirsky ကေျပာထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ႕ သင္လုပ္ရမယ္႕အရာေတြအားလံုးကို မွတ္မိဖို႕ၾကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ သင္႕စြမ္းအင္ေတြအားလံုးကို အသံုးခ်လိုက္သလို ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္။ ဒါေပမဲ႕ သင္ စာရင္းလုပ္လိုက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ သင္႕အလုပ္ေတြကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာဖို႕၊ဦးစားေပးအရာေတြ သတ္မွတ္ဖို႕ ၊ သူမ်ားကိုတာ၀န္ခြဲေ၀ေပးဖို႕ ၊ဒါမွမဟုတ္တခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြကိုဖ်က္ရင္ေတာင္ ဖ်က္ပစ္လိုက္ဖို႕ စြမ္းအင္ေတြ က်န္ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ႕အျပင္ သင္လုပ္ရမည္႕အရာ ေသးေသးမႊားမႊား ေလးေတြကိုေတာင္ ေမ႔မွာမဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး။

၃။ခက္ခဲတဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ႏိုင္ေစပါတယ္

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရမယ္႕အခါ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ဦးေႏွာက္ကို အလုပ္စေပးလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ယုတၱိမရွိတာ ျဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ထဲေပၚလာသမွ် အကုန္ေရးခ်လိုက္ပါ။ ဒီလိုစည္းေဘာင္မရွိဘဲ စာရင္းခ်ေရးလိုက္တဲ႕အတြက္ သင္ဘယ္လုိမွ ေတြးမိမွာ မဟုတ္တဲ႕အေျဖေတြ၊ ဆိုလိုရင္းေတြကို ရွာေတြ႕ေကာင္း ရွာေတြ႕ႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႕ Cagen က ဆိုထားပါတယ္။ စာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးျပီး ျပသာနာေျဖရွင္းနည္း စဥ္းစားတာဟာ သင္႕ျပသာနာေတြကို ေကာင္းေကာင္း ကိုင္တြယ္ေစ ႏိုင္ပါတယ္။

၄။စိတ္ဆင္းရဲစရာအခ်ိန္ေတြကို တြန္းလွန္ပစ္ေစႏိုင္ပါတယ္

သင္ ပထမဆံုး လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိတဲ႕ေန႕၊ ဒါမွမဟုတ္ သင္႕ေခြးေပါက္စေလးကို ၀ယ္တဲ႕ေန႕ေတြလို အေပ်ာ္ဆံုး အခ်ိန္ေတြကို စာရင္းလုပ္ထားပါ။ ျပီးရင္ မ်က္လံုးေတြ မွိတ္ထားျပီး အဲဒီေန႕ေတြက ခံစားခဲ႕ရတာေတြကို ျပန္ခံစားၾကည္႕ပါ။ ေလ႕လာခ်က္ တစ္ရပ္အရ တစ္ရက္ႏွစ္ခါ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ဒီလိုလုပ္တဲ႕အခါ တစ္ပတ္ၾကာျပီးတဲ႕ေနာက္မွာ ပိုေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ အရင္ပံုရိပ္ေတြကို လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ ေနသလုိ ခံစားႏိုင္ေလေလ အက်ိဳးေက်းဇူး ပိုမ်ားေလေလပါပဲ။

၅။စိတ္တက္ၾကြေစႏိုင္ပါတယ္

ျပီးေျမာက္သြားတဲ႕ စာရင္းေတြကို အပတ္စဥ္ စုေဆာင္းတတ္သူေတြဟာ မစုေဆာင္းတဲ႕ သူေတြထက္ တစ္ပတ္ကို မိနစ္ရွစ္ဆယ္ေလာက္ ေလ႕က်င္႕ခန္း ပိုလုပ္ၾကတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ႕ သူတို႕ဟာေန႕စဥ္ဘ၀နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ပိုျပီး တက္ၾကြတတ္ၾကတယ္လို႕ ကယ္လီဖိုးနီးယား တကၠသိုလ္က ေလ႕လာခ်က္ တစ္ရပ္အရ သိရပါတယ္။

၆။ဟန္ခ်က္ ညီေစႏိုင္ပါတယ္

သင္႕ဦးစားေပး အရာေတြကို မ်က္ျခည္ျပတ္လာျပီဆိုတဲ႕အခါ ဘာျဖစ္ရင္ေတာ႕ ငါ႕ဘ၀ျပည္႕စံုျပီဆိုတဲ႕ စာရင္းေလး ျပဳစုလိုက္ပါ။ ဒီလိုစာရင္းလုပ္ျပီး မိသားစုနဲ႕ အခ်ိန္ပိုျဖဳန္းတာလို သင္႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြ အခ်ိန္ၾကာၾကာ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ႕ ဦးစားေပးအရာေတြ သတ္မွတ္ျခင္းအားျဖင္႕ သင္႕စြမ္းအင္ေတြကို ဘယ္မွာ ပိုအသံုးခ်ရမယ္ဆိုတာ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း သိျမင္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၇။ေန႕ရက္စဥ္တိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေစႏိုင္ပါတယ္

သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစမဲ႕အရာ အခုတစ္ရာကို စာရင္းျပဳစုလိုက္ပါ။ စာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္ ဖတ္ရွုေနတာကစျပီး ၀ိုင္ေကာင္းထြက္တဲ႕ ႏိုင္ငံေတြကို ေလွ်ာက္လည္ရတာ အဆံုး ေရးမွတ္ထားပါ။ ျပီိးရင္ တစ္ပတ္ကို တစ္ခု ျပီးေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြကို ခံစားႏိုင္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။notebookofayarwaddy.multiply.com မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္။

ဂုဏ္သိကၡာ ရွိသူ ၿဖစ္လိုလွ်င္

2010-12-30T15:52:00.000+04:00

လူတစ္ဦးဆီဧ။္ ဂုဏ္သတင္းေကာင္း ရရွိေရးတြင္ ကိုယ္က်င့္သီလ ေကာင္းမြန္ျခင္းသည္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ဧ။္။ ကိုယ္က်င့္သီလတြင္ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈ၊ တရားမ်ွတမႈႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာတို႕သည္ ကိုယ္က်င့္သီလကို ေဖာ္ျပခ်က္ျဖစ္သည္။
သီလ-သမာဓိ-ပညာ ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ လူတစ္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ နည္းလမ္းမ်ားကို လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ပါလိမ္႕မည္။
(၁) ကိုယ္က်င့္တရား ဆိုင္ရာ သတၱိေမြးျမဴပါ။
ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ သတၱိရွိသူမွန္လွ်င္ အမွန္တရားဘက္မွ ရပ္တည္ရန္ သတၱိရွိပါလိမ့္မည္။ တစ္စံုတစ္ရာ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုး၍ လည္းေကာင္း တစ္စံု တစ္ေယာက္ကို ငဲ့ကြက္၍ လည္းေကာင္း ျပႆနာကို ေရွာင္လႊဲလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ မိမိမွားပါကလည္း အမွားကို ၀န္ခံရဲပါလိမ့္မည္။ မိမိမွာ ကိုယ့္က်င့္တရား ဆိုင္ရာ သတၱိသာ ရွိပါေစ၊ အားလံုးက သင့္ကို ေလးစားၾကပါလိမ့္မည္။ အကယ္စင္စစ္ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ သတၱိသည္ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈ၏ အေျခခံလည္း ျဖစ္ေပေသးသည္။
(၂) အမွန္တရားဘက္မွ အျမဲရပ္ပါ။ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈကို အျပည ့္အ၀က်င့္သံုးပါ။
႐ိုးသား ေျဖာင့္မတ္မႈ မရွိသူကို မည္သူကမွ် စိတ္ခ်လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ သင့္၏ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား အေပၚ ျပႆနာမွန္ကို ဖံုးကြယ္ျခင္း၊ အခ်က္အလက္မ်ားကို လိမ္ညာေဖာ္ျပျခင္း ျပဳပါက သင္သာလွ်င္ ဂုဏ္သိကၡာ က်ဆင္း၍ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့သြားပါလိမ့္မည္။ အမ်ား၏ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈကို ရရွိရန္ မလြယ္ကူပါ။ ေရရွည္ ေဆာက္တည္ ယူရပါလိမ့္မည္။ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားဖို႕ကေတာ့ လြယ္လွသည္။ ျပန္လည္ရယူ ၾကိဳးစားဖို႕ၾကေတာ့ မလြယ္ေတာ့ပါ။ မည္သည့္ အေသးဖြဲ ကိစၥေလးမ်ားမွအစ မုသားမဆို မိပါေစႏွင့္ ။ လူေတြကို ခ်ီးက်ဴးစရာရွိလွ်င္ ခ်ီးက်ဴးလိုက္ပါ။ ဘာမွ ခ်ီးက်ဴးစရာမရွိလွ်င္ မေျပာပါႏွင့္။ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္၏ ဂုဏ္သိကၡာ ထိပါး နစ္နာသြားေစမည့္ စကားမ်ိဳးဆိုလွ်င္လည္း ေၿပာသင္႕ မေျပာသင့္ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္သင့္ပါသည္။
(၃) ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ မွန္သည္ဟု ယံုၾကည္သည့္ ဘက္မွ ရပ္တည္ပါ။
သင္၏ ကိုယ္က်င့္သီလဆိုင္ရာ မွတ္ေက်ာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မပြန္းပဲ့ပါေစႏွင့္။ သင့္၏ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာင္းမစားပါႏွင့္။ သင္၏ယံုၾကည္မႈကို ဘယ္ေတာ့မွ အလြဲသံုးစားမလုပ္ပါႏွင့္ သင့္၏ ခံယူခ်က္အေပၚ သတၱိရွိပါ။ ျပႆနာ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရ၍ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရန္ ခက္ခဲေသာ အက်ဥး္ထဲ အက်ပ္ထဲတြင္ သင္၏ ျပဳမူလႈပ္ရွားမႈ ကာယအိေႄႏၵသည္ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုလံုး၏ လမ္းညႊန္သဖြယ္ ျဖစ္ပါေစ။
(၄) ေျပာသလိုလုပ္
သင္၏ အျပဳမူတိုင္းသည္ သင္၏ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ စိတ္သေဘာထားႏွင့္ သူတစ္ပါး သတ္မွတ္ထားေသာ အရည္အေသြး စံခ်ိန္ကို ေရာင္ျပန္ ဟပ္ပါေစ။ မိမိအဖြဲ႕အစည္း၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းကို သင္လိုက္နာဖို႕လိုသည္။ အကယ္၍ သင္၏ ၀န္ထမ္းမ်ားအေပၚ သင္ေျပာသည့္အတိုင္း လုပ္ကိုင္ရန္ တာ၀န္ ေပးအပ္သည္ဆိုပါက သင္ကိုယ္တိုင္လည္း အေျပာတျခား အလုပ္တျခား မျဖစ္ဖို႕ေတာ့ လိုပါလိမ့္မည္။ သူတို႕အေနျဖင့္ သင္ေျပာသလိုမလုပ္ သင္လုပ္သလိုသာ လိုက္လုပ္လွ်င္ လိုက္လုပ္မည္ ။ သို႕မဟုတ္ပါကလည္း သူတို႕သေဘာႏွင့္ သူတို႕ ထင္သလို လုပ္ၾကပါလိမ့္မည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေျပာႏွင့္ အလုပ္ ညီမွ်ပါေစ။ ေျပာလွ်င္ ေျပာသည့္အတိုင္း လုပ္ပါ။
(၅)သင္၏ ရာထူးႏွင့္ အဆင့္အတန္းက္ို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ အလႊဲသံုးစား မျပဳလုပ္ႏွင့္
သင္၏ မန္ေနဂ်ာ အခြင့္အာဏာကို သင္၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ အခြင့္အေရးယူ အလြဲသံုးမိပါက သင္၏ ရာထူးတြင္ ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္ပါလိမ့္မည္။
ဥပမာ – ကုမၸဏီ၏ ေငြေၾကးေသာ္လည္းေကာင္း၊ အခ်ိန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပစၥည္းေသာ္လည္းေကာင္း အလႊဲသံုးစားျပဳ၍ သံုးစြဲတာမ်ိဳး မျပဳလုပ္သင့္ပါ။ အေသးအဖြဲမွစ၍ ၾကီးထြား လာတတ္ပါသည္။ ဥပေဒ ခ်ိဳးေဖာက္မႈ ရာထူးခန့္႕ရာတြင္ ေဆြမ်ိဳးက္ို ဦးစားေပးခန္႔မႈ၊ ေငြစာရင္းလိမ္ျပမႈ၊ မလိုအပ္ေသာ အသံုးစရိတ္မ်ား ေတာင္းဆိုမႈ၊ လိမ္လည္မႈ၊ သစၥာမဲ့မႈ၊ ရံုးသံုးပစၥည္းမ်ား ခိုးယူမႈတို႕ အက်ံဳး၀င္သည္။
(၆)သင္လုပ္မေပးႏိုင္လွ်င္ ကတိမေပးပါႏွင့္
သင္ဂတိအတုိင္း လုပ္မေပးႏိုင္ေၾကာင္း သိထားလွ်င္ အစကတည္းက တိမေပးပါႏွင့္။ သင္၏ ႏႈတ္ထြက္စကားလို သင္ေကာင္းရပါမည္။ သင့္စကားကလည္း သင္၏ ကတိစာခ်ဳပ္လို ေကာင္းရမည္ပင္ ျဖစ္သည္။
(၇)အမွားကို ေထာက္ျပလွ်င္ ၀န္ခံရဲပါေစ
မွားပါသည္ဟု ၀န္ခံသူက္ို ေ၀ဖန္ဖို႔ လြန္စြာခက္ပါသည္။ မိမိက အျပစ္က်ဴးလြန္မိသည္႔အခါ ေထာက္ျပေ၀ဖန္သူကို ေစာဒက မတက္ပါႏွင့္။ ဥပေဒစည္းကမ္းကို သင္ခ်ိဳးေဖာက္မိပါက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ၀န္ခံလိုက္ပါ။ အျပစ္မဲ့သူကို ဓားစာခံ ရွာမေနပါႏွင့္။ ဘာေၾကာင့္ မွားယြင္းခဲ့မိသည္ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ အေျဖရွာပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ဆင္ေျခေပး၍ ေရွာင္လႊဲလီဆယ္ဖို့ မၾကိဳးစားပါႏွင ့္တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ လိမ္မိရံုမွ်ျဖင့္ တစ္သက္လံုး သကၤာမကင္း သံသယ အ၀င္ခံ ေနရတတ္ပါသည္။
(၈)ဘာေၾကာင္႕ကိုယ္က်င္႕သီလအေရးၾကီးေၾကာင္း သေဘာေပါက္နားလည္ပါ
ေခါင္းေဆာင္မွု ေနရာ ယူထားသူအတြက္ ကိုယ္က်င္႕သီလ ေျဖာင္႕မတ္ ေကာင္းမြန္ေရးသည္ မည္မွ် အေရးပါေၾကာင္း နားလည္ထားရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ကိုယ္က်င္႕သီလ ဆိုသည္မွာ-
-ယံုၾကည္ စိတ္ခ်မွုကို တည္ေဆာက္ေပးသည္
လူမ်ားစုက သင္သည္ရာထူး အရွိန္အ၀ါကို အသံုးျပဳ၍ ကိုယ္က်ိဳးရွာသူ မဟုတ္ေၾကာင္း သိျမင္လာသည္ႏွင္႕ မိမိအေပၚ လူမ်ားစု၏ စိတ္ခ်ယံုၾကည္မွု၊ သစၥာရွိမွုကို အျပည္႕အ၀ အားတက္သေရာ ရရွိပါလိမ္႕မည္။
-တစ္ပါးသူအေပၚ ၾသဇာ ေညာင္းေစသည္
အီမာဆန္က “ၾကီးမားတဲ႕ အသင္းအဖြဲ႕တိုင္းသည္ လူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အရိပ္အာ၀ါသကို ခိုလွံုၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္၏ အက်င္႕စရိုက္သည္ အဖြဲ႕အစည္း၏ အက်င္႕စရိုက္ကို ျပဠာန္းေပးသည္”ဟု ေဖာျ္ပခဲ႕သည္။
-စစ္မွန္ေသာ သင္၏ ဂုဏ္သတင္းေကာင္းကို ေဆာင္ယူသင္းပ်႕ံေစသည္
လူတစ္ခ်ိဳ႕သည္ အတြင္းအဇၥ်တၱ သ႑ာန္ထက္ အေပၚယံဗဟိဒ ၵသ႑ာန္ကို လိုသည္ထက္ပို၍ ဂရုစိုက္မြမ္းမံေလ႕ ရွိၾကသည္။
“အေပၚယံမွာ ၾကြားလံုးထုတ္၊ ကတိေပး၊ ၀ါဒျဖန္႕တာေတြ မ်ားမ်ားလုပ္၊ တကယ္လုပ္သည္က နည္းနည္း၊ အက်င္႕သီလကေတာ႕ ဘယ္ခါမွ စိတ္မပ်က္” ဆိုသည္႕ မတ္စ္မက္ေကာေလး၏ ေ၇းသားခ်က္ကိုေတာ႕ ေမ႕ေလ်ာ႕ေနၾကသည္က မ်ားသည္။
-ျမင္႕မားေသာ စံခ်ိန္ကို ဖန္တီးသည္
သင္၏ ကိုယ္က်င္႕သီလက လုပ္ငန္းခြင္မွ လူအမ်ားၾကားတြင္ သင္႕ကို စံနမူနာျဖစ္ေစသည္။ သင္၏ လွုပ္ရွား လုပ္ေဆာင္မွု တစ္ခုတည္းျဖင္႕သာ ၀န္ထမ္းမ်ားကို သင္႕ေမွ်ာ္မွန္းသည္႕ အတိုင္း ျမင္႕မားသည္႕ စံခ်ိန္သို႕ ေရာက္ရွိေအာင္ စည္းရံုး လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္သည္။ လူတို႕၏ သဘာ၀ကပင္ အတုျမင္ အတတ္သင္တတ္သည္႕ သေဘာရွိသည္။
- သင္၏ ကိုယ္ပိုင္ရပ္တည္မွုကို ျဖည္႕စြမ္းကူညီသည္။
သင္ကိုယ္တိုင္က မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈ ပိုမို ရရွိလာေစသည္။
-ေၾကာ္ျငာ စရာမလိုပါ
သင္၏ ျပဳမူေဆာင္ရြက္သမွ်သည္ သင္၏ ကိုယ္က်င္႕တရားကို အေရာင္တင္ေပးေနျပီ ျဖစ္၍ လူတိုင္းကသင္႕ကို သိရွိလာၾကျပီးျဖစ္သည္။
အခ်ဳပ္အားျဖင္႕ဆိုေသာ္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ေစ႕စပ္ေျဖရွင္းရန္ အေပးအယူ၊ အေလွ်ာ႕အတင္းလုပ္ဖို႕ ေသြးေဆာင္ခံရပါက လူ႕ဂုဏ္သိကၡာ၊ တာ၀န္သိမွု၊ ကိုယ္က်င္႕တရားမ်ားျဖင္႕ က်ားကန္တည္႕မတ္ပါ။ သည္နည္းျဖင္႕ သင္ကိုယ္တိုင္ကို လည္းေကာင္း၊ သင္၏ မိသားစုကို လည္းေကာင္း၊ သင္၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားႏွင္႕ သင္၏ အဖြဲ႕အစည္း၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုပါ ျမွင္႕တင္ႏိုင္လိမ္႕ မည္ ျဖစ္ေပသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။notebookofayarwaddy.multiply.comမွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္။

ေခါင္းေဆာင္ေတြအတြက္ C ဆယ္လံုး

2010-12-30T15:48:00.000+04:00

လူတစ္ဦးခ်င္းစီက မိမိကိုယ္မိမိ အရာရာမွာ ေအာင္ျမင္ေစဖို႕ စီမန္ခန္႕ခြဲ လုပ္ေဆာင္ရာမွာ မိမိကိုယ္တိုင္က မိမိအတြက္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕အစည္း ေတြမွာ ေခါင္းေဆာင္က တစ္ဦးတည္းပဲ ရွိေပမဲ႕ လူတိုင္းက မိမိတို႕တစ္ဦးခ်င္း တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ၾကရတဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ အတြက္ မိမိက ေခါင္းေဆာင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ သေဘာတရား ေတြကို လူတစ္ဦးခ်င္း သိရွိဖို႕ လိုအပ္သလို လိုက္နာက်င္႕သံုးဖို႕လည္း လိုအပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္မယ္႕ သူေတြ သိထားသင္႕တဲ႕ C ဆယ္လံုးကို ၿပန္လည္ မွ်ေ၀ ေပးလိုက္ပါတယ္။

(၁)သိလိုစိတ္ ျပင္းျပမွု(Curiosity)

ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မိမိလုပ္ငန္း အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ အက်ိဳးရွိေစႏိုင္မဲ႕ အရာမွန္သမွ်ကို သိလိုစိတ္ ျပင္းျပမွု ရွိတာကို ျပရမယ္။ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ငန္း အ၀န္းအ၀ိုင္း အတြင္းမွာရွိေနတဲ႕ ဟုတ္ပါ႕၊မွန္ပါ႕ ေျပာေနတဲ႕ အုပ္စုရဲ႕ အျပင္ဘက္က လူေတြ ေျပာတာကို နားေထာင္ရမယ္။ ကမာၻၾကီးက ၾကီးမားျပီး ရွုပ္ေထြးတဲ႕ ေန၇ာတစ္ခု ျဖစ္ေနတဲ႕အတြက္ အက်ိဳး ရွိေစမယ္႕ စာအုပ္ စာတမ္းေတြကို သိလိုစိတ္ ျပင္းျပတဲ႕စိ္တ္နဲ႕ ဖတ္ရမယ္။ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕အညႊန္းစာသားအရ Leaders are Listerners လို႕ ေခၚၾကတယ္။

အကယ္၍ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး အေနနဲ႕ သူေနထိုင္ေနရတဲ႕ ေအးခ်မ္းတဲ႕ ေနရာရဲ႕ျပင္ပကို မတူညီတဲ႕ အေတြးေတြ နားေထာင္ႏိုင္ဖို႕ ေလွ်ာက္လွမ္း သြားလာျပီး ထဲထဲ၀င္၀င္ မရွိရင္ လန္းလန္းဆန္းဆန္း မရွိဘဲ ၾကီးထြားေနရတာနဲ႕ တူေနမွာ ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုတယ္။ အဲဒီ ေခါင္းေဆာင္က လူအမ်ားရဲ႕ ယံုၾကည္မွု မရခဲ႕ရင္ သူလုပ္ေဆာင္မွုေတြ မွန္တယ္ ဆိုတာကို သူကိုယ္တိုင္ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ႕ဘူးလို႕ ဆိုတယ္။ လူေတြ ေျပာတာကို နားေထာင္ႏိုင္ဖို႕ အရည္အခ်င္း မရွိတာက စိတ္ၾကီး၀င္မွု ပံုစံတစ္ခု ျဖစ္တယ္။ ဒါက အရာရာ သူသိတယ္ ဆိုတဲ႕ အတၱစိတ္ (Ego)ကေန စိတ္ၾကီး၀င္မွု (Arrogance)ျဖစ္ျပီး ဘာကိုမွ ဂရုမစိုက္ေတာ႕တာမ်ိဳး ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္တဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေရာက္ရွိမဲ႕ ေနရာက ဆံုးရွံုးမွု (failure)ပဲ ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုတယ္။

(၂)ဆန္းသစ္မွု(Creativity)

ေခါင္းေဆာင္က မိမိဒံုရင္း ေနရာကေနထြက္ျပီး မတူညီဘဲ ကြဲျပားမွုတစ္ခုခု ဘာေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ၾကိဳးစားရွာေဖြလိုစိတ္ ရွိရမွာျဖစ္တယ္။ မိမိေနရာ ျပင္ပကိုထြက္ျပီး ေတြးေတာမွုုေတြ ရွိရမယ္။ ေခါင္းေဆာင္မွု ဆိုတာက ေျပာင္းလဲမွုကို စီမံခန္႕ခြဲတာျဖစ္လို႕ သင္က ကုမၸဏီ တစ္ခုခုကို ဦးေဆာင္ေနရတာ ျဖစ္ေစ၊ ႏို္င္ငံတစ္ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ေနရတာ ျဖစ္ေစ ေျပာင္လဲမွုေတြ အားလံုးကို စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္ရမယ္။ အရာရာက ေျပာင္းလဲေနတာ ျဖစ္လို႕ ဆန္းသစ္တဲ႕ ရွာေဖြမွုေတြရွိရမယ္။ ရွိေနတဲ႕ အေျခအေန ကေန တိုးတက္ေအာင ္္လုပ္ရမယ္။

(၃)ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္မွု(Communication)

ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္မွု ေကာင္းသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ရမယ္။ ပါးစပ္ကေန ေျပာေနရံု သက္သက္ မဟုတ္ဘဲ တကယ္႕ အစစ္အမွန္ကို ရင္ဆိုင္ျပီး အမွန္ေျပာဆိုတာကို ဆိုလိုတာျဖစ္တယ္။ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္မွုကို အမွန္ေျပာဆိုတာနဲ႕ အစျပဳရမယ္။ နာၾကည္း ဖြယ္ရာေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ႕ အခါမွာေသာ္မွ အမွန္ကို ေျပာဆိုရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္မွု ေကာင္းေတြ (Leaders are good communicators) လို႕လည္း ဆိုၾကတာ ျဖစ္တယ္။

(၄)အက်င္႕စာရိတၱေကာင္းမြန္သူ(Character)

ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္က အက်င္႕စာရိတၱ ေကာင္းသူ ျဖစ္ရမယ္။ အမွား၊ အမွန္ကို ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားျပီး မွန္တာကို လုပ္ရဲရမယ္။ တကယ္လို႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်င္႕စာရိတၱကို စမ္းသပ္ခ်င္ရင္ သူ႕ကို အာဏာေပးၾကည္႕ လိုက္ပါလို႕ အီဗရာဟင္လင္ကြန္းက ဆိုခဲ႕တယ္။

(၅)သတၱိရွိမွု(Courage)

ေခါင္းေဆာင္မွာ သတၱိရွိရမယ္၊ ေၾကာက္ရြံ႕ ေနသူေတြ အၾကားမွာ ေထာင္ေထာင္ေထာင္ေထာင္ သြားျပတာက သတၱိရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း ေျပာတာကလည္း သတၱိရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ သတၱိရွိတယ္ ဆိုတာက ေစ႕စပ္ စကား၀ိုင္းမွာထိုင္ျပီး ကတိက၀တ္ ထားရွိစကား ေျပာဆိုႏိုင္မွု ျဖစ္တယ္လို႕ဆိုတယ္။

(၆)အျပစ္ျဖစ္ရင္ ခံယူရဲတဲ႕သတၱိရွိမွု(Conviction)

ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ အျပစ္ျဖစ္ရင္ အဲဒီအျပစ္အတြက္ ခံယူရဲတဲ႕ သတၱိ၇ွိရမယ္။ အလုပ္တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္ျပီးေျမာက္သည္အထိ ျပိီစီးေအာင္ လုပ္လိုစိတ္ ရွိရမယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ႕ သူတိုင္း အမွားေတြ လုပ္မိၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အမွားနဲ႕ ကင္းသူက အလုပ္မလုပ္သူ ျဖစ္တယ္လို႕ဆိုတယ္။ အမွားကို အမွားအတိုင္း မထားဘဲ အမွန္ျဖစ္ေအာင္ ရဲရဲ၀ံံ႕၀ံ႕ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းတတ္သူ ျဖစ္တယ္။

(၇)လူအမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ေလးစားႏိုင္မွု(Charisma)

လူအမ်ားရဲ႕ ခ်စ္ခင္ေလးစားႏိုင္ေစမွုက လူေတြကို သင္႕ေနာက္ကေန လိုက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ႕ အရည္အေသြး ျဖစ္တယ္။ လူေတြကို စိတ္အားထက္သန္မွု ရွိေစတဲ႕ အရည္အခ်င္း ျဖစ္တယ္။ လူေတြက သူ႕ကို ယံုၾကည္တဲ႕အတြက္ သူ႕ေနာက္ကေန လိုက္ၾကတာ ျဖစ္တယ္။

(၈)ကၽြမ္းက်င္လိမၼာမွု(Competent)

ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္မွာ ကၽြမ္းက်င္ လိမၼာမွုရွိရမယ္။ မိမိလုပ္ေနတဲ႕လုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ဆက္စပ္တာေတြ အားလံဳးကို သိေနရမယ္။ ပိုအေရးၾကီးတာက သင္ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာရွိေနတဲ႕ သူေတြကလည္း သူတို႕ ဘာေတြ လုပ္ေနတာလည္းဆိုတာ သိေနတဲ႕ လူေတြ ျဖစ္ဖို႕လိုတယ္။ ေခါင္းေဆာင္က ျပသာနာ ေျဖရွင္းႏိုင္သူတစ္ဦး ျဖစ္ဖို႕ လိုတယ္။

(၉)လက္ေတြ႕က်က် ေတြးတတ္မွု(Common Sense)

အကယ္၍ သင္႕မွာ လက္ေတြ႕က်က် ေတြးေတာတတ္မွု မရွိရင္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ဆိုတယ္။ ေခါင္းေဆာင္က ခိုင္မာတဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ရွိရမယ္။ ၾကီးမားတဲ႕ အျပံဳးပိုင္ရွင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ရမယ္။ ဆုတ္စရာရွိရင္ ညင္ညင္သာသာ ဆုတ္တတ္ရမယ္။ လုပ္စရာရွိရင္ ျမန္ျမန္ထက္ထက္ လုပ္တတ္ရမယ္။ အကယ္၍ သင္က လူသားဆန္တဲ႕ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႕ သင္႕ရဲ႕ ေၾကာင္းက်ိဳး ခိုင္လံုေစမွုနဲ႕ လက္ေတြ႕က်က် ေတြးတတ္မွု လိုအပ္တယ္။

(၁၀)အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲကေန ေဖာက္ထြက္ႏိုင္မွု(Crisis)

ေခါင္းေဆာင္မွုဆိုတာ အက်ဥ္းအက်ပ္ ကာလအတြင္းမွာ ပံုသြင္း ခံရသူနဲ႕ လမ္းထြင္ႏိုင္သူ ျဖစ္တယ္။ ခံုေပၚမွာ ေျခေထာက္တင္ျပီး စာေတြ႕ေတြ ေျပာရတာက လြယ္ကူေပမဲ႕ လက္ေတြ႕မွာ ျဖစ္လာတဲ႕ အခက္အခဲေတြ ၊ အက်ဥ္းအက်ပ္ ျဖစ္မွုေတြကေန ေအာင္ျမင္ေအာင္ လမ္းထြင္ႏိုင္သူ ျဖစ္မွသာ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။

Note: notebookofayarwaddy.multiply.com မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္

2010-12-14T22:21:00.000+04:00

အဂၤလန္ႏိုင္ငံသား John Harvard (1607-1638)ဟာ (၁၆၃၇)ခုႏွစ္မွာ အေမရိကားကို ေျပာင္းေရြ႔ခဲ့တယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ Cambridge Universityက ေက်ာင္းၿပီးခဲ့တဲ့သူဟာ သူေျပာင္းေရြ႔ခဲ့တဲ့ Charlestownၿမိဳ႕က ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူသက္ဆိုးမရွည္ခဲ့ဘူး။ ေျပာင္းေရြ႔ၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာ (၁၆၃၈)ခုႏွစ္မွာ အဆုတ္ေရာဂါနဲ႔ သူကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္။

အိမ္ေထာင္က်တာ သိပ္မၾကာေသးတဲ့သူ႔မွာ သားသမီးလဲ မရွိခဲ့ပါဘူး။ မေသခင္မွာ သူ႔ပိုင္ဆိုင္မႈတစ္ဝက္ျဖစ္တဲ့ (ေပါင္၇၈ဝ)ခန္႔နဲ႔ စုေဆာင္းထားတဲ့ စာအုပ္ေပါင္း(၄ဝဝ)ခန္႔ကို ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္းက အသစ္ေဆာက္လုပ္ၿပီးစ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို သူလွဴလိုက္တယ္။ အဲဒီအလွဴဟာ အဲဒီေခတ္တုန္းက ေက်ာင္းအတြက္ အႀကီးမားဆံုးအလွဴ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက အလွဴရွင္ဟားဗတ္ကို ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔ အသစ္ေဆာက္လုပ္ၿပီးစ ေက်ာင္းကို ဟားဗတ္လို႔ အမည္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီေက်ာင္းဟာ ဒီကေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ဆုိၿပီး နာမည္ႀကီးခဲ့ပါတယ္။

(၁၈၈၄)ခုႏွစ္မွာ ပန္းပုဆရာ Daniel Franciscus က ဟားဗတ္ရုပ္တုထုဖို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေတြၾကာခဲ့တဲ့အျပင္ ဟားဗတ္ရဲ႕ပံုတူေတြလည္း ခ်န္မထားခဲ့တာေၾကာင့္ Danielဟာ ေက်ာင္းထဲက ေခ်ာေမာခန္႔ညားတဲ့ ေယာက္်ားသားသံုးေယာက္ကို ရွာၿပီး ေမာ္ဒယ္ထိုင္ခိုင္းခဲ့တယ္။ အဲဒီေယာက္်ားသံုးေယာက္ေပါင္းရဲ႕ ရုပ္တုဟာ ဟားဗတ္ရုပ္တုျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ရုပ္တုမွာ ေက်ာင္းကိုတည္ေထာင္သူ ဂၽြန္ဟားဗတ္နဲ႔ ေက်ာင္းတည္ေထာင္တဲ့ႏွစ္ (၁၆၃ဂ)ဆိုၿပီး ေရးထားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ မွားယြင္းေနပါတယ္။ ဟားဗတ္က အဲဒီေက်ာင္းရဲ႕ အလွဴရွင္တစ္ဦးပဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ေက်ာင္းကို (၁၆၃၆)ခုႏွစ္မွာ တည္ေထာင္ခဲ့တာပါ။ ရုပ္တုကလည္း ဟားဗတ္ကိုယ္တုိင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယာက္်ားသံုးေယာက္ေပါင္းရဲ႕ ရုပ္တုျဖစ္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ဟားဗတ္တကၠသုိလ္ဝင္းထဲမွာ ဟားဗတ္အထိမ္းအမွတ္ ရုပ္တုကို တည္ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနရာဟာ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ ေက်ာင္းဝင္းထဲက အထင္ရွားဆံုးေနရာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ရုပ္တုထဲက ဟားဗတ္ရဲ႕ဘယ္ေျခေထာက္္ကို ပြတ္သပ္ေပးရင္ အသိဉာဏ္ ပိုၾကြယ္ေစတယ္လို႔ ဆိုရိုးရွိခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရုပ္တုထဲမွာ ဟားဗတ္ရဲ႕ဘယ္ေျခက တစ္ျခားေနရာထက္ ပိုေျပာင္လက္လို႔ ေနခဲ့ပါတယ္။

Ref : http://baike.baidu.com/view/1501003.htm

copy from ႏိုင္းႏိုင္းစေန....

ယံုၾကည္ခ်က္ မီးအိမ္ကို ထြန္းညိႇပါ

2010-12-14T22:17:00.005+04:00

၁၅ရာစုုတုန္းက ကိုလံဘတ္ဟာ Hispaniolaကၽြန္းကို တိုက္ခိုက္ေအာင္ျမင္ၿပီး စပိန္ကို ျပန္လာခဲ့တယ္။ ကၽြန္းကေနခြာၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ရာသီဥတုအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ကိုလံဘတ္တို႔လူတစ္စု ေလျပင္းမုန္တိုင္းနဲ႔ တိုးခဲ့ၾကတယ္။ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မည္းေမွာင္ၿပီး လွ်ပ္စီးလွ်ပ္ပန္းေတြနဲ႔ လိႈင္းတံပိုးရိုက္ဒဏ္ကို သူတို႔အလူးအလဲ ခံခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါဟာ ကိုလံဘတ္ရဲ႕ ပင္လယ္ခရီးတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ အျပင္းထန္ဆံုး မုန္တိုင္းျဖစ္တယ္။ ေလျပင္းမုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ေလွတခ်ဳိ႕ ပင္လယ္ေရေအာက္ နစ္ျမွဳပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ေလွသူႀကီးက စိုးရိမ္ေခ်ာက္ခ်ားစြာနဲ႔ ကိုလံဘတ္ကို "ေျမျပင္ေပၚ ငါတို႔လံုးဝ ေျခခ်ခြင့္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး"လို႔ဆိုတယ္။

ကိုလံဘတ္က သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ၿပီး "ငါတို႔ ေပ်ာက္ဆံုးပ်က္ဆီးသြားလို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့မွတ္တမ္းေတြကို ေနာက္လူေတြအတြက္ ငါတို႔ခ်န္ထားခဲ့ရမယ္"လို႔ဆိုတယ္။ အဲဲဒီေနာက္ ကိုလံဘတ္ဟာ မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ေျပာင္းဆန္ခတ္ေနတဲ့ ေလွဝမ္းထဲမွာ အေရးႀကီးတဲ့မွတ္တမ္းတခ်ဳိ႕ကို စာရြက္ေပၚ ခ်ေရးေနခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ အဲဒီစာရြက္ကိုလိတ္ၿပီး ပုလင္းထဲထည့္ အဖံုးလံုေအာင္ပိတ္ၿပီး ပင္လယ္ထဲ ေမ်ာခ်လိုက္တယ္။

"ဒီမွတ္တမ္းေတြ တစ္ေန႔ေန႔မွာ စပိန္ကမ္းေျခဘက္ ေမ်ာသြားမယ္ဆိုတာကို ငါယံုၾကည္တယ္" လို႔ ကိုလံဘတ္ဟာ ယတိျပတ္ေျပာခဲ့တယ္။

"လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး! ငါးဗိုက္ထဲေရာက္ရင္ေရာက္ မေရာက္ရင္ လိႈင္းပုတ္လို႔ ပ်က္ဆီးကုန္လိမ့္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ ပင္လယ္ေအာက္ နစ္ျမွဳပ္သြားလိမ့္မယ္"လို႔ ေလွသူႀကီးက ေျပာတယ္။

"တစ္ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ႏွစ္၊ ရာစုတစ္ခုျဖစ္ရင္လည္းျဖစ္မယ္။ ဒီပုလင္းဟာ စပိန္ကမ္းေျခဘက္ ေရာက္ကိုေရာက္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ငါယံုတယ္။ ဘုရားသခင္က ငါတို႔ရဲ႕ဘဝကို ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ေပမယ့္ ဘဝရဲ႕ႀကံ့ႀကံ့ခံတဲ့ ယံုၾကည္မႈကိုေတာ့ လံုးဝမခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ပါဘူး" ကိုလံဘတ္က ခိုင္ခိုင္မာမာေျပာတယ္။

ကံေကာင္းစြာနဲ႔ လူအမ်ားဟာ မုန္တိုင္းဒဏ္က လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ၾကတယ္။ စပိန္ကို ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ ကိုလံဘတ္နဲ႔ ေလွသူႀကီးတို႔ဟာ လူလြတ္ၿပီး ကမ္းေျခေတြမွာ ပုလင္းကို လိုက္ရွာေစခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုရွာရွာ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး။ ေလာကႀကီးထဲကေန ကိုလံဘတ္ထြက္သြားတဲ့အထိ ပုလင္းကို လူေတြရွာမေတြ႔ခဲ့ၾကဘူး။

၁၈၅၆ခုႏွစ္ အဲဒီမုန္တိုင္းဒဏ္ကို ကိုလံဘတ္ခံရၿပီး (၃)ရာစုႏွစ္အၾကာမွာ ပုလင္းေလးဟာ ဒီေရနဲ႔အတူ စပိန္ရဲ႕Biscayကမ္းေျခဆီ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ လူ႔ဘဝရဲ႕ မီးျပတိုက္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရင္ ဘာမဆိုျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း စာေလးက သက္ေသထူေနပါတယ္။

Martin Luther King က "ဒီေလာကႀကီးမွာ ယံုုၾကည္ခ်က္နဲဲ႔ မားမားရပ္တည္ႏိုင္သူက ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္သူေၾကာင့္ မလဲက်ႏိုင္ဘူး" လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။

ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ ေအာင္ျမင္သူေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲက ဘယ္ေတာ့မွ မလဲတဲ့အလံျဖစ္တယ္။
ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရင္ ထူးဆန္းအံ့ၾသစရာေတြက ေပၚလာစၿမဲျဖစ္တယ္။
ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ စိတ္ဓာတ္ကို ေထာက္ခံေပးတဲ့ အိမ္ေခါင္တိုင္ျဖစ္တယ္။
ယံုၾကည္ခ်က္မရွိရင္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခုလံုး လဲၿပိဳႏိုင္တယ္။
ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ ခြန္အားရဲ႕ေရေသာက္ျမစ္၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ ေလွကားထစ္ျဖစ္တယ္။
လူတိုင္းလူတိုင္း ယံုၾကည္မႈကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါတယ္။
ယံုၾကည္မႈကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ဘဝကို ထူးဆန္းအံ့ၾသမႈေတြနဲ႔ ဖန္ဆင္းႏိုင္ပါတယ္။

မူရင္းေရးသားသူ-- Hu Bao Lin

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

အျပံဳးတစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ကြယ္

2010-10-26T10:20:00.000+04:00

Copied it from the www.missgreenlady.com

ကၽြန္ေတာ္အထက္တန္းေက်ာင္း စတက္ခ်ိန္တုန္းက ၾကံဳေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ သတိရေနခဲ႕မိပါတယ္… အဲဒီေန႕က ေက်ာင္းဆင္းလို႕ အိမ္အျပန္မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္း ကၽြန္ေတာ္႕ေရွ႔နားမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ေနတဲ႔ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. သူ႕ၾကည္႕ရတာ လက္ႏွစ္ဖက္လံုး ျပည္႔ေအာင္ စာအုပ္ေတြ ေပြ႔ပိုက္လို႕ ထားတာေၾကာင္႕ ရွိသမွ် ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြအားလံုး အိမ္ကို ျပန္သယ္ယူလာပံုရတယ္... သူ႕ကိုၾကည္႕ျပီး ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိပါတယ္.. “ဘာေၾကာင္႕မ်ား ဒီေန႕လို ေသာၾကာေန႕မ်ိဳးမွာ စာအုပ္ေတြ အားလံုး အိမ္ကို သယ္ျပီး ျပန္ရတာပါလိမ္႔ .. ဒီေကာင္ဟာ ကပ္သီးကပ္သပ္ ေကာင္စားမ်ိဳးဘဲ ထင္ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႔မွာေတာ႕ ဒီပိတ္ရက္မွာ သြားလာ လည္ပတ္ဖို႕ စဥ္းစား စီစဥ္ထားတာေတြက အမ်ားၾကီးပါဘဲ.. ေလွ်ာက္လည္မယ္.. ေဘာလံုးကန္မယ္.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဂိမ္းကစားမယ္.. မုန္႕ဆိုင္ေတြမွာ မုန္႕လိုက္စားၾကမယ္.. အုိး.. လုပ္စရာေတြမွ အမ်ားၾကီးပါဘဲ…. ဒီပိတ္ရက္မွာ သူ႕လို စာအုပ္ၾကီးေတြ အိမ္ျပန္သယ္ျပီး ကိုယ္႕ဒုကၡ ကိုယ္ရွာဖို႕ အစီအစဥ္ကို မရွိပါဘူး.. ” စဥ္းစားမိရင္း ကၽြန္ေတာ္႕ပုခံုးကို အသာတြန္႕လိုက္ျပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ လာခဲ႔လိုက္ပါတယ္။

အဲဒီလိုေလွ်ာက္လာေနရင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အရပ္ကေန ကေလးတစ္အုပ္ဟာ ေျပးေျပးလႊားလႊား ေဆာ႕ကစားလာေနၾကတာ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. ကေလးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႕ကေန ေလွ်ာက္ေနတဲ႕ သူ႕ကို အရွိန္နဲ႔ ၀င္တိုက္မိလိုက္ျပီး သူ႕လက္ထဲက စာအုပ္တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္ၾကီးဟာ ေျမျပင္ေပၚကို ျပဳတ္က်ကုန္ပါတယ္.. သူကိုယ္တိုင္လည္း ဖင္ထုိင္ရက္ လဲက်သြားျပီး သူတပ္ထားတဲ႕ မ်က္မွန္ဟာ သူနဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္း ၁၀ေပ ေလာက္အကြာကို လႊင္႔ထြက္သြားပါေတာ႕တယ္.. သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ရႈံ႔မဲ႕ေနျပီး ၾကည္႔ရတာ အေတာ္ နာက်င္သြားပံုရပါတယ္.. ျပီးေတာ႔ လႊင္႔က်သြားတဲ႔ သူ႔မ်က္မွန္ကို ေျမျပင္ေပၚမွာ စမ္းစမ္း စမ္းစမ္းနဲ႕ လိုက္ရွာေနတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. ဒီေကာင္ဟာ မ်က္မွန္မပါရင္ ဘာကိုမွ သဲသဲကြဲကြဲ ျမင္ႏိုင္ဟန္ မတူပါဘူး… တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေမာ႕လာတဲ႕ သူ႔မ်က္ႏွာေၾကာင္႕ သူ႔မ်က္၀န္းမွာလည္း မ်က္ရည္စ တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔လိုက္မိပါတယ္. သူ႕ကိုၾကည္႕ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတာေၾကာင္႕ သူ႔အနားကို အျမန္တိုးကပ္သြားကာ မ်က္မွန္ကို ေကာက္ယူလိုက္ျပီး ႏွစ္သိမ္႔တဲ႔အျပံဳးေလးတစ္ခုနဲ႕ “ကေလးေတြက ဒီလိုပါဘဲ.. သူတို႕မွာ ေဆာ႔ဖို႕စိတ္ကလြဲလို႕ ဘာမွ မရွိၾကဘူး ” လို႕ေျပာရင္း သူ႕ကို လွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္.. “အိုး ေက်းဇူးဘဲ” သူကလည္း ျပန္ျပံဳးျပလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေက်းဇူး စကား ဆိုပါတယ္။

သူထႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ဆြဲထူေပးလိုက္ျပီး သူ႕စာအုပ္ေတြကိုလဲ ကူေကာက္ေပးကာ သူဘယ္မွာေနတယ္ဆိုတာ စကား စ ေမးလိုက္ပါတယ္.. သူျပန္ေျဖတဲ႕ သူ႕ေနရပ္လိပ္စာဟာ ကၽြန္ေတာ္႔အိမ္နဲ႕ နီးနီးေလးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရေပမဲ႔ သူ႕ကို အရင္က တစ္ခါမွ ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႔ခဲ႕ဖူးပါဘူး.. ဒါေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ္က “အရင္က ဘာလို႕ မေတြ႔ဖူးၾကတာလဲ” လို႕ ေမးလိုက္ေတာ႕ သူဟာ နံမည္ၾကီး ေဘာ္ဒါတစ္ခုမွာ ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေနခဲ႔ရတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ တက္ေနတဲ႕ ဒီေက်ာင္းကို အခုမွ ေရာက္တာတာျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ရွင္းျပပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀မွာ သူေျပာတဲ႕ ေဘာ္ဒါဆိုတဲ႕ ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ေက်ာင္းသားဘ၀မ်ဳိး ဘယ္တုန္းကမွ မေနခဲ႕ဖူးပါဘူး.. ျပီးေတာ႔ သူ႕နံမည္က ကာလ္း ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရပါတယ္။

အိမ္ကိုေလွ်ာက္လာတဲ႕ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ စကားေတြ ေျပာလာၾကရင္း ကာလ္းရဲ႕ စာအုပ္တစ္ခ်ဳိ႔ကို ကူျပီး ကိုင္ေပးလာခဲ႕ပါတယ္. ခုေတာ႔လည္း ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ ကာလ္းဟာ လူရည္သန္႕ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနျပန္ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္က ကာလ္းကို “ေဘာလံုးကစားဖို႕ ၀ါသနာပါသလား” လို႕ေမးေတာ႕ သူက “ပါတယ္” လို႕ျပန္ေျဖပါတယ္.. ဒီေတာ႕ သူ႕ကို မနက္ဖန္ ကၽြန္ေတာ္႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ကစားမဲ႕ ေဘာလံုးပြဲမွာ ပါ၀င္ကစားဖို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႕အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ႕လည္း အိမ္ထဲကို ၀င္ထိုင္ဖို႕ သူ႕ကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ဆီမွာရွိေနတဲ႕ ဂိမ္းတစ္ခ်ိဳ႔ကို သူနဲ႔အတူတူ ကစားၾကပါတယ္.. ညပိုင္းေလာက္မွာမွ အိမ္မွာဘဲ ေမေမေကၽြးတဲ႕ ညေနစာကို စားျပီး သူျပန္သြားခဲ႔ပါတယ္.. ေနာက္ေန႔ ပိတ္ရက္၂ရက္လံုးလံုး ကာလ္းဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကစားၾကရင္း အခ်ိန္ကုန္သြားခဲ႔ပါတယ္.. သူ႕ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ ကၽြန္ေတာ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက ခင္မင္ၾကသလို သူကလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္တနလၤာေန႕မနက္ေရာက္ေတာ႕ ကာလ္းဟာ ေသာၾကာေန႕တုန္းက ေက်ာင္းကေနအျပန္ သယ္သြားတဲ႕ စာအုပ္အပံုၾကီးကို ေပြ႔ပိုက္ျပီး ေက်ာင္းသြားဖို႕ ေလွ်ာက္လာပါတယ္.. သူ႕ကိုေတြ႔ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္က ရပ္ေစာင္႕ေနလိုက္ျပီး “မင္း ဒီပံုစံအတိုင္းသာ စာအုပ္ေတြ ေန႕တိုင္း သယ္မယ္ဆိုရင္ မင္းလက္ေမာင္း ၾကြက္သားေတြ ပိုၾကီးလာေတာ႕မွာ ေသခ်ာတယ္” လို႕ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ေနာက္လိုက္ပါေတာ႕တယ္. သူက ရယ္ေမာလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ကို သူ႔လက္ထဲက စာအုပ္တစ္ခ်ဳိ႕ လွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္. အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႕ ကာလ္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သိပ္ကို ခင္မင္တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားခဲ႔ၾကပါတယ္.. အထက္တန္းတက္ေနတဲ႕ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ဟာ အခင္ဆံုးသူေတြအျဖစ္ ေတာက္ေလွ်ာက္တြဲလာခဲ႕ၾကပါတယ္.. ေသခ်ာေပါင္းၾကည္႕ေလ ကာလ္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်င္႕စရိုက္မ်ိဳး ရွိေလ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိခဲ႕ရပါတယ္.. သူဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြအေပၚ သိပ္ကို စိတ္ရွည္သီးခံတတ္ျပီး စိတ္ေကာင္းလဲရွိတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။

အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ၄ႏွစ္တိတိ ကားလ္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြလို ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ ေပါင္းျဖစ္ၾကပါတယ္.. အထက္တန္း ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာေတာ႕ တကၠသိုလ္တက္ဖို႕ စဥ္းစားၾကတဲ႕အခါ ကၽြန္ေတာ္က Georgetown ကို သြားဖို႕ စဥ္းစားျပီး သူကေတာ႕ ဆရာ၀န္လုပ္ဖို႕အတြက္ Duke တကၠသိုလ္ကို တက္မယ္လို႕ ေျပာပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕၂ေယာက္ၾကား ဘာေတြဘဲျခားေနေန အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြအျဖစ္ ဆက္ျပီး ရွိေနၾကမွာပါ။ အဲဒီအထက္တန္း ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ ကာလ္းဟာ ဂရိတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ႕အျပင္ တစ္ေက်ာင္းလံုးမွာ အမွတ္အမ်ားဆံုးသူ တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္တာေၾကာင္႔ အထက္တန္းေအာင္ျမင္တဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ဂုဏ္ျပဳပြဲသဘင္မွာ စကားေျပာဆိုဖို႕ ေရြးခ်ယ္ျခင္းခံရပါတယ္.. သူရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္။

အခုေတာ႕ ဒီေန႕က်င္းပတဲ႕ ဂုဏ္ျပဳပြဲေန႔မွာ စင္ေပၚစကားတက္ေျပာရမဲ႕ ကားလ္ဟာ အထူး ၾကည္လင္ရႊင္ပ်ေနတဲ႕ ပံုစံရွိျပီး သူ႕ကိုယ္သူ ယံုၾကည္မႈအျပည္႕နဲ႕ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဟန္ပန္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္.. လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၄ႏွစ္ေလာက္က စာအုပ္ေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္စေတြ႔ခဲ႕တဲ႕ ပံု႑ာန္နဲ႕ ကြာျခားခ်င္တိုင္း ကြားျခားလို႕ ေနပါျပီ။ မ်က္မွန္တပ္ဆင္ထားျပီး အ၀တ္အစားကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ က်က်နန ၀တ္ဆင္ထားတတ္တဲ႕ သူ႕ပံုက လူရည္မြန္ လူရည္သန္႕ ပံုစံအျပည္႔နဲ႕မို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာင္ ျပန္ျပီး မနာလိုရေလာက္ေအာင္ မိန္းခေလးတိုင္း စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္စရာ ျဖစ္လို႕ေနပါတယ္.. ေတြ႔ကာစေန႕က ကပ္သီးကပ္သပ္ လူတစ္ေယာက္လို႔ ထင္ခံခဲ႔ရဖူးတဲ႕ ကာလ္းတစ္ေယာက္ဟာ ခုက်ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကျပန္ျပီး အားက်ေငးေမာေနရတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လို႕ေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ႕ စင္ေပၚတက္ျပီး စကားေျပာဖို႕ေတာ႕ အနည္းငယ္ တုန္လႈပ္ေနဟန္ရွိတဲ႕ သူ႕မ်က္ႏွာေပးေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ေၾကာကို ပုတ္လိုက္ျပီး “သူငယ္ခ်င္း.. အားတင္းထား.. မင္းဟာ သူမ်ားတကာထက္ ေတာ္တဲ႕သူဆိုတာ မေမ႕နဲ႕.. ေအးေဆး ဟုတ္ျပီလား။” လို႔ ေျပာျပီး အားေပးလိုက္ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ကို ပထမဆံုး စေတြ႔စ ေန႕က သူျပံဳးျပခဲ႕ဖူးတဲ႕ ေက်းဇူးတင္အျပံဳးေလးကို ျပန္ျပံဳးျပလိုက္ျပီး “ေက်းဇူးဘဲ သူငယ္္ခ်င္း” လို႕ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပန္ေျပာပါတယ္။

သူစင္ေပၚမွာ စကားေျပာရမဲ႕အလွည္႔ ေရာက္ေတာ႕ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ျဖစ္ေနခဲ႕ပါျပီ။ ေအးေဆးစြာဘဲ စင္ေပၚကိုေလွ်ာက္သြားခဲ႕ျပီး မိုက္ကရိုဖုန္းအေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္ကာ လည္ေခ်ာင္းကို တစ္ခ်က္ရွင္းလိုက္ရင္း စကားစေျပာပါေတာ႔တယ္.. သူေျပာတဲ႕ စကားေတြက “ ဒီေန႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အထက္တန္းေအာင္ ျမင္ျပီးဆံုးတဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ဂုဏ္ျပဳပြဲေန႔ ျဖစ္ပါတယ္.. ဒီေန႕မွာ ေက်ာင္းတက္တဲ႕ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ကူညီခဲ႔ၾကသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုရမဲ႕ေန႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ယခုဒီအေျခအေနအထိ ေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးခဲ႕ၾကတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ မိဘေတြ၊ ဆရာေတြ၊ ေမြးခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ။ နည္းျပေတြ ေနာက္… အထူးသျဖင္႕ အတူတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔ၾကတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို က်းဇူးတင္စကား အထူးဆိုခ်င္ပါတယ္... ျပီးေတာ႕လဲ ကၽြန္ေတာ္ဒီေန႔ ဒီေနရာကေန သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ တန္ဖိုးမျဖစ္ႏိုင္ေသာ လက္ေဆာင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ႕တဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုကိုလည္း ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္.. ”

အဲဒီလို စကားအစခ်ီျပီး ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ကာလ္းဟာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုကို အစပ်ိဳးေတာ႕တာပါဘဲ.. သူေျပာေနတဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို မယံုႏုိင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မ်က္လံုး အျပဴးသား၊ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႕ နားေထာင္ေနမိပါတယ္.. ကာလ္းေျပာျပေနတဲ႕ အေၾကာင္းအရာဟာ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဦးဆံုး စေတြ႔တဲ႕ ရက္အေၾကာင္းကို ေျပာျပေနတာ ျဖစ္ပါတယ္.. သူဟာ သူ႕အေမနဲ႕ အၾကီးအက်ယ္ စကားမ်ားတာေၾကာင္႔ အဲဒီ အပတ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သူ႕ကိုယ္သူ သတ္ေသေတာ႔မယ္လို႕ ဆံုျဖတ္လိုက္ျပီး ေက်ာင္းက သူရဲ႕ ေလာ္ကာကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ပါတယ္.. တစ္ျခားသူေတြအတြက္ သူ႔ပစၥည္းေတြက အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္တာေၾကာင္႕ အဲဒီထဲမွာ ထည္႕ထားတဲ႕ သူပိုင္ပစၥည္းနဲ႕ စာအုပ္ေတြအားလံုးကို အိမ္အျပန္မွာ သယ္ယူလာခဲ႕တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ သူနဲ႕ ပထမဆံုး စေတြ႔တဲ႕ေန႕က စာအုပ္ေတြတနင္႕တပိုးနဲ႕ မႏိုင္မနင္း ရွိေနခဲ႔တဲ႔ သူ႔ပံုစံကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သတိရလိုက္မိပါတယ္။

ကာလ္းဟာ စင္ေပၚကေန ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပံဳးျပလိုက္ျပီး စကားဆက္ေျပာေနခဲ႕ပါတယ္.. “တကယ္႔ကို ေက်းဇူးတင္စရာပါဘဲ.. ကၽြန္ေတာ္ဟာ အလြန္တရာ ကံေကာင္းလွစြာဘဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကယ္တင္ျခင္းကို ခံလိုက္ရပါတယ္.. အဲဒီေန႕ ေက်ာင္းကအျပန္ စာအုပ္ေတြ မႏိုင္မနင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ကို အျပံဳးေလးတစ္ခုနဲ႕ ေရာက္လာျပီး လာကူညီတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္လာမဲ႕သူဟာ ေဟာဟိုမွာ ထိုင္ေနတဲ႕ ဒယ္နီရယ္ပါ..” သူက ကၽြန္ေတာ႕ကို လက္ညိဳးညႊန္လိုက္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႔ ဆက္ေျပာတာက “ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပံဳးျပလိုက္တဲ႕ သူ႔အျပံဳးဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲအထိ ေရာက္သြားခဲ႕ျပီးေနာက္ သူနဲ႕ေတြ႔ျပီး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခင္မင္စရာေကာင္းတဲ႕ သူ႕ေၾကာင္႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို သတ္ေသမဲ႕အစီအစဥ္ ပ်က္သြားခဲ႔ရပါတယ္.. အဲဒီေနာက္မွာေတာ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႕ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို သူနဲ႕အတူတူ ျဖတ္သန္းကုန္ဆံုးလာရင္း ဒီေန႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အခု အေျခအေနကို ေရာက္လာခဲ႕ရတာ ျဖစ္ပါတယ္.. မေမွ်ာ္လင္႕တဲ႕ အဲဒီေန႕က သူ႕ရဲ႕ အျပံဳးနဲ႕အတူ အကူအညီေလးတစ္ခုဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ကို ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လည္း သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႕ လက္ေဆာင္ေလးတစ္ခုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာၾကားရင္း ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္း ဒယ္နီရယ္ကို ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္လုိ႕ ေျပာပါရေစခင္ဗ်ာ… ” လို႕ စကားကို ဆံုးေအာင္ေျပာသြားခဲ႕ပါတယ္။

ကားလ္ရဲ႕ စကားအဆံုးမွာ ကားလ္ရဲ႕ အေဖနဲ႕အေမဟာ ထိုင္ရာက ထလာျပီး ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေက်းဇူးတင္စကား လာေရာက္ေျပာၾကားပါတယ္. ကာလ္းအေမရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာေတာ႕ မ်က္ရည္စ တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ပါ။ ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုးကလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ဂုဏ္ယူတဲ႔အျပံဳးေတြနဲ႕ လိႈက္လွဲစြာျပံဳးျပလို႕ လက္ခုပ္ၾသဘာ ေပးေနခဲ႔ၾကပါတယ္.. အုိုး လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘာမွ မေျပာပေလာက္တဲ႕ အျပဳအမူေလး တစ္ခုဟာလည္း တစ္ျခားသူတစ္ေယာက္အတြက္ အၾကီးမားဆံုး ေျပာင္းလဲမႈကို ေပးႏိုင္တယ္ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး သေဘာေပါက္လိုက္ပါျပီ။ မရည္ရြယ္ပါဘဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႔ လုပ္ရပ္၊ အျပဳအမူ အေသးအမႊားေလး တစ္ခုခုဟာ တစ္ျခားသူအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးကိုျဖစ္ေစ၊ ဆိုးက်ိဳးကိုျဖစ္ေစ ၾကီးၾကီးမားမား ေျပာင္းလဲေစႏိုင္တယ္ ဆိုလို႕ရွိရင္ သူတစ္ပါး ထိခိုက္ နစ္နာေစႏိုင္မယ္လုိ႕ ထင္ရတဲ႕ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆုိမ်ိဳးကို ဘယ္ေလာက္ေသးငယ္တဲ႔ ကိစၥဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေျပာျဖစ္၊ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္းသိမ္းၾကျပီး ေကာင္းက်ဳိးျဖစ္ႏိုင္မဲ႕ စကားေတြ၊ အျပဳအမူေတြကိုသာ ေျပာဆို ျပဳမူသင္႔ၾကတယ္ မဟုတ္ပါလား.. မေမွ်ာ္လင္႔ဘဲ အကူအညီလိုအပ္ေနတဲ႕ သူေတြကို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာလည္း ဘယ္ေလာက္ပင္ေသးငယ္တဲ႔ အကူအညီျဖစ္ပါေစ ေပးႏိုင္ဖို႕ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားသင္႔ပါတယ္ေနာ္။ ကိုယ္ေပးလိုက္ရတာ ဘယ္ေလာက္မွမဟုတ္ေပမဲ႕ တစ္ဘက္လူအတြက္ေတာ႕ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားတာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါေသးတယ္..

John Deru ရဲ႕ One small gesture can change a person's life ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ေရးဖြဲ႔ပါသည္။

www.missgreenlady.com

“After you”

2010-10-15T17:00:00.001+04:00

ရွက္ရွက္နဲ႔ ၀န္ခံပါရေစ။

ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထဲမွာ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆက္ေနတယ္။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူ ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလးကလည္း တယ္လီဖုန္းဆက္ေနတာ ၿပီးကိုမၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္အလွည့္ ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္း ဖုန္းေျပာလိုက္တာ အၾကာၿကီးပဲ။

ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာ ေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး “အားနာမႈမရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကိုတက္ဖို႔ “စပီကာ”က ေၾကညာပါတယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔ ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီကားနဲ႔ ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ ေတြ သယ္ေဆာင္မွာျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာ ဘတ္(စ္)ကားေပၚကို အလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္အနားအေပါက္က ကၽြန္ေတာ္ တို႔တက္ရတယ္။ ဒီလိုပါပဲ… ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီးတက္လိိုက္တယ္။ ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား တိုးေ၀ွ႕တက္ခဲ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာ အက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲျဖစ္မယ္။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးကထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။ သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္တက္ၿပီးလို႔ (၁၀)မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက လက္တြန္းလွည္းေလးေတြကိုတြန္းၿပီး အစား အေသာက္ လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။ အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာသုံးေဆာင္လို႔ရတယ္။ ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီ လိုက္ၿပီးေ၀တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္လာၿပီးေပးတဲ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီးတစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံအနားလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူးတစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္ တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ယူရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က အတြင္းဖက္ကခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွယူရမွာ။ ဒါေပမယ္ ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားက စကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။

“After you”...အဲ့ဒီစကားကိုၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။ “After you” တဲ့။

After ဆိုတာ… ၿပီးေနာက္။ you ဆိုတာ… သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။

ဒီေတာ့… “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကို ဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္းအရင္လုပ္”ပါ။ ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚ စကားတစ္ခုပါ။

ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔…။ ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။ ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။ လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔…။ အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔…။ ငါအဆင္ေျပဖို႔…။

“After me”….

“After me”….

“After me”….

ငါၿပီးမွ မင္း…။ ငါအရင္…။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။

ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။

ဒီအေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမေျပာတဲ့စကားဟာ မွတ္သားေလာက္ပါတယ္။

“After you” ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့ ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစား ဘူး။ သားသမီးေတြကို အရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ… မင္းအေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ “After you” လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။ “After you” ဆိုတာ ဦးစားေပးျခင္းသေဘာအျပင္ စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြ ပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္းသေဘာေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။

အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။

“After me” ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကေလးေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me” ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ အမွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။ “ အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြမ်ားေလေလ” ဆိုရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းပဲ။ “After me” သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္း မိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးလူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။ “After you” ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you” သမားေတြမ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။

သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။

ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။

မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”

သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”

လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”

လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”

ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”

တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”

အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့….

၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။

ေရႊမႏၲေလးဂ်ာနယ္

အမွတ္စဥ္ (၂၇၁)၊ ၂၁.၇.၂၀၀၈

လင္းလြန္းခင္ စာေပမွ စာမူခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ ၄၀၀၉၅၄၀၈၀၉ ျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ဦးဘုန္း (ဓာတု – မႏၲေလး)ရဲ႕ တြင္း (အေတြးစာ စကား) (စာ ၇၉ – ၈၂) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

10 principles for Peace of Mind..

2010-10-15T16:37:00.000+04:00

1. Do Not Interfere In Others' Business Unless Asked.

Most of us create our own problems by interfering too oftenin others' affairs.
We do so because somehow we have convinced ourselves that our way is the best
way, our logic is the perfect logic and those who do not conform to our
thinking must be criticized and steered to the right direction, our direction.
This thinking denies the existence of individuality and consequently the
existence of God.. God has created each one of us in a unique way. No two human
beings can think or act in exactly the same way. All men or women act the way
they do because God within them prompts them that way. Mind your own business
and you will keep your peace.

2. Forgive And Forget:

This is the most powerful aid to peace of mind. We often develop ill feelings
inside our heart for the person who insults us or harms us. We nurture
grievances. This in turn results in loss of sleep, development of stomach
ulcers, and high blood pressure. This insult or injury was done once, but
nourishing of grievance goes on forever by constantly remembering it. Get over
this bad habit. Life is too short to waste in such trifles. Forgive,20Forget,
and march on. Love flourishes in giving and forgiving.

3. Do Not Crave For Recognition:

This world is full of selfish people. They seldom praise anybody without
selfish motives. They may praise you today because you are in power, but no
sooner than you are powerless, they will forget your achievement and will start
finding faults in you. Why do you wish to kill yourse lf in striving for their
recognition? Their recognition is not worth the aggravation. Do your duties
ethically and sincerely

4. Do Not Be Jealous:

We all have experienced how jealousy can disturb our peace of mind. You know that you work harder than your colleagues in the office, but sometimes they get promotions; you do not. You started a business several years ago, but you are not as successful as your neighbor whose business is only one year old. There are several examples like these in everyday life. Should you be jealous? No. Remember everybody's life is shaped by his/her destiny,which has now become his/her reality. If you are destined to be rich,nothing in the world can stop you. If you are not so destined, no one can help you either.
Nothing will be gained by blaming others for your misfortune. Jealousy will not
get you anywhere; it will only take away your peace of mind.

5. Change Yourself According To The Environment:

If you try to change the environment single-handedly, the chances are you will
fail. Instead, change yourself to suit your environment. As you do this, even the environment, which has been unfriendly to you, will mysteriously change and seem congenial and harmonious.

6. Endure What Cannot Be Cured:

This is the best way to turn a disadvantage into anadvantage. Every day we face numerous inconveniences,ailments, irritations, and accidents that are beyond ourcontrol. If we cannot control them or change them,we must learn to put up with these things. We must learn to endure them cheerfully. Believe in yourself and you will gain in terms of patience, inner strength and will power.

7. Do Not Bite Off More Than You Can Chew:

This maxim needs to be remembered constantly. We often tend to take more
responsibilities than we are capable of carrying out. This is done to satisfy
our ego. Know your limitations. . Why take on additional loads that may create
more worries? You cannot gain peace of mind by expanding your external
activities. Reduce your material engagements and spend time in prayer,
introspection and meditation. This will reduce those thoughts in your mind that
makeyou restless. Uncluttered mind will produce greater peace of mind.

8. Meditate Regularly:

Meditation calms the mind and gets rid of disturbing thoughts. This is the
highest state of peace of mind. Try and experience it yourself. If you meditate
earnestly for half an hour everyday, your mind willtend to become peaceful during the remaining twenty-three and half-hours. Your mind will not be easily disturbed as it was before. You would benefit by gradually increasing the period of daily meditation. You may think that this will interfere with your daily work. On the contrary, this will increase your efficiency and you will be able to produce better results in less time.

9. Never Leave The Mind Vacant:

An empty mind is the devil's workshop. All evil actions start in the vacant
mind. Keep your mind occupied in something positive, something worthwhile.
Actively follow a hobby. Do something that holds your interest. You must decide
what you value more: money or peace of mind.

Your hobby, like social work or religious work, may not always earn you more money, but you will have a sense of fulfillment and achievement. Even when you are resting physically, occupy yourself in healthy reading or mental chanting of God's name.

10. Do Not Procrastinate And Never Regret:

Do not waste time in protracted wondering " Should Ior shouldn't I?" Days, weeks, months, and years maybe wasted in that futile mental debating. You can never plan enough because you can never anticipate all future happenings. Value your time and do the things that need to be done. It does not matter if you fail the first time. You can learn from your mistakes and succeed the next time. Sitting back andworrying will lead to nothing. Learn from your mistakes, but do not brood over
the past. DO NOT REGRET. Whatever happened was destined to happen only that
way. Why cry over spilt milk?

The Top Ten Management Mistakes

2010-09-29T10:27:00.000+04:00

#1 Mistake:

Failure to give adequate praise, thanks, recognition or appreciation to the team

Solution – You can build a team but you cannot buy one. Go to courses, plan surprises, have a bonus system, give constant thanks, praise – more than you think you ever need to know you cannot do it without them; take a pill and just do it!

Do It - it will pay you back 10 fold-happier team, less turnover/stress

#2 Mistake:

Failure to hire the “right” people

Solution – Create a place for a great person, have the team do interviewing and hiring,

be patient and wait - no desperate hiring allowed ,know personality traits and how to use them, use testing (IQ and/or personality), know how very expensive it is to hire wrong,

accept responsibility for doing wrong and fix it ASAP

#3 Mistake :

Keeping the “wrong” people on board too long

Solution – Decide early and move forward; do them a favor, terminate earlier rather than later, have a reality check, help them to leave and be happier free up their future,

know that energy suckers must go, learn from your mistakes, memorize this sentence:

“I don’t know how we are ever going to get along without you, but starting tomorrow, we are certainly going to try.”

#4 Mistake:

Failure to provide the team with goals, personal accountability, performance evaluations and feedback.

Solution – Do annual performance evaluations, train yourself first, and then train the team, have productive and regular effective staff meetings, involve the team in the practice goal setting process and hire someone to help you do this, reward great performance.

#5 Mistake:

Failure to delegate, think you can or should do it all

Solution – Hire the right people in the first place walk your talk, be specific with training and requests develop more trust, support them in front of others, reward great performance and praise them, train and then empower the team to do more

#6 Mistake:

Failure to establish an organized, effective Internal/External marketing plan

Solution – Have a marketing committee, meet regularly to discuss, plan and implement, go to meetings, and ask others so you learn more, hire others (consultants) to help you, develop the plan and then stick to it!, promote or perish!, turn your team loose.

#7 Mistake:

Failure to be the LEADER of the team

Solution - Pay attention to the practice goals, numbers and pulse, set a good example in all areas, read, go to courses, get a coach or mentor and ask others for feedback on how you are doing

#8 Mistake:

A poor or negative attitude/moodiness exhibited by the Manager

Solution - know that ego, arrogance get you nowhere, set a good example, admit your weaknesses to yourself and your team, ask your team for help, assistance, coaching, hire others to help you get better – you’ll be glad you did, read, take courses and be more grateful.

#9 Mistake:

Avoiding conflict or confronting of the team

Solution - Learn conflict resolution skills, talk openly about all things, be firm yet still be kind, do people a favor by being honest and real.

#10 Mistake:

Failure to hold regular, effective team meetings

Solution - Learn how to do it well, set the time and stick to it !, follow written agenda, stay on focus and on time, have complete notes taken and distributed, rotate the facilitator, don’t think you have to lead them yourself !

မေကာင္းေသာ အားနာျခင္းမ်ဳိးမ်ား

2010-09-08T14:20:00.003+04:00

(၁) စိတ္ထဲ၌ ရွိသည့္အတုိင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာမထြက္ေသာ အားနာျခင္းမ်ဳိး

စိတ္ထဲရွိသည္ကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာမထြက္ေသာ အားနာျခင္းမ်ဳိးသည္ မေကာင္းေသာ အားနာျခင္းမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ေအာက္ပါ ဥပမာမ်ားကုိ ၾကည့္ပါ။

(က) လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားႏွင့္အတူ ၀ုိင္းထုိင္၍ ေန႔လည္စာ စားခ်ိန္တြင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ထုိင္စားေနသူတဦး၏ ေမးေစ့တြင္ ထမင္းလုံးကပ္ေနသည္။ သင္ကေျပာရမွာကုိ အားနာေနသည္။ သင္ေျပာလုိက္လွ်င္ ထုိသူ ရွက္သြားမွာကိုလည္း စုိးရိမ္ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိထမင္းေစ့ ကပ္ေနျခင္းကုိ ျမင္ေနရသူတုိင္း၏စိတ္တြင္ ကသိကေအာက္ႏွင့္ မသက္သာ။ ဤကိစၥမ်ဳိးတြင္ အားနာေန၍ မေျပာျခင္းသည္မေကာင္း။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာလုိက္ျခင္းျဖင့္အားလုံးေျပလည္သြားႏုိင္သည္။

(ခ) တစုံတေယာက္က သင့္ထံမွ ပုိက္ဆံေခ်းငွားသည္။ တကယ္ေတာ့ သင္က မေခ်းခ်င္။ သုိ႔ေသာ္ ျငင္းရမွာ အားနာ၍ ေခ်းလုိက္သည္။ (ၿပီးေတာ့ သင္က ေငြျပန္ေတာင္းရမွာကုိလည္း အားနာေနဦးမည္ ျဖစ္သည္။) ထုိေန႔မွစ၍ ေငြျပန္မရမခ်င္း သင္မေပ်ာ္ေတာ့။

ဤေနရာတြင္လည္း အားနာျခင္းသည္ သင္၏ပကတိစိတ္အရင္းခံကုိ ကြယ္၀ွက္၍ မျပတ္မသား ဆုံးျဖတ္ျခင္း အားနာျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ စကားစပ္လ်ဥ္း၍ အေတြ႕အႀကဳံတခုကုိ ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါသည္။

တေန႔တြင္ မိတ္ေဆြတေယာက္အား စင္ကာပူေလဆိပ္သုိ႔ လုိက္ပုိ႔ရာတြင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတဦး၏ ၿငီးတြားသံကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ၾကားခဲ့ရပါသည္။

“စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ။ သူ႕အိမ္က လမ္းျကံဳ ထည့္ေပးလုိက္လုိ ့တလမ္းလုံး လက္ေမာင္ျပဳတ္မတတ္ ဆြဲလာရတယ္”

ထုိစကားကုိ ၾကားရသည့္အခ်ိန္မွစ၍ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္အထိ က်မ..မွာ ေတြးမိတုိင္း အူယားလွသျဖင့္ အသံထြက္၍ မရယ္မိေအာင္ ေအာင့္ထားရ၏။

လူႀကဳံေပးသူကလည္း အားမနာပ ထည့္ေပးၿပီး၊ သယ္သူကလည္း အားအနာလြန္ကာ သယ္လာခဲ့ၿပီးမွ ကြယ္ရာတြင္ စကားတင္းဆုိ ၿငီးတြားေနျခင္း ျဖစ္သည္။

(၂) ကုိယ္ရသင့္ရထုိက္သည္ကုိ ေတာင္းဆုိရမွာ အားနာျခင္းမ်ဳိး

ဤသည္မွာ ျမန္မာအမ်ားစုတြင္ ျဖစ္တတ္ေသာ အားနာမႈမ်ဳိး ျဖစ္သည္။ အေႂကြးျပန္ေတာင္းရမည္ကုိ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကသည္။ မိမိ၏ အားလပ္ရက္ခြင့္ကုိ ယူရန္တြန္႔ဆုတ္ေနၾကသည္။
က်ဴတန္းစီရာ၌ မိမိေရွ႕တြင္ ၾကားျဖတ္၍ တန္းစီသူကုိမလုပ္ရန္ေျပာဖုိ႔ ၀န္ေလးၾကသည္။မိမိႏွင့္ ခ်ိန္းဆုိထားေသာအခ်ိန္တြင္ တိက်စြာ ေရာက္မလာသူအား ေထာက္ျပသတိေပးရန္ တြန္႔ဆုတ္ အားနာေနတတ္ၾကသည္။

ဤအားနားျခင္းသည္ ေလာဘနည္းျခင္းေၾကာင့္လည္းမဟုတ္၊ခႏၱီပါရမီႏွင့္ျပည့္၀ေနျခင္းေၾကာင့္လည္းမဟုတ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဟုကား လုံးလုံးမွ်ပင္မဆုိသင့္။
ဤအားနာျခင္းမ်ဳိးသည္ လူပုဂၢဳိလ္တဦးခ်င္း၏ ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြးႏွင့္သာ ဆုိင္ေပသည္။ တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲမိမိရသင့္ရထုိက္သည္ကုိ မသိေလာက္ေအာင္ ထံူ၍ အ၍ န၍သာ ျဖစ္ႏုိင္ေပသည္။
မိမိတြင္ ထုိသုိ႔ေသာ အားနာမႈမ်ဳိးရွိက သတိထား၍ ေခ်ဖ်က္သင့္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

(၃) မိမိတာ၀န္ႏွင့္ အားနာျခင္းကုိ မခြဲျခားတတ္ျခင္း

လူတုိ႔သည္ အဖြဲ႕အစည္း၊ အသုိင္းအ၀ုိင္းႏွင့္ ေနထုိင္၍ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေသာအခါ မိမိ၏ ပုဂၢဳိလ္ေရးဆုိင္ရာ ခံစားခ်က္တုိ႔ကုိ ေဘးခ်ိတ္၍ မိမိ၏ တာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္အပ္၏။ သင္၏ အလုပ္ကုိ ထမ္းေဆာင္ရာတြင္အားနာျခင္းကုိ ေဘးခ်ိတ္ထားရမည္။ သင္သည္ ရဲအမႈထမ္းျဖစ္ပါက သင္၏ ေဆြမ်ဳိး၊ မိတ္ေဆြ ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္သည္ကုိ ေတြ႕လွ်င္ သင္ အားနာ၍မရ၊ ဖမ္းရမည္။

သင္သည္ ေက်ာင္းဆရာျဖစ္က သင့္သူငယ္ခ်င္း၏သား စာေမးပြဲမေျဖဆုိႏုိင္သည္ကုိ အားနာသည္ဆုိကာ အေအာင္ေပး၍ မျဖစ္။ သင္သည္ တရားသူႀကီးျဖစ္က သင့္မိတ္ေဆြကုိအားနာ၍ အျပစ္ေလွ်ာ့ေပါ႔ျခင္း
လႊတ္ေပးျခင္း မျပဳရ။ တာ၀န္ႏွင့္ အားနာျခင္းကုိ အထက္ပါအတုိင္း ခြဲျခားသင့္သည္ဟု ယူဆမိပါသည္။

ယခုအခါ……႔ ျမန္မာျပည္တြင္ နည္းမမွန္ေသာ အားနာမႈမ်ားက ေနရာအႏွံ႕ ႀကီးစုိးေနရာ ရံဖန္ရံခါ အမွားႏွင့္ အမွန္ကုိပင္ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားမႈ မ႐ွိႏုိင္ေလာက္ေအာင္အထိ ျဖစ္ေနသည္ကုိပင္ ႀကဳံၾကရေပသည္။
သင္သည္ ဘတ္စ္ကားစပယ္ယာက နည္းမက် လမ္းမက် ဟိန္းေဟာက္သည္ကုိမ်က္ႏွာေအာက္ခ်၍ ခံေနေပမည္။ သင္သည္ ေစ်းတြင္ အသားသည္က အေလးခုိးသည္ကုိ
သိသိႏွင့္ ျပန္မေျပာ၀ံ့ဘဲ ငုံ႔ခံေနမည္။သင္သည္ ေက်ာင္းဆရာျဖစ္ကတုိင္းပညာေရးမွဴး၏ သမီးမဂၤလာေဆာင္အတြက္ လက္ဖြဲ႕ရန္ဆုိကာ သင့္လစာမွျဖတ္ေတာက္လုိက္ျခင္းကုိ ျပန္မေျပာဘဲ ၿငိမ္ခံေနမည္။
သင္သည္ သာသနာေရးအတြက္အေၾကာင္းျပကာ ဘယ္ကမွန္းမသိ၊ ျဖတ္ပုိင္းႏွင့္ လာေရာက္ အလွဴခံလွ်င္ စိတ္မပါဘဲႏွင့္လည္း အားနာ၍ ထည့္လုိက္ေပမည္…
…………………….စသည့္ စသည့္ နည္းမမွန္ေသာ
အားနာမွု ့ေျကာင့္……….. ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ အက်ည္းတန္ အရုပ္ဆုိးေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ေနရျခင္း ဆုိလွ်င္ပင္ လြန္မည္မထင္။

ဤသုိ႔လွ်င္ မိမိရသင့္ရထုိက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ေတာင္းရေကာင္းမွန္းမသိ၊ စူးစမ္းရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ေမးျမန္းရေကာင္းမွန္းမသိ၊ နည္းမမွန္ေသာ အားနာမႈႏွင့္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈတုိ႔၏ ပိန္းပိတ္မႈေအာက္တြင္
ႏွစ္ကာလရွည္ျမင့္စြာ ေနထုိင္လာၾကရေသာအခါ အင္မတန္ ဆုိးညစ္ေသာ လူတစုက ဤေပ်ာ့ကြက္မ်ားကုိ အသုံးခ်၍ မိမိတုိ႔၏ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ထိပါးလာေသာအခါ မိမိတုိ႔မွာ တြန္းလွန္ႏုိင္ေသာ သတၱိမရွိေတာ့ေသာ အေျခအေနသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္သြားတတ္ေခ်သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာတုိ႔အေနႏွင့္ တမ်ဳိးသားလုံးအက်ုဳိးစီးပြားကုိေမွ်ာ္ေတြးကာ နည္းမွန္ လမ္းမွန္ အားနာသင့္ေျကာင္းတုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ပါသည္ ။

လက္ထက္လက္စြပ္ကို ဘာလို႔လက္သူၾကြယ္မွာ၀တ္ရတာလဲ။

2010-09-08T14:20:00.000+04:00

ကဲ … အားလံုး… လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဘုရား႐ွိခိုးတဲ့ပံုစံကိုျပဳလုပ္လိုက္ပါ(လက္အုပ္ခ်ီတဲ့ပံုစံကို ဆိုလိုတာပါ)… လက္ခလယ္ကိုေခါက္လိုက္ၿပီး လက္ခလည္ကိုေၾကာခ်င္းထိေအာင္ ေခါက္ေကြးထားဖို႔ိုလိုမယ္ေနာ္…
က်န္တဲ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားက လက္ထိပ္ခ်င္းထိေနပါေစ။

ဒီကစားနည္းကို မကစားခင္မွာ လက္ငါးေခ်ာင္းက ဘာကိုရည္ညႊန္းတယ္ဆိုတာကို ေျပာျပပါမယ္။

1. လက္မထိပ္ကို ထိလိုက္ ခြါလိုက္လုပ္ၾကည့္ပါ… လက္မကိုခြါလို႔ ရပါတယ္… လက္မဆိုတာ မိဘကိုဆိုလိုတာပါ… လူတိုင္းမွာ အိုနာေသရမယ္ဆိုတာရွိတယ္…
ဒါေၾကာင့္ ခြါလို႔ရတာပါ။

2. ေနာက္လက္မကိုျပန္ထိလိုက္ၿပီး လက္ညိႈးကို ထိလိုက္ ခြါလိုက္လုပ္ၾကည့္ပါ…လက္ညႈိးကေတာ့ ညီအကိုေမာင္ႏွမ ကိုဆိုလိုတာပါ… သူတို႔ေတြလည္း သူ႔အိမ္ေထာင္နဲ႔ သူျဖစ္သြားရင္ သင့္ကို ခြဲသြားမွာပဲ။

3. ေနာက္ၿပီး လက္ခလယ္ကေတာ့ ကိုယ္ကိုတိုင္ပဲျဖစ္တယ္… ( ဒါေၾကာင့္ဘာမွလုပ္စရာမလိုပါဘူး )

4. ေနာက္လက္ညႈိးနဲ႔လက္မေတြကိုျပန္ထိထားၿပီး…လက္သန္းေလးကို ထပ္ခြါၾကည့္ပါ… ဒါကေတာ့ သားသမီးေတြပါ… သူတို႔လည္း ခြဲခြါၾကမွာပါ။

5. ဒါျဖင့္ ေနာက္ဆံုးလက္သူၾကြယ္ကို ခြါၾကည့္ပါ… ခြါလို႔ရလား… ခြါလို႔မရဘူးမဟုတ္လား… ဒါဟာ တစ္သက္တာထာ၀ရလက္တြဲေဖာ္ပဲျဖစ္တယ္… ဒါေၾကာင့္ လက္ထပ္လက္စြပ္ကို လက္သၾကြယ္မွာ၀တ္ရျခင္းျဖစ္တယ္။

ေဆးပညာအရ အေၾကာေတြကအရမ္းကပ္ေနလို႔ ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာၾကတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီလို လက္ထက္လက္စြပ္ကို လက္သူၾကြယ္မွာ စြပ္ရတယ္ဆိုတာကိုေကာ ေဆးပညာကသတ္မွတ္ထားတာလား။ ဒါမွမဟုတ္တိုက္ဆိုင္လို႔မ်ားလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ….. အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ခြဲလို႔မရပါဘူး။

ဟာသတိုေလးပါ.

2010-09-08T09:43:00.002+04:00

လင္ေယာက်္ား အေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြ အေနနဲ႔ အဲဒီ ဆုိင္ထဲမွာ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ေယာက်္ားမ်ဳိးကုိ ေရြးၿပီး ဝယ္ႏိုင္ပါတယ္။
စတိုးဆိုင္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုကို အဝင္ဝေတြမွာ လမ္းၫႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔ ေရးေပးထားတယ္။ အေဆာက္အဦရဲ႕ အဝင္ဝမွာေတာ့ ေရးထားတာက “သင္ တစ္ႀကိမ္သာ
လာေရာက္ခြင့္ ရွိသည္” တဲ့။

စတိုးဆိုင္က အထပ္ ေျခာက္ထပ္ ရွိပါတယ္။ အထပ္ျမင့္သြားေလေလ အေရာင္းကုန္ ေယာက်္ားေလးေတြရဲ႕ အရည္အေသြးက ျမင့္ေလေလေပါ႔။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အထပ္ တစ္ထပ္က ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ ဝယ္ယူႏုိင္သလို မႀကိဳက္ေသးရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး ေလ့လာႏုိင္တာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ အထပ္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး သြားတာနဲ႔ ေအာက္ထပ္က ေရာင္းကုန္ ေယာက်္ားေလးကို
ေရြးပိုင္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူး။ စတိုးဆုိင္ထဲက ျပန္ထြက္မယ္ ဆိုမွပဲ ေအာက္ဆင္းပိုင္ခြင့္ ရွိေတာ့တယ္။ ဒါေတြက ဒီ စတိုးဆိုင္ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြေပါ႔။

အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲကို ဝင္လာတယ္။ သူ႕အတြက္ လိုက္ဖက္ညီမယ့္ ခင္ပြန္းေလာင္း၊ လင္ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ ဝယ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေပါ႔။

ပထမထပ္ရဲ႕ အဝင္တံခါးမွာ ခ်ိပ္ထားတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။

(၁) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

ဒုတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က

(၂) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း ခ်စ္တတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

တတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က

(၃) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း ခ်စ္တတ္ၿပီး ႐ုပ္ရည္ အထူးသန္႔ျပန္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

“ဝိုးးးးးး” ဆိုတဲ့ အာေမဋိတ္သံ ထြက္လာေပမယ့္ ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးဟာ စတုတၳထပ္ကို တက္သြားၿပီး စတုတၳထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္လိုက္တယ္။

(၄) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

“ဟိုက္ ရွားပါး၊ ေႂကြစမ္း။ ငါ ေျခေထာက္ေတြ မခိုင္ေတာ့ပါလား” လို႔ ေရရြတ္ေနမိတယ္။

ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ အားသန္ေနတယ္။ ဒီထက္ ေကာင္းတာေတြ အေပၚထပ္မွာ ရွိႏိုင္တယ္ေလ။ ပၪၥမထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က

(၅) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္သလို အင္မတန္ ခ်စ္တတ္၊ ၾကင္နာတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

ဒီထက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းေတာ့မယ္ မထင္။ သူရဲ႕ အာ႐ံုေတြက ဒီအလႊာမွာပဲ တစ္ဝဲဝဲ လည္ေနေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ဖို႔ ေလွကားဘက္ကုိပဲ ဆက္ၿပီး ခ်ီတက္ေနေတာ့တယ္။ ဆ႒မထပ္က ေရြးခ်ယ္မႈက ပိုေကာင္းႏိုင္ေသးတာေပါ႔။

ဆ႒မထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က

(၆) လႊာ >> သင္ဟာ ဒီအထပ္ကို ေရာက္လာတဲ့ (၄၅၈,၇၅၇) ေယာက္ေျမာက္ ဧည့္သည္ပါ။ ဒီအလႊာမွာ ဘာ အမ်ဳိးသားမွ မရွိပါဘူး။ မေရာင့္ရဲႏိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ အထီးက်န္မႈေတြပဲ ရွိပါတယ္။ လင္ေယာက်္ား စတိုးဆိုင္ကိုေစ်းဝယ္လာတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္။ ဆိုင္ကေန ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ပစၥည္းမ်ား ေမ့မက်န္ရစ္ေအာင္ အထူးသတိျပဳေပးပါ။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစလို႔
ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္

အပ်ိဳႀကီး လူပ်ိဳႀကီးတို႔၏ စရုိက္ လကၡဏာမ်ား

2010-09-07T10:31:00.003+04:00

စရိုက္လကၡဏာမ်ား

၁။ ဘာသာေရး ကိုင္းရိႈင္းတတ္သည္။
၂။ ဇီဇာေၾကာင္တတ္သည္။
၃။ တိရိစၦာန္ကေလးမ်ားကို ခ်စ္တတ္သည္။
၄။ တူ၊တူမကေလးမ်ားကို အခ်စ္ၾကီးတတ္ၾကသည္။
၅။ တူ၊တူမကေလးမ်ားကို သူတို႔လိုေနရန္ တိုက္တြန္းတတ္ၾကသည္။
၆။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခုက်ဘို႔ အၾကာၾကီးေစာင္႔ရတတ္သည္။
ရ။ အျမဲလိုလို ဟိုဟာေကာင္းနိဳး၊ဒီဟာေကာင္း
နိဳးေရြးရခက္ေနတတ္သည္။
ဂ။ အေဖ၊အေမ ကို သူမ်ားထက္ ပိုခ်စ္တတ္သည္။
၉။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ လည္း သူမ်ားထက္ပိုခ်စ္တတ္သည္။
၁၀။ အခ်စ္၊အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္း သူမ်ားထက္ ပိုသိဟန္ ျပတတ္သည္။
၁၁။ အခ်စ္၊အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္း သူမ်ားထက္ ပိုမိုစိတ္၀င္စားတတ္သည္။
၁၂။ မိုးေလ၀သလို ခန္႔မွန္းရခက္တတ္သည္။
၁၃။ လိုရင္းမေရာက္ဘဲ ေ၀႔လည္ေၾကာင္ပတ္ ေျပာတတ္သည္။
၁၄။ အတိတ္၊နမိတ္ ၊တေဘာင္ တို႔ကို ယံုၾကည္တတ္သူမ်ားျဖစ္သည္။
၁၅။ မရြာေသာမိုးကို ေမွ်ာ္ကိုးတတ္သည္။
၁၆။ ႏွေျမာတြန္႔တိုေသာ္လည္း အလွဴဒါန အေပးအကမ္း ရက္ေရာတတ္သည္။
၁၇။ စိတ္ထားေကာင္းေသာ္လည္း တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ ေျပာတတ္သည္။
၁၈။ လူစိမ္းမ်ားကိုအားမကိုးဟန္ျပေသာ္လည္း ရင္းႏွီးသူမ်ားကိုအားကိုးလြန္တတ္ၾကသည္။
၁၉။ သီခ်င္း၊၀တၲဳ၊ရုပ္ရွင္ (အနဳပညာ)မ်ားကို နင္႔နင္႔နဲနဲ ခံစားတတ္ၾကသည္။
၂၀။ တစ္ခုခုကိုၾကိဳက္မိလွ်င္ျဖစ္ေစ၊မၾကိဳက္လွ်င္ျဖစ္ေစ ေျပာမျပီးတတ္ၾကေခ်။
၂၁။ အရွက္၊အေၾကာက္ သာမန္ထက္ပိုၾကီးတတ္သည္။
၂၂။ ဒိုင္ယာရီလိုစာအုပ္မ်ိဳးကို ေရးဖို႔ထက္သိမ္းထားဖို႔
စိတ္၀င္စားသူမ်ားျဖစ္တတ္ၾကသည္။
၂၃။ အသက္ ေမးလွ်င္ (စိတ္တြင္းက) စိတ္ဆိုးေနတတ္ၾကသည္။
၂၅။ ေဗဒင္၊လကၡဏာ၊နတ္ တို႔ကို သူမ်ားထက္ စိတ္၀င္စားတတ္ၾကသည္။
၂၆။ အတိတ္အေၾကာင္းကို လြမ္းေမာေနေလ႔ရွိေသာ္္လည္း ထုတ္ေဖာ္ျပေလ႔မရွိၾက။
၂ရ။ အစိုးရိမ္ၾကီးတတ္၊ပူပင္ေသာကၾကီးတတ္္ၾကသည္။
၂ဂ။ အပ်ိဳၾကီး၊လူပ်ိဳၾကီး ဟုအေျပာခံရမွာေၾကာက္တတ္ၾကသည္။
၂၉။ သို႔ရာတြင္ အိမ္ေထာင္ရွင္ဟုအထင္ခံရမည္ကို ပိုျပီးေၾကာက္တတ္ၾကသည္။
၃၀။ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ေနေသာသူ ဟု အထင္ခံရမည္ကိုကား အေၾကာက္ဆံုးျဖစ္သည္။
၃၁။ သရဲ ၊တေစ ၦ ထက္ လူ ကို ပိုေၾကာက္တတ္ၾကသည္။
၃၂။ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားကို အိမ္ေထာင္ခ်ေပးရန္မွာ သူတို႔တာ၀န္ဟု ထင္တတ္ၾကသည္။
၃၃။ အိပ္ လွ်င္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔၊လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အိပ္ခ်င္ၾကသည္။
၃၄။ စည္းစနစ္ၾကီးသူမ်ား ျဖစ္တတ္ၾကသည္။
၃၅။ အိမ္ေထာင္ထိန္းသိမ္းမႈတာ၀န္ကို ခ်စ္ျမတ္နိဳးသူမ်ားျဖစ္တတ္ၾကသည္။
၃၆။ ျဖစ္ကတတ္စမ္း ေနေလ႔ရွိသူမ်ား မဟုတ္တတ္ၾကပါ။
၃ရ။ ဓါတ္ပံု(အလွပံု)ရိုက္ရန္ ၀န္ေလးေနတတ္သူမ်ားျဖစ္သည္။
၃၈။ သူတို႔အခ်စ္ကို အေ၀းမွcelebrities မ်ားအေပၚ ပံုေအာထားဟန္ျပဳတတ္ၾကသည္။
၃၉။ မိမိအားနည္းခ်က္ဟုေတြးထင္ထားေသာအရာမ်ား မ်ားျပားေနတတ္သည္။
၄၀။ မိမိအားနည္းခ်က္ဟုထင္ေသာအရာမ်ားကို ဖံုးဖိရန္ၾကိဳးစားတတ္ၾကသည္။
၄၁။ မိတ္ေဆြအိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားကို အိမ္ေထာင္၀န္ပိေနသူမ်ားဟုထင္တတ္ၾကသည္။
၄၂။ အစား ေကာင္းေကာင္းလုပ္စားတတ္ၾကသည္။
၄၃။ မိမိစိတ္ခံစားခ်က္မ်ားကို ဖံုးကြယ္ ၊ဖိႏွိပ္ထားတတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
၄၄။ အမ်ားအားျဖင္႔ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတတ္သည္။
၄၅။ တိတ္တိတ္ကေလးေၾကကြဲေနတတ္သူမ်ားျဖစ္တတ္သည္။
၄၆။ မဂၤလာေဆာင္မ်ားကို သြားရန္၀န္ေလးတတ္ၾကသည္။
၄ရ။ ေျပးၾကည္႔ဘို႔ထက္ ေတြးၾကည္႔ဘို႔ ပိုအားသန္တတ္ၾကသည္။
၄ဂ။ အလုပ္တြင္စိတ္ကိုႏွစ္၍ ၾကိဳးစားတတ္သူမ်ားျဖစ္သည္။
၄၉။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈအားၾကီးတတ္သည္။
၅၀။ ဘ၀တူ လူပ်ိဳၾကီး၊အပ်ိဳၾကီး စာရင္းကို ျပဳစုထားရွိကာ အားတင္းထား တတ္ၾကသည္။
၅၁။ ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးသူ မ်ားျဖစ္တတ္သည္။
၅၂။ ပညာေရးလိုဘၾကီးတတ္ၾကသည္။
၅၃။ မေရရာေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ား ဆြဲကိုင္ထားတတ္ၾကသည္။
၅၄။ ေထာက္ထားညွာတာစရာ မ်ားစြာ ရွိတတ္ၾကသည္။
၅၅။ တစံုတခုတြင္ ႏွစ္ျမဳတ္ရင္း ေမ႔ပင္ေအာက္ ေရာက္ေနတတ္သည္။
၅၆။ ေရြးရင္းေရြးရင္းႏွင္႔ ေနာက္ထပ္ေရြးစရာကိုထပ္ေမွ်ာ္ေနတတ္ၾကသည္။
၅ရ။ မိသားစုအားလံုး၏တာ၀န္ ကိုယ္႔တာ၀န္ဟု မွတ္ယူတတ္ၾကသည္။
၅၈။ ကိုယ္တိုင္သာမက အားလံုးကအၾကိဳက္ညီတာမ်ိဳးကို ရွာေဖြတတ္သည္။
၅၉။ တစ္ေယာက္ေယာက္၏ မေပးရေသးေသာမွတ္ခ်က္ကိုပင္ ၾကိဳ၍ေၾကာက္တတ္သည္။
၆၀။ အျပစ္ရွာျမန္တတ္သည္။
၆၁။ တစ္ႏွင္႔တစ္ေပါင္းလွ်င္ ႏွစ္ထက္ပိုၾကီးနိဳင္သည္ ဟု လက္မခံလိုၾက။
၆၂။ ခံစားခ်က္မရွိသူ ဟုအေျပာခံရမွာေၾကာက္တတ္ၾကသည္။
၆၃။ ခံစားခ်က္ရွိသူ ဟုေျပာလွ်င္လည္း မၾကိဳက္တတ္ၾက။
၆၄။ ဘယ္ေတာ႔စားရမလဲ ဟုေမးလွ်င္ (စိတ္ထဲက) ေၾကနပ္ ေနတတ္ၾကသည္။
၆၅။ ပစၥည္းမ်ားကို တစ္ေယာက္ကိုင္အျဖစ္ပဲ သံုးခ်င္တတ္ၾကသည္။
၆၆။ သိပ္ၾကိဳက္သည္႔ပစၥည္းဆိုရင္ ပံုစံတူႏွစ္ခုေလာက္၀ယ္တတ္ၾကသည္။
၆၇။ မည္သည္႔အရာကိုမွ် ကိုယ္ ကို တိုင္ေလာက္ စိတ္မခ်ခ်င္တတ္ၾကေပ။
၆ဂ။ လူစိမ္းေတြၾကားမွာ ခပ္တည္တည္ၾကီးေနတတ္ၾကသည္။
၆၉။ မိတ္ဆက္ေပးလွ်င္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ မရွိတတ္ၾက။

၇၀။ ပထမဦးဆံုးေတြ႔တာျဖစ္လွ်င္ ဆံပင္အစ၊ေျခသည္းအဆံုး ခ်က္စ္တတ္ၾကသည္။
၇၁။ စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ေရာက္လွ်င္ ပထမဦးဆံုးေရအိမ္၀င္တတ္ၾကသည္။
၇၂။ လူရွင္းရာေနရာ ရွာ၍ ပုဆိုး၊ထမီ ကိုျဖန္႔ျပီး ေသသပ္ေအာင္ျပင္တတ္္ၾကသည္။
၇၃။ ႏႈတ္ခမ္းနီ(သို႔) ေခါင္းဘီး ေနရာတကာ ယူတတ္ၾကသည္။
၇၄။ အက်ည္းတန္မဟုတ္ေသာ္လည္း မွန္ၾကိဳက္တတ္ၾကသည္။
၇၅။ မည္မွ်မွန္ၾကည္႔ျပီးသည္ျဖစ္ေစ အဆင္ေျပရဲ႔လား ထပ္ေမးတတ္သည္။
၇၆။ ေနာက္ေက်ာမလံုတတ္ၾကေခ်။
၇၇။ ထီ ကို လူမသိေအာင္ ထိုးတတ္ၾကသည္။
၇၈။ ပိုက္ဆံ ကို လူမသိေအာင္ စုတတ္ၾကသည္။
၇၉။ သီခ်င္းကို လူမၾကားေအာင္ ဆိုတတ္ၾကသည္။
၈၀။ သနပ္ခါး(မိတ္ကပ္)၊ေပါင္ဒါ(ေခါင္းလိမ္းဆီ) မရွိမျဖစ္ေဆာင္တတ္သည္။
၈၁။ အေခ်ာ႔ၾကိဳက္တတ္ၾကသည္။
၈၂။ စိတ္ေကာက္ျမန္တတ္ၾကသည္။
၈၃။ စိတ္ေျပဘို႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ယူတတ္ၾကသည္။
၈၄။ အားလွ်င္ ေျခသည္း၊လက္သည္း သ ေနတတ္ၾကသည္။
၈၅။ စ တာ၊ ေနာက္ တာ ကို အတည္ဟု မွတ္ယူတတ္ၾကသည္။
၈၆။ ခ်စ္သူစံုတြဲယုယုယယေနတာကို ျမင္ျပင္းကတ္တတ္ၾကသည္။
ဂရ။ လိုတာမရ၍ မဟုတ္ပဲရတာမလို၍ဟူေသာလက္သံုးစကားကိုတြင္တြင္သံုးတတ္သည္။
၈၈။ လူပ်ိဳၾကီး၊အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း မေၾကညာေသာ္လည္း သိေနေစခ်င္ၾကသည္။

ကြာရွင္းဟိုတယ္

2010-09-07T10:31:00.000+04:00

သူနဲ႔သူမ မဂၤလာေဆာင္တာ (၁၀)ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ခဲ့ၿပီ။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ဘာစိတ္လႈပ္ရွားမႈမွ မရွိေတာ့သလို စိတ္၀င္စားမႈလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ၾကာေလ သူမကို တာ၀န္နဲ႔၀တၱရားအရ သူဆက္ဆံေနရတယ္လို႔ သူထင္လာေလျဖစ္တယ္။ သူမအေပၚ သူၿငီးေငြ႔လာခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ သူ႔အလုပ္မွာ အသစ္၀င္လာတဲ့ သြက္သြက္လက္လက္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ေကာင္မေလးက သူ႔ကို ရႈးသြပ္ေစခဲ့တယ္။ ဒါဟာ သူ႔ရဲ႕ဒုတိယအရြယ္ စိတ္လႈပ္ရွားျခင္းလို႔ သူထင္ခဲ့တယ္။

အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတြးေတာဆံုးျဖတ္ၿပီးေနာက္ သူမနဲ႔ကြာရွင္းဖို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒီလိုခံစားခ်က္မ်ဳိးက သူမအတြက္ ထံုက်င္ေနပါၿပီ။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္ကို သူမေခါင္းညိတ္ခဲ့တယ္။ ႏွစ္ဦးသား တရားရံုးသြားၿပီး ကြာရွင္းခဲ့ၾကတယ္။ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ေပၚမွာ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ရံုးကေန သူတို႔ထြက္လာၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး သူတစ္လမ္း ကိုယ္တစ္လမ္း လြတ္လပ္သူေတြျဖစ္သြားၾကၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ဟာတာတာခံစားေနရတယ္။ သူမကို သူတစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး….

“မိုးေတာင္ခ်ဳပ္ေနၿပီ။ ငါတို႔ညစာအတူသြားစားရေအာင္”

“ေကာင္းၿပီေလ… “ကြာရွင္းဟိုတယ္ (Divorce hotel)” ဆိုတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္အသစ္ ဖြင့္ထားတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ အဲဒီ”ကြာရွင္းဟိုတယ္”က ကြာရွင္းျပတ္စဲၿပီးစ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ ေနာက္ဆံုးတစ္နပ္အတြက္ သီးသန္႔ဖြင့္ထားတဲ့ ဟိုတယ္ပါတဲ့။ အဲဒီမွာ သြားစားရေအာင္” သူ႔ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး သူမေျပာတယ္။

သူေခါင္းညိတ္ၿပီး ႏွစ္ဦးသားႏႈတ္ဆိတ္လို႔ ဟိုတယ္ထဲ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ၀င္သြားၾကတယ္။

“ေကာင္းေသာ ညေနခင္းပါ”

အခန္းထဲထိုင္လိုက္တာနဲ႔ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းက ေရာက္လာတယ္။

“ဘာမ်ား သံုးေဆာင္ၾကမလဲရွင္?”

“မင္း မွာကြာ” သူမကို ၾကည့္ၿပီး သူေျပာလိုက္တယ္။

“ကၽြန္မ အျပင္သိပ္မထြက္ေတာ့ ဒါေတြကို မသိဘူး။ ရွင္ပဲ မွာပါ” သူမေခါင္းခါၿပီး ေျပာတယ္။

“ေဆာရီး….. ကၽြန္မတို႔ ကြာရွင္းဟိုတယ္မွာ စည္းကမ္းတစ္ခုရွိတယ္။ ဒီညစာကို မိန္းမျဖစ္သူက ေယာက္်ားႀကိဳက္တတ္တာေတြ မွာေပးရသလို ေယာက္်ားျဖစ္သူကလည္း မိန္းမႀကိဳက္တတ္တာေတြကို မွာေပးရပါတယ္။ ဒါကို “ေနာက္ဆံုးအမွတ္တရ” လို႔ ေခၚပါတယ္”

“ေကာင္းၿပီေလ” ဆံပင္ကို သူမသပ္တင္ၿပီး ဟင္းေတြမွာလိုက္တယ္။

“ငါးေပါင္းတစ္ပဲြ၊ မိႈေၾကာ္တစ္ပဲြ၊ မိႈနားရြက္သုပ္တစ္ပဲြ.. ဒီဟင္းေတြအားလံုး ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ျဖဳ မထည့္နဲ႔ေနာ္။ ကၽြန္မအမ်ဳိးသား….ေအာ္.. ဒီအမ်ဳိးသားက အဲတာေတြမစားဘူး”

“လူႀကီးမင္းကေရာ ဘာမွမလဲ?” ၀န္ထမ္းက သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး ေမးတယ္။

တခဏေလာက္ သူေငးေၾကာင္သြားမိတယ္။ လက္ထပ္ၿပီး (၁၀)ႏွစ္မွာ ကိုယ့္မိန္းမဘာႀကိဳက္တတ္မွန္း သူမသိခဲ့ဘူး။ ပါးစပ္ႀကီးဟၿပီး သူဘာေျပာရမွန္း မသိျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

“ဒါေတြပဲ လုပ္ပါ။ အဲဒီဟင္းက ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးႀကိဳက္တဲ့ ဟင္းပါ” သူ႔အျဖစ္ကို သူမက အလ်င္အျမန္ ၀င္ကယ္တယ္။

၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက ရယ္ၿပီး “တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ကၽြန္မတို႔ ကြာရွင္းဟိုတယ္ကို ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ညစာလာစားၾကတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြက ဘာမွ စားခ်င္စိတ္ရွိၾကေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ”ေနာက္ဆံုးအမွတ္တရ” ကို မစားၾကေတာ့ဘဲ ကၽြန္မတို႔ဟိုတယ္က ကြာရွင္းသူေတြအတြက္ အထူးစီမံထားတဲ့အေအးကိုပဲ ေသာက္ၾကရေအာင္၊ ကၽြန္မတို႔ဟိုတယ္ကို ေရာက္လာသူတိုင္းက ဒါကို မျငင္းဘဲ မွာၾကတယ္”

“အင္း.. ဒါဆိုလည္း အေအးပဲ မွာၾကတာေပါ့” သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုး ေခါင္းညိတ္ၿပီး ေျပာတယ္။

သိပ္မၾကာဘူး။ ၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက အေအးႏွစ္ခြက္လာပို႔တယ္။ တစ္ခြက္က ေရခဲပါတဲ့ အျပာႏုေရာင္အရည္ျဖစ္ၿပီး တစ္ခြက္က အေငြ႕ေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ အနီေရာင္အရည္ျဖစ္တယ္။

“ဒီအေအးေတြကို “မီးေတာက္တစ္၀က္၊ ပင္လယ္ေရတစ္၀က္” လို႔ေခၚတယ္။ သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါၿပီ”

၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက ေျပာေျပာဆိုဆို ေနရာကခြာတယ္။ အခန္းတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ေနတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ၿပီး ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

“ေတာက္… ေတာက္.. ေတာက္”

တံခါးေခါက္သံနဲ႔အတူ ၀န္ထမ္းေကာင္မေလး ၀င္လာျပန္တယ္။

“လူႀကီးမင္း… သူ႔ကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ပန္းစည္းလက္ေဆာင္ေပးတဲ့အျဖစ္ကို မွတ္မိေသးလား? အခု အရာအားလံုးက ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီ။ လင္မယား မဟုတ္ေတာ့လည္း သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလို႔ရတယ္။ သူ႔ကို ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါဦး”

သူမတစ္ကိုယ္လံုး တုန္လႈပ္သြားမိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ႏွစ္က သူပန္းစည္းေပးတဲ့ ပံုရိပ္ေတြကို သူမျမင္ေယာင္လာမိတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေဆြမရွိ၊ မ်ဳိးမရွိတဲ့ သူစိမ္းၿမိဳ႕မွာ သူတို႔ဘာမွမရွိခဲ့ဘူး။ အရာအားလံုး သုညကစခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔လယ္ေန႔ခင္းမွာ ေနရာအႏွံ႔ သူတို႔အလုပ္လိုက္ရွာၾကတယ္။ ရုန္းကန္ၾကတယ္။ ညအခါ ညေစ်းမွာ သူမေစ်းေရာင္းထြက္သလို သူက စားေသာက္ဆိုင္မွာ ပန္းကန္ေဆးတယ္။ ညနက္သန္းေခါင္ေရာက္မွ ငွားေနတဲ့ ၁၀ေပပတ္လည္ အခန္းက်ဥ္းထဲ သူတို႔ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔ရက္ေတြကို ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရလည္း သူတို႔ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကတယ္။

အဲဒီၿမိဳ႕ကိုေရာက္တဲ့ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ သူမအတြက္ သူ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏွင္းဆီအနီရဲရဲတစ္ပြင့္ လက္ေဆာင္ေပးတယ္။ သူမ မ်က္ရည္က်ေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့မိတယ္။

(၁၀)ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ သူတို႔ဘ၀ အရာအားလံုး ျပည့္စံုလာခ်ိန္ လမ္းခြတစ္ေနရာမွာ သူတို႔ေရာက္ေနခဲ့တယ္။ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြ ေတြးရင္း သူမ မ်က္ရည္က်မိတယ္။

“မလိုေတာ့ပါဘူး…” လက္ကာျပၿပီး သူမေျပာတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ႏွစ္အျဖစ္ကို သူလည္း ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။ သူမအတြက္ ႏွင္းဆီပန္းမေပးမိတာ ၅ႏွစ္၊ ၆ႏွစ္ရွိခဲ့မွန္း အခုမွ သူသတိရတယ္။

“လိုတယ္.. ပန္းယူမယ္” လက္ျပၿပီး သူေျပာတယ္။

၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ကိုယူၿပီး ႏွစ္ပိုင္းခဲြလိုက္တယ္။ ၿပီးေနာက္ ပြင့္ဖတ္ေတြကို သူတို႔ရဲ႕အေအးခြက္ထဲ ပစ္ထည့္လိုက္တယ္။ ပြင့္ဖတ္ေတြက အေအးထဲေပ်ာ္၀င္ကုန္တယ္။

“ဒီႏွင္းဆီပြင့္က ကၽြန္မတို႔ ဟိုတယ္က ေကာက္ညွင္းနဲ႔ အထူးျပဳလုပ္ထားတဲ့ ႏွင္းဆီေတြပါ။ ဒါဟာလည္း လူႀကီးမင္းတို႔အတြက္ တတိယေျမာက္ စားစရာတစ္ခုပါပဲ။ ဒါကို “ေရာင္ျပန္အလွ” လို႔ေခၚတယ္။ လူႀကီးမင္းတို႔ ေျဖးေျဖးသံုးေဆာင္ၾကပါ။ လိုအပ္ရင္ ကၽြန္မကိုေခၚလိုက္ပါ”

၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက ေျပာေျပာဆိုဆို လွည့္ထြက္သြားတယ္။

“xx…ဟို…. ေမာင္ ……”

သူ႔အသံေတြ လည္ေခ်ာင္း၀မွာ ေပ်ာက္ေနတယ္။ သူမလက္ကို သူဖမ္းဆုပ္လိုက္တယ္။ သူမလက္ လႈပ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ မရုန္းမိဘူး။ ႏွစ္ဦးသား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ဘာမွ မေျပာျဖစ္ၾကဘူး။

“ဖပ္”

ရုတ္တရက္ မီးမွိတ္သြားတယ္။ အခန္းတစ္ခုလံုး ေမွာင္အတိက်သြားတယ္။ အျပင္က အေရးေပၚေခါင္းေလာင္းသံ ျမည္လာၿပီး အခန္းထဲ မီးခိုေတြ လိွမ့္၀င္လာတယ္။

“ဘာျဖစ္တာလဲ?”

ႏွစ္ေယာက္လံုး အျမန္ထရပ္လိုက္ၾကတယ္။

“ဟိုတယ္ မီးေလာင္ေနတယ္ဗ်ဳိ႕။ အားလံုး လံုၿခံဳေရးလမ္းညႊန္ဘက္ အျမန္သြားၾကပါ”

အျပင္က အသံကုန္ေအာ္ဟစ္သံကို ၾကားလိုက္တယ္။

“ေမာင္…. ကၽြန္မေၾကာက္တယ္!” သူ႔ရင္ခြင္ထဲ သူမတိုး၀င္လိုက္တယ္။

“မေၾကာက္နဲ႔… ေမာင္ရွိတယ္။ လာ… အျပင္ကို ထိုးထြက္ရေအာင္” သူမကို တင္းတင္းေပြ႔ၿပီး သူေျပာတယ္။

အျပင္ကိုေရာက္ေတာ့ အျပင္ကမီးေရာင္နဲ႔လင္းေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ ဘာမွမျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို အရာတိုင္းက သူ႔ေနရာနဲ႔သူရွိေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၀န္ထမ္းေကာင္မေလးေရာက္လာၿပီး…

“ေဆာရီး… လူႀကီးမင္းတို႔ကို ထိတ္လန္႔ေစခဲ့ၿပီ။ ဟိုတယ္ႀကီး မီးမေလာင္ပါဘူး။ အခန္းထဲ မီးခိုးေတြကို တမင္လြတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ဟင္းပါပဲ။ ဒါကို “ရင္ထဲက ေရြးခ်ယ္ျခင္း” လို႔ ေခၚတယ္။ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ႏိုင္ပါၿပီ”

အခန္းထဲ သူတို႔ျပန္၀င္လာခဲ့ၾကတယ္။ အခန္းထဲမွာ ပကတိအတိုင္း မီးေရာင္နဲ႔လင္းေနတယ္။ သူမကို သူဆဲြေပြ႔ၿပီး…

“ဟန္နီ… ၀န္ထမ္းေကာင္မေလး ေျပာတာမွန္တယ္။ အခုနားက ဟန္နီနဲ႔ေမာင္ရဲ႕ တကယ့္ရင္ထဲက ေရြးခ်ယ္တာေတြျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမာင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မခဲြႏိုင္ၾကဘူး။ မနက္ျဖန္ ေမာင္တို႔မဂၤလာျပန္ေဆာင္ၾကရေအာင္ကြာ”

“ေမာင္ ဆႏၵရွိလို႔လား?” ႏုတ္ခမ္းကိုက္ၿပီး သူမေမးတယ္။

“ဆႏၵရွိတာေပါ့။ အခု ဘာမဆို ေမာင္နားလည္သေဘာေပါက္လာၿပီ ဟန္နီ။ ေမာင္တို႔ မနက္ျဖန္ အေစာႀကီး မဂၤလာေဆာင္ရေအာင္ကြာ။ ရွင္းမယ္ေဟ့….” ေျပာေျပာဆိုဆို ၀န္ထမ္းေကာင္မေလးကို သူလွမ္းေအာ္လိုက္တယ္။

၀န္ထမ္းေကာင္မေလး၀င္လာၿပီး အနီေရာင္ေငြေတာင္းခံလႊာကို ကမ္းေပးတယ္။

“လူႀကီးမင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ဒါဟာ ဒီဟိုတယ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးလက္ေဆာင္ပါ။ ဒါကို “ထာ၀ရေတာင္းခံလႊာ” လို႔ေခၚတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုး ထာ၀ရသိမ္းထားေပးပါ”

စာရြက္ကို သူၾကည့္လိုက္တယ္။ သူ႔မ်က္လံုးအိမ္မွာ မ်က္ရည္ေတြ ျပည့္လ်ံလာတယ္။

“ဘာျဖစ္တာလဲ?” သူမ စိုးရိမ္တႀကီးေမးတယ္။

“ဟန္နီ… ေမာင္မွားပါတယ္။ ေမာင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဟန္နီ” စာရြက္ကို ကမ္းေပးရင္း သူေျပာတယ္။

စာရြက္ကို သူမၾကည့္လိုက္တယ္။ စာရြက္ေပၚမွာ ေရးထားတာက…….

ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုတစ္စု
ႀကိဳးစားရုန္းကန္ခဲ့တဲ့ လက္တစ္စံု
သင့္ျပန္အလာကို ညနက္သန္းေခါင္အထိေစာင့္ေနတဲ့ မၿငိမ္းတဲ့မီးတစ္ပြင့္
က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ပါလို႔ ၁၂ ရာသီလံုးမွာတဲ့စကား
အႏႈိင္းမဲ့တဲ့ ဂရုစိုက္မႈ
ေယာကၡမအတြက္ အျပဳအစု
ကေလးအတြက္ မနက္မိုးခ်ဳပ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ
သင္ႀကိဳက္တဲ့အစားအစာအတြက္ အခ်က္အျပဳတ္
သင့္အတြက္ ဆံုးရႈံးလိုက္ရတဲ့ ႏုပ်ဳိျခင္းေတြ….
ဒါဟာ သင့္ဇနီးမယားပဲျဖစ္တယ္။

“ေမာင္…. ေမာင္လည္း ပင္ပန္းပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတြမွာ ေမာင္ကို ကၽြန္မ လ်စ္လ်ဴရွဴမိခဲ့တယ္”

လက္ထဲကစာရြက္ကို သူမကမ္းေပးၿပီး ေျပာတယ္။ စာရြက္ကို သူၾကည့္လိုက္တယ္။ စာရြက္ေပၚမွာ ေရးထားတာက….

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕တာ၀န္
ႀကီးေလးတဲ့တာ၀န္ကို ပုခံုးႏွစ္ဘက္နဲ႔ ထမ္းထားတယ္
ညနက္သန္းေခါင္မွ ပင္ပင္ပန္းပန္းျပန္လာတယ္
စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေနရာအႏွံ႔ေျပးလႊားရတယ္
ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းေတြ
မ်က္ႏွာေပၚက ရင့္ေရာ္ျခင္းေတြ
ေယာင္းမ၊ ေယာကၡမေတြအတြက္ တာ၀န္ေတြ
က်ရႈံးျခင္း၊ ဆံုးရႈံးျခင္းနဲ႔ ရုန္းကန္မႈေတြ
မိသားစုအတြက္၊ သားသမီးအတြက္ ေမတၱာေတြ….
ဒါဟာ သင့္ခင္ပြန္းပဲျဖစ္တယ္။

ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ၿပီး သူတို႔ငိုမိၾကတယ္။ ေငြရွင္းၿပီး ဟိုတယ္မန္ေနဂ်ာကို သူတို႔ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ တစ္ေယာက္လက္ကိုတစ္ေယာက္တဲြၿပီး ဟိုတယ္က သူတို႔ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္သြားၾကတဲ့ သူတို႔ေနာက္ေက်ာပံုရိပ္ကိုၾကည့္ၿပီး ဟိုတယ္မန္ေနဂ်ာ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနတယ္။

“သိပ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကြာရွင္းဟိုတယ္က မိသားစုတစ္စုကို ကယ္တင္လိုက္ျပန္ၿပီ”

မူရင္း–google search or http://blog.jxwmw.cn/u/3747/archives/2009/17838.html

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္

ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ အိုင္တီကို ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာရာတြင္ အသံုး၀င္မည့္ နည္းလမ္းမ်ား

2010-09-05T11:15:00.003+04:00

ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳတဲ့ Programmer, Software Developer, Network Engineer, Designer စတဲ့သူေတြ မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အိုင္တီကို Self Study လုပ္ျဖစ္သြားေစတဲ့ အေတြးေလးတစ္ခုကို ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။

“ ပိုက္ဆံရွိရင္ ကြန္ပ်ဴတာ ၀ယ္လို႔ရတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ပိုက္ဆံရွိရင္ ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာ ရွိႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံရွိတိုင္း ကြန္ပ်ဴတာ သင္ေပးႏိုင္တဲ့သူ မေတြ႔ႏိုင္ဘူး။ မရွိႏိုင္ဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာ ရွိတိုင္းလည္း ကြန္ပ်ဴတာ သင္ေပးႏိုင္တဲ့သူ မေတြ႔ႏိုင္ဘူး။ မရွိႏိုင္ဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာ ရွိတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ သင္ေပးႏိုင္တဲ့သူ မရွိႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္သေလာက္ ေလ့လာရင္ ေလ့လာသေလာက္ ကိုယ္ျပန္ရမယ္…”

ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပုဂၢလိက ခံယူခ်က္ျဖစ္ျပီး အခြင့္သာတိုင္းလည္း အျခားသူမ်ားကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာကို ထိေတြ႕၊ သံုးစြဲ၊ ေလ့လာေနဆဲ အေတြ႕အၾကံဳမ်ား၊ ေလ့လာနည္းမ်ားကို အေျခခံျပီး “ကြန္ပ်ဴတာကို ဘယ္လိုေလ့လာရမလဲ” (How to Learn or Self Study about Computer and IT?) ေမးခြန္းကို အခုလို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ေျဖ ၾကည့္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတာေလးေတြက အတိုခ်ဳံးေလးေတြ ျဖစ္ျပီးေတာ့ အေသးစိပ္ကို ေနာင္မွာ ဆက္လက္ ေ၀မွ် သြားမွာပါ။

Self-Studying – ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာျခင္း

ကြန္ပ်ဴတာကို အေျခအေနေပးရင္ ေပးသလို၊ အဆင္ေျပရင္ ေျပသလို၊ အရူးအမူး ေလ့လာပါ။ကြန္ပ်ဴတာ အေၾကာင္းကို အျမဲတမ္း စိတ္၀င္စားပါ။ (ခ်စ္သူရည္းစားကို စိတ္၀င္စားသေလာက္ ကြန္ပ်ဴတာကို စိတ္၀င္စားပါ။ သို႔ေသာ္ ခ်စ္သူရည္းစားကို ထည္လဲေျပာင္းသလိုေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို ထည္လဲ မေျပာင္းပါႏွင့္။ – အစပိုင္းတြင္ Windows, Mac, Linux စသည့္ OS တစ္ခုခုကို ရင္းႏွီးေအာင္ သံုးတတ္ေစရန္ ဆိုလိုပါသည္။)ကြန္ပ်ဴတာ ကိုင္ရသည္ ျဖစ္ေစ၊ မကိုင္ရသည္ ျဖစ္ေစ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ ပတ္သက္သည္မ်ားကို ေလ့လာေနပါ။ (အလြန္အေရးၾကီးပါသည္။) ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေလ့လာရတာ မလြယ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အေလ့အက်င့္ရသြားလ်င္ေတာ့ မခက္ေတာ့ပါ။

IT Social Networking – အိုင္တီ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြမ်ား

ကြန္ပ်ဴတာကို မိမိကဲ့သို႔ အရူးအမူး စိတ္၀င္စားသူမ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ပါ။ထိုမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္အတူ မိမိ သိထားသည္မ်ားကို ေဖာက္သည္ခ် ေ၀မွ်ေပးျပီး၊ မသိေသးသည္မ်ားကို ေမးျမန္းပါ။တစ္ျပိဳင္တည္းမွာပင္ မိမိအတြက္ အသံုး၀င္သည့္ နည္းလမ္းမ်ား (Tips and Tricks)၊ ေလ့က်င့္ေရး သင္ခန္းစာမ်ား (Tutorials) ႏွင့္ အသံုးခ်ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ား (Application Software) ကို မွတ္သားျခင္း၊ စုေဆာင္းထားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ပါ။

Having Good Moral – ေစတနာေကာင္းထားပါ

အျခားသူမ်ားကိုလည္း ဖလွယ္ပါ။ ေ၀မွ်ပါ။ (ကိုယ္ရသလို ကိုယ္သိသလို သူမ်ားကိုလည္း သိေစခ်င္၊ ရေစခ်င္သည့္ ေစတနာေကာင္းသည္ လူတိုင္းတြင္ မရွိသည့္၊ လူတိုင္း ထားရွိ ေမြးျမဴသင့္သည့္ စိတ္ဓါတ္ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ျပီး၊ ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာသင္ယူမႈ (Self study) အတြက္ ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ အလြန္ပင္ အေထာက္အကူျပဳေလသည္။)

Learning by Internet – အင္တာနက္မွ ေလ့လာျခင္း

အင္တာနက္ သံုးခြင့္ရသည့္ ေနရာတြင္ အင္တာနက္ကို ရေအာင္သံုးပါ။ အင္တာနက္သံုးရသည့္ အခ်ိန္တြင္ မည္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေလ့လာမည္ ရွာေဖြမည္ကို – အင္တာနက္ သံုးခြင့္ မရေသးသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ မွတ္သားထားပါ။ သို႔မွသာ အင္တာနက္ တကယ္ သံုးခြင့္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ ထိေရာက္စြာ၊ အက်ဳိးရွိရွိ သံုးႏိုင္မည္။

Using Search Engines – ရွာေဖြေရး ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို သံုးျခင္း

Search Engine မ်ားကို သံုးတတ္ေအာင္ ေလ့လာပါ။ အင္တာနက္ထဲတြင္ လိႈင္းစီးႏုိင္ရန္ (Internet Surfing)၊ အခ်ိန္တိုအတြင္း လိုရာခရီးအျမန္ေရာက္ႏိုင္ရန္အတြက္ Search Engine မ်ားသည္ တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ အသံုးခ်ႏိုင္စြမ္းအေပၚ မူတည္ျပီး (လိပ္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ႏိုင္သလို) ဒံုးပ်ံတစ္စင္းကဲ့သို႔လည္း လိုရာခရီးသို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိေစရန္ ကူညီေပးႏိုင္သည္။

Using Search Keywords Effectively – ေသာ့ခ်က္စကားလံုးမ်ားကို ထိေရာက္စြာ သံုးျခင္း Search Keywords မ်ားကလည္း အင္တာနက္ထဲမွ လိုရာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို အျမန္ဆံုးရရွိေစရန္ မ်ားစြာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစသည္။ ေသာ့ခ်က္စကားလံုးမ်ားကို မွန္ကန္စြာ သံုးတတ္မွ အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြမႈ ျမန္ဆန္မည္ ျဖစ္သည္။

Participating at Internet Forums

အင္တာနက္ စကား၀ိုင္းမ်ား (Internet Forums) မွတဆင့္ အျခားသူမ်ား ၾကံဳေနရသည့္ အခက္အခဲမ်ား ျပႆနာမ်ားကို ၾကိဳတင္ေလ့လာ သိရွိထားႏိုင္သည္။ မိမိတို႔၏ ျပႆနာမ်ားကို အမ်ားသို႔ ေ၀မွ် အသိေပး အကူအညီေတာင္းႏိုင္သည္။ ထို႔ထက္ အဆင့္ျမင့္လာပါက ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ ေဆြးေႏြးလာႏိုင္မည္။

Wikipedia – အခမဲ့ အြန္လိုင္း စြယ္စံုက်မ္း

အခမဲ့ အြန္လိုင္း စြယ္စံုက်မ္း (Wikipedia) ကို အင္တာနက္သံုးသူတိုင္း လက္မလႊတ္သင့္ပါ။ တခါတရံ မသိေသးသည့္ အေၾကာင္းအရာသစ္ တစ္ခုကို စတင္ေလ့လာရေတာ့မည့္ အခါတြင္္ ဘယ္ကစေလ့လာရမွန္း မသိ၊ ဘယ္လို ၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြမွာ သြားၾကည့္ရမည္ကို မသိေသးလ်င္ ၀ီကီပီဒီယ မွာ အရင္သြားၾကည့္ျပီးမွ ဆက္လုပ္လို႔ အဆင္ေျပသည္မ်ား ၾကံဳဖူးပါသည္။

Reading by RSS – RSS ျဖင့္ စာဖတ္ပါ

သြားခ်င္သည့္၊ စိတ္၀င္စားသည့္ ၀က္ဘ္ဆိုက္ေပါင္း 30 ရွိျပီး အင္တာနက္သံုးခြင့္ရသည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ေငြေၾကးအင္အားက တစ္ေန႔လ်င္ တစ္နာရီစာသာ အခြင့္အေရးရသည္ဆိုပါစို႔။ ထိုအေျခအေနအတြက္ ထို၀က္ဘ္ဆိုက္ေပါင္း 30 သို႔ တစ္ခုခ်င္းစီ သြားဖတ္ေနမည့္အစား ၄င္းဆိုက္မ်ားမွ ေပးထားသည့္ RSS Feed မ်ားကို ႏွစ္သက္ရာ RSS Reader (Google Reader, Great News Portable RSS Reader, etc) ျဖင့္ ဖတ္ရႈျခင္းက အခ်ိန္ႏွင့္ေငြေၾကးကို အထိေရာက္ဆံုးကို အသံုးခ်ရာေရာက္သည့္ အျပင္ စိတ္ေရာလူေရာ လြယ္ကူ သက္သာေစသည္။

Learning at Training Schools – သင္တန္းမ်ား တက္ျခင္း

သင္တန္းတက္ႏိုင္လ်င္၊ သင္တန္း တက္ခြင့္ၾကံဳလ်င္ သင္တန္းတက္ပါ။ တခါတရံတြင္ ကိုယ္တိုင္အၾကာၾကီး ေလ့လာမွ သိရမည့္ အရာမ်ားကို သင္တန္းမ်ားတြင္ မိနစ္ပိုင္းေလာက္မွ်ႏွင့္ သိရွိနားလည္သြားႏိုင္သည္။ KMD မွာ Basic Networking တစ္ခု တက္ဖူးပါတယ္… အဲဒါကလည္း အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ေတာ့ Cabling ကို သိခ်င္လို႔ပါ။ RJ-45 ေခါင္းနဲ႔ Cat-5 ၾကိဳးေတြ ခ်ိတ္ဆက္တာကို စာဖတ္ၾကည့္ရံုနဲ႔ မရ လက္ေတြ႕လည္း
သိမွ ျဖစ္ေတာ့မွာမို႔ သြားတက္ျဖစ္တာ။ သင္တန္းတိုင္း မေကာင္းႏိုင္ေပမဲ့ တက္ျဖစ္တဲ့ သင္တန္းမွန္သမွ်မွာ ရသမွ် အရင္းအျမစ္ေတြ ကို ထိေရာက္ေအာင္ သံုးႏိုင္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ အဲဒါမွ သင္တန္း တက္ရက်ဳိး အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုန္၊ လူပင္ပန္းရက်ဳိးေတြ နပ္မွာပါ။ သင္တန္းမွ သင္ရိုးမ်ား၊ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား၊ နည္းျပ ဆရာ/ဆရာမမ်ား၊ အတူတက္ေနသူမ်ားဟာ အေကာင္းဆံုး အရင္းအျမစ္ေတြပါပဲ။

Using OSF (Open Source Free) Softwares

အခမဲ့ရသည့္ အပြင့္ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ားကို သံုးပါႏိုင္ငံတကာတြင္ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ရန္၊ သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲ အလုပ္လုပ္ရန္၊ သို႔မဟုတ္ လိပ္ျပာသန္႔စြာ ၊ ေဘးရန္ကင္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ရန္အတြက္ အလကား ရသည့္ေဆာ့ဖ္၀ဲမွန္သမွ်ကို သံုးျခင္းထက္၊ အလကားရသည့္ အပြင့္ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ား (ကၽြန္ေတာ္က Open Source Free (OSF) Software မ်ားဟု ကိုယ့္ဘာသာ အမည္ေပးထားသည္။) ကို ထိထိေရာက္ေရာက္

အသံုးခ်ႏိုင္ေစရန္ ၾကိဳးစားပါ။

ကိုယ္တိုင္ေလ့လာရတယ္ဆိုတာ ခရီးၾကမ္းတစ္ခုပါ။ မလြယ္ပါဘူး။ လူတိုင္းလည္း ေရရွည္ မေလ်ာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လူတိုင္း၊ အထူးသျဖင့္ ဘ၀မွာ ပညာကို ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးသူတိုင္း တစ္ခုခုကို ကိုယ္တိုင္ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္ၾကပါတယ္…။ ရလာတဲ့ ျမင္ရတဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြ၊ မျမင္ရတဲ့အက်ဳိးဆက္ေတြကိုေတာ့ ဘာသာရပ္တစ္ခုခုကို ကိုယ္တိုင္ေလ့လာ သင္ယူေလ့က်င့္ဖူးသူတိုင္း ခံစားနားလည္ သိရွိႏိုင္မွာပါ…

စာဖတ္ေနတဲ့ ခ်စ္မိတ္ေဆြေရာ ဘ၀မွာ ဘယ္လို Self Study လုပ္ခဲ့ဖူးလဲ …အမ်ားအတြက္ ေ၀မွ် ေဆြးေႏြးသြားေစခ်င္ပါတယ္ ….

PostSubject: အိုင္စီတီ အခြင့္အလမ္းမ်ား Mon Jul 19, 2010 3:10 am
ယေန႔ေခတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူငယ္ေတြၾကားမွာ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အိုင္တီ၊ အင္တာနက္ ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရေတြက ပလူပ်ံေအာင္ၾကား ေနရပါတယ္။ မ်ားျပားလွတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္း ေပါင္းစံု လက္မွတ္ေပါင္းစံု ေနာက္မွလူငယ္ေတြခမ်ာ ေငြထုပ္ပိုက္ၿပီး တေကာက္ေကာက္လုိက္တက္ ေနၾကရေပမယ့္ တကယ္တမ္း သင္တန္းေတြၿပီး လက္မွတ္ေတြရၾကတဲ့အခါ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ေယာင္ခ်ာခ်ာ ျဖစ္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္ျဖစ္ၾကေပမယ့္ ICT ဆိုတာျပည္တြင္းမွာ အသံုးခ်လို႔မရတဲ့ ပညာရပ္တစ္ခု လိုျဖစ္ေနပါတယ္။

တစ္ကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြ အတြက္ ICT နည္းပညာ ကိုအသံုးခ်ၿပီး ျပည္တြင္းမွာ တစ္ပိုင္းတစ္ႏိုင္လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ SME (Small and MediumSized Enterprise) လုပ္ငန္းေလးေတြ မ်ားစြာရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕လူငယ္ေတြက အသက္အရြယ္ငယ္ေသးလို႔ စီးပြား ေရးလုပ္လို႔ျဖစ္ပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္ၾကတာရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပါတ္သတ္လို႔ ကမၻာေက်ာ္ဘီလ်ံနာသူေဌးႀကီး ေဒၚနယ္လ္ ထရန္႔ (Donald Trump) ေျပာဖူးတာေလး ရွိပါတယ္။

`ကိုယ္ကငယ္ေလးလို႔၊ အေတြ႕အႀကံဳနည္း ေသးလို႔ စီးပြားရွာဖို႔ အရည္အခ်င္းမျပည့္ေသးဘူးလို႔ ဘယ္ေတာ့မွမတြက္ပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ္အေကာင္းဆံုး အႀကံဉာဏ္ေတြထုတ္သံုးခဲ့တုန္းက အသက္ႏွစ္ဆယ္ပဲရွိေသးတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ငယ္ေသးလို႔ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုၾကည္ မႈအားမနည္းပါေစနဲ႔။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ လူငယ္ေတြဟာ ပိုၿပီးထက္ျမက္တဲ့ စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္တဲ့။´

ကဲ…ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူငယ္ေတြလဲ ICT ကိုသံုးၿပီး ထက္ျမက္တဲ့ စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြ ျဖစ္ ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ႏိုင္ၾကပါသလဲ။ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ဘယ္လိုပါ ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါသလဲ။ ၾကည့္လိုက္ၾကရေအာင္။

အခြင့္အလမ္း (၁)

ဒါကေတာ့ သမားရုိးက်နည္းလမ္းျဖစ္တဲ့ ၀န္ထမ္း အလုပ္ပါ။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာပဲ သင္ၾကားလုိ႔ ရတဲ့ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ ဒီပလိုမာေတြျဖစ္တဲ့ IDCS တို႔ IADCS တို႔၊ University of Greenwich ကေပးအပ္ခ်ီး ျမႇင့္တဲ့ BIT ဘြဲ႕တို႔ကို ရရွိၿပီးရင္ ေဒသတြင္း အိုင္စီတီဖြံ႕ ၿဖိဳးတဲ့စကၤာပူတုိ႔လိုႏိုင္ငံမ်ဳိးေတြမွာသြားေရာက္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စကၤာပူမွာဆို ရင္ Programmer, System Analyst, Network Engineer, Project Manager စတဲ့ရာထူးေတြမွာ ျမန္မာေတြလုပ္ကိုင္ ၾကတာမ်ားၿပီး လစာကေတာ့ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅၀၀ ေလာက္ကေန ၅၀၀၀ေလာက္ အထိရတတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ Project Manager (PM) လို ရာထူးမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ MBA ဘြဲ႕လိုမ်ဳိးပါတြဲရထားရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္ေသာင္းေလာက္အထိ ရတတ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ကိုယ့္ေျမေပၚမွာပဲ ရပ္တည္ေနခ်င္တဲ့သူေတြ၊ ႏိုင္ငံျခား သြားဖို႔ဇာတာေမွးမွိန္ေနေသးတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ကတာ့ ျပည္တြင္းက အိုင္တီစီးပြားေရးလုပ္ငန္း သို႔မဟုတ္ NGO ေတြမွာ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ပါတယ္။ စစျခင္းမွာေတာ့ကိုယ့္ေမွ်ာ္မွန္းထားသလို ၀င္ေငြ၊ အေျခအေနေတြကို ရ ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ တန္းဘိုးျဖတ္လို႔မရတဲ့ ေငြေပး ၀ယ္လို႔မရတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ(experience) ကိုေတာ့ ရရွိ မွာျဖစ္ပါတယ္။ အေတြ႕အႀကံဳေတြကို စုေဆာင္းၿပီး ကိုယ့္လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ထပ္ျဖည့္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အေျခအေနကို တစ္ထစ္ျခင္းတက္လွမ္း ဖန္တီးႏိုင္ပါ တယ္။

ဒီေခတ္မွာ သတိျပဳရမဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ဘယ္ Professional လိုင္းကို လိုက္တဲ့သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ လိုင္းတည္း တစ္မ်ဳိးတည္း ရပ္တည္လို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ယေန႔ ကမၻာ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအမ်ားစုဟာ T Person ပုဂၢိဳလ္ေတြကို သာလိုလားၿပီး အလုပ္ခန္႔ေလ့ရွိ ၾကပါ တယ္။ T Person ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာက အဂၤလိပ္အကၡရာ T ကို ေဇာက္ထိုးထားတဲ့ ပံုစံပါ။ က်ယ္ျပန္႔တဲ့အသိပညာ (Wide knowledge) ေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕Professional Skill ကို တည္ေဆာက္ယူရတဲ့ သေဘာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ICT ကို ေလ့လာၿပီးတဲ့အျပင္ MBA တို႔လို စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈလိုင္းေတြကို တြဲဖက္ေလ့လာထားျခင္းအားျဖင့္ အလုပ္အကိုင္ေစ်းကြက္ (Labour-Market) မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေစ်းေကာင္းေကာင္း (Skimming Price)နဲ႔ အစြံထုတ္ႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခြင့္အလမ္း (၂)

အင္တာနက္ကဖီးေတြကို ေနရာအႏွံ႕ေတြ႕ျမင္လာရ ပါတယ္။ တိုးတက္လာတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးေရစီးေတြေပၚ မွာ အရင္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေပၚကလူငယ္ေတြလည္း အင္တာနက္ကဖီးေတြေပၚကို ေရာက္ကုန္ၾကပါ တယ္။ ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ္တု႔ိ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ တိုးတက္မႈျဖစ္လို႔ ႀကိဳဆုိၾကရမွာပါ။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဒီအင္တာနက္ကဖီးလုပ္ငန္း ဟာလည္း ICT ကိုအေျချပဳတဲ့ စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္း တစ္ရပ္ တစ္ခု အေနနဲ႔ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။ ေယဘုယ် အားျဖင့္ အင္တာနက္ကဖီးဆိုင္တစ္ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ အခန္းငွားခ၊ ကြန္ပ်ဴတာ၀ယ္ဖို႔ကုန္က်စရိတ္၊အခန္းျပင္ဆင္စရိတ္၊ အင္တာနက္လိုင္း၊ အလုပ္သမားစရိတ္ စုစုေပါင္းသိန္း ၁၅၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ကုန္က်ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္အင္တာနက္ကဖီးတစ္ဆိုင္ရဲ႕ တစ္ေန႔၀င္ေငြဟာလည္း ေနရာေကာင္းေကာင္း (Strategic Location)၊ ပံုမွန္ေဖာက္ သည္ (Loyal Customer) သာရွိမယ္ဆိုရင္ မေသးလွတာမို႔

အက်ဳိးအျမတ္ရွိတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုလို႔ ဆိုႏုိင္ပါ တယ္။ ဒီေနရာမွာ လူငယ္ေတြအတြက္ ေငြအရင္းအႏွီးက အဓိကအခက္အခဲ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ဥပမာ- ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းမႏိုင္ရင္ သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္ ေလာက္ေပါင္းၿပီး တစ္ေယာက္ကို သိန္း၃၀စီေလာက္ ထည့္ၿပီးလုပ္ရင္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လူမ်ားေတာ့ ၀န္ထမ္းစရိတ္လည္းသက္သာသလို အားလံုးတိုင္တုိင္ပင္ပင္နဲ႔ ေဆာင္ရြက္လို႔ရတာမို႔ ေအာင္ျမင္ဖို႔ Chance လည္း ပိုမ်ားပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ နဂုိဓေလ့ကိုက ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈအားနည္းတာမို႔ အဲ့ဒီ စိတ္ဓာတ္ေတြကို ျပဳျပင္ၿပီး အခ်င္းခ်င္းပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကျခင္း အားျဖင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ပိုမိုေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾကမယ္ လို႔ထင္ပါတယ္။

အခြင့္အလမ္း (၃)

ေနာက္ ICT နဲ႔ဆက္စပ္ေနတဲ့စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းတစ္ခုကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္း Hardware ေရာင္း၀ယ္တဲ့လုပ္ငန္းနဲ႔ Service ေပးတဲ့လုပ္ငန္းပါ။ဒီလုပ္ငန္းဟာ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ICT နဲ႔ပါတ္ သက္ၿပီးအတြင္က်ယ္ဆံုးနဲ႔ အလုပ္အျဖစ္ဆံုးလုပ္ငန္းတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာ Hardwareေရာင္း၀ယ္ေရးအတြက္ အရင္းအႏွီးေငြေၾကးပမာဏကေတာ့ ခုနက အင္တာနက္ကဖီးထက္စာရင္ မ်ားစြာမ်ားျပား ေနေပမယ့္ ရရွိမယ့္အက်ဳိးအျမတ္ကလည္း မေသးလွပါဘူး။ၿပီးေတာ့ကုမၸဏီႀကီးေတြနဲ႔ရင္းႏွွီးမႈ၊ယံုၾကည္မႈေတြအေပၚမူတည္ၿပီး အေႂကြပစၥည္းခ်ေပးတာမ်ဳိးေတြလည္းရွိတာမို႔ ကိုယ့္ရဲ႕စီမံခန္႔ခြဲမႈေပၚမူတည္ၿပီး ရင္းႏွီးေငြပမာဏ (Investment Amount) ကိုေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းေျခ Hardware နဲ႔ Service Center တစ္ခုအတြက္ ရင္းႏွီးေငြ ကေတာ့ က်ပ္ေငြသိန္းငါးရာကေန တစ္ေထာင္အတြင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ရင္းႏွီးေငြအဆင္ေျပတဲ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အစုစပ္အျဖစ္ လုပ္ကိုင္သင့္ၾကတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

အခြင့္အလမ္း (၄)

ဒီလုပ္ငန္းမ်ဳိးကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သတိ ထားမိၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒါကေတာ့ Website Service နဲ႔ Web Ownership လုပ္ငန္းပါ။လက္ရွိအေျခအေန မွာ ျပည္တြင္း ICT လုပ္ငန္းေတြသိပ္မဖြံ႕ၿဖိဳးလွတာမို႔ အက်ဳိးအျမတ္မရႏိုင္ေသးေပမယ့္ ဒီလုပ္ငန္းကေန မက္ေလာက္စရာ Income နဲ႔ Profit ေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ လွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ Web-site business အတြက္ ရုံး ခန္းေနရာ (office space) ေတြ၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ(Investm-ent) ေတြဘာမွ သိပ္ႀကီးႀကီးမားမားမလိုပါဘူး။ အင္တာ နက္ Service နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးရွိရင္ အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး Website တစ္ခုကို Operate လုပ္လို႔ ရပါတယ္။ အဲ..ဒါေပမယ့္ ကြၽမ္းက်င္မႈ (Skill) နဲ႔အႀကံဉာဏ္ (Idea) ေတာ့လိုအပ္တာေပါ့။ ဥပမာ- ဒီကေန႔ ကမၻာေက်ာ္ Google တုိ႔၊ e-Bay တို႔ဟာ ဒီလိုနဲ႔အစျပဳၿပီးေအာင္ျမင္မႈ ရခဲ့ၾကတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျမန္မာလူငယ္ေတြအတြက္ လည္း တကယ့္ကို ႀကီးႀကီးမားမား အိပ္မက္ Great Dream ႀကီးေတြ မက္ခ်င္တိုင္းမက္ႏိုင္တဲ့ နယ္ပယ္တစ္ခုပါပဲ။ ျဖစ္ ႏိုင္ရင္အဘက္ဘက္က အားသြန္ခြန္စုိက္ ႀကိဳးစားၾကည့္ သင့္ၾကပါတယ္။ အိပ္မက္ဆိုတာ လူတိုင္းမွာမက္ခြင့္ရွိပါတယ္။

စစျခင္းမွာေတာ့ ေလာေလာလတ္လတ္ ကိုယ့္ျပည္ တြင္းမွာ လုပ္လို႔ကိုင္လို႔အဆင္ေျပ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မယ့္ လုပ္ငန္းမ်ဳိးေလးေတြကေန အစျပဳလုပ္ကုိင္သင့္ပါတယ္။ ဥပမာ-Online ကေန လက္ေဆာင္ပစၥည္းတို႔ ပါဆယ္တို႔ ပို႔ေပးတဲ့ Service လိုဟာမ်ဳိးေလးေတြပါ။ Idea ေကာင္းရင္ေကာင္းသေလာက္ အက်ဳိးရွိႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းျဖစ္ပါ တယ္။အားလံုးစဥ္းစားၾကည့္ၾကဖို႔ပါ။

အခြင့္အလမ္း(၅)

ေနာက္ ICT နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူေတြသိပ္မျမင္ၾက တဲ့ Hidden Opportunity တစ္ခုကေတာ့ အလြတ္ Professional အျဖစ္ရပ္တည္မႈ FreelanceProfessionalismပါ။ ဒါကေတာ့ ကိုယ္ကြၽမ္းက်င္တဲ့နယ္ပယ္ WebDesign, Network တစ္ခုခုမွာအလြတ္တမ္းServiceProviderအျဖစ္ရပ္တည္တဲ့သေဘာပါ။ရုံးေန႔တိုင္းတက္ရတာတို႔၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ေနရတာတို႔ကို မႏွစ္သက္တဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ အထူးသင့္ေတာ္ပါတယ္။ တစ္ခါ တစ္ရံမွာ Designer တစ္ေယာက္ဟာ ရုံးတစ္ခုခုမွာ လုပ္ေနရင္တစ္လကို လစာေငြတစ္သိန္း၀န္းက်င္ေလာက္ ပဲရႏိုင္ေပမယ့္ ျပင္ပကအပ္တဲ့ ဒီဇိုင္းေတြကို တကယ္ ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္ လုပ္ေပးႏိုင္ရင္ ပွ်မ္္းမွ်တစ္လကို ေလးငါး ေျခာက္သိန္းေလာက္အထိ ၀င္ေငြရရွိႏိုင္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ တိုးတက္ၿပီးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြမွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔နည္းပညာ အတိုင္ပင္ခံ (ICT Counsultant) တစ္ေယာက္ရဲ႕တစ္လ၀င္ေငြဟာ ေဒၚလာသိန္းခ်ီၿပီးေတာ့ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ သင္ၾကားေရးကို၀ါသနာပါတဲ့ လူငယ္ေတြ အတြက္ကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ ျပဳ ဘြဲ႕၊ ဒီပလိုမာေတြကို ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္ေအာင္ၿပီးသြားရင္ အလြတ္သေဘာနဲ႔ Guide အျဖစ္သင္ၾကားျပသေပးလို႔ ရသလို ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေတြမွာလည္း အခ်ိန္ပုိင္း နည္းျပအျဖစ္၀င္ေရာက္သင္ၾကားေပးႏုိင္ပါတယ္။ Guide ေတြ၊ သင္တန္းနည္းျပဆရာေတြရဲ႕ ၀င္ေငြကလည္း တစ္ လကို ေလး/ငါးသိန္း၀န္းက်င္ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒီကေန႔ေခတ္ဟာ နည္းပညာေခတ္ လို႔ ဆိုတာနဲ႔အညီ ICT နဲ႔ဆက္စပ္ပတ္သက္ေနတဲ့အခြင့္အလမ္းေတြဟာတျခားလုပ္ငန္းနယ္ပယ္ေတြမွာထက္ စာရင္ မ်ားစြာမ်ားစြာရွိေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံရဲ႕ Political Climate တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာမႈ၊ နည္းပညာဖြံ႕ ၿဖိဳးတုိးတက္လာမႈ၊ ဆက္သြယ္ေရးပညာ (Communication Network) မ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာမႈ၊ လွ်ပ္စစ္မီးပိုမိုရရွိလာ ႏိုင္မႈတို႔ေပၚမူတည္ၿပီး ျပည္တြင္း ICT လုပ္ငန္းမ်ားဟာ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာႏိုင္ေျခေတြ မ်ားစြာရွိ ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ လက္ရွိအေျခအေနမွာ မိမိတို႔မွာရွိတဲ့ Capacity၊ Skill၊ Ability
ေတြ ကိုအေျချပဳၿပီး ICT လုပ္ငန္းမ်ား အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာေအာင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္းအႏွီးမရွိေသးလို႔၊ အေျခအေနမေပးေသး လို႔၊ အေတြ႔အႀကံဳမရွိေသးလို႔ စတဲ့ဆင္ေျခအေၾကာင္းျပ ခ်က္ အတားအဆီး( barriers)ေတြရဲ႕တားဆီးမႈကို ခံမေန ၾကဘဲ လိုအပ္တဲ့စြမ္းရည္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းရင္း အခ်င္း ခ်င္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကကာ မိမိတို႔လက္တစ္ကမ္းမွာ ရွိတဲ့ အခြင့္အလမ္း(opportunities)ေတြကို ဆုပ္ဖမ္းၿပီး ဘ၀ရဲ႕ တက္လမ္းေတြကို ေလွ်ာက္လမ္းၾကပါလို႔ တိုက္တြန္း ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။

ဒူဘိုင္းသို႔ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္သည့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအေပၚ လိမ္လည္ေခၚယူမႈမ်ား ႏွင့္ၾကံဳေတြ႕၊

2010-08-29T09:48:00.000+04:00

ဒူဘိုင္းမွ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီး အခ်ဳိ႕သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း၌ လာေရာက္ဖြင့္လွစ္ထားေသာ သင္တန္းေက်ာင္းအခ်ဳိ႕ကုိ ၾကားခံထားကာ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမားအား အလုပ္လစာမ်ားကို ျဖစ္သလိုေျပာ၍ လိမ္လည္ ေခၚယူမႈရွိလာေၾကာင္း သြားေရာက္မိသူအခ်ဳိ႕ထံမွ သတင္းရရွိ ပါသည္။

အင္တာဗ်ဴးေျဖရန္ မလို၊ အလုပ္မွာ မည္သည့္အလုပ္ျဖစ္သည္၊ လစာႏွင့္ အပိုေၾကးကို မည္သို႔ေပးမည္၊ မည္သို႔ ေနထိုင္စားေသာက္ရမည္ဟု ဆိုကာေခၚယူခဲ့ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ေပးသည့္ အလုပ္ကိုသာ လုပ္ကိုင္ရျခင္း၊ စာခ်ဳပ္တြင္ပါသည့္အတိုင္း ေနထိုင္စားေသာက္ရမႈ မရွိျခင္းတို႔ကို ၾကံဳေတြ႕ရေၾကာင္း သိရသည္။

အလိမ္ခံရမယ့္ အလုပ္ေခၚပံုတစ္ခု
အလုပ္စတင္ ေခၚယူခဲ့သည့္ပံုစံ အေပၚသြားေရာက္ခဲ့သူတစ္ဦးက "ျပည္တြင္းမွာလာဖြင့္တဲ့ Training Center တစ္ခုရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသား ဦးစီးၿပီးဖြင့္ပါတယ္။ အဲဒီသင္တန္းေက်ာင္းက အလုပ္သမား တိုက္႐ိုက္မပို႔ဘူး။ သူက ျပည္တြင္းက လိုင္စင္ရၿပီးသား ေအဂ်င္စီေတြကို ၾကားခံထားၿပီး ပို႔တာလို႔ ေနာက္မွသိရတယ္။ ဥပမာ အဲဒီသင္တန္းေက်ာင္းက ဒူဘိုင္းမွာ အမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမား လိုတယ္ဆိုရင္ ျပည္တြင္းက လိုင္စင္ရ ေအဂ်င္စီေတြကို ခြဲၿပီးအပ္လိုက္တယ္။ သူက တစ္ဦးပို႔ရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅၅၀ ရတယ္လို႔သိရတယ္။ သူ အလုပ္သမားရွာခိုင္းလိုက္တဲ့ ျပည္တြင္း ေအဂ်င္စီေတြကေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ ေဒၚလာ ၂၅၀ ယူတာရွိတယ္။ ၄၀၀ ယူတာရွိတယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးယူၾကတယ္။ အဲဒီလို ၾကားခံထားၿပီး ေခၚတယ္။ ကြၽန္မကေတာ့ Restaurant မွာ လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ အင္တာဗ်ဴးၿပီး သြားလိုက္ပါတယ္။ ႏွစ္ပတ္အတြင္းမွာပဲ ဒူဘိုင္းကိုသြားခြင့္ရတယ္"ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။

ေပးတဲ့အလုပ္ပဲလုပ္ မလုပ္ရင္ ေလ်ာ္ၿပီးမွျပန္
သြားေရာက္ၿပီးေနာက္ ရရွိသည့္ အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ၎က "ကြၽန္မတစ္ဦးတည္း သြားရမယ္ထင္တာ ေလဆိပ္ေရာက္မွ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးငါးေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ ေအဂ်င္စီေတြ ခြဲအပ္ထားတဲ့ သေဘာေပါ့။ ကြၽန္မတို႔ ငါးေယာက္ တစ္ဖြဲ႕တည္း သြားရတာေပါ့။ ကြၽန္မက စာခ်ဳပ္ထဲမွာပါတဲ့ Restaurant မွာ မလုပ္ရဘဲ Fast Food ဆိုင္ေလးမွာပဲ ေပးတဲ့အလုပ္လုပ္ရတယ္။ သူတို႔လည္း အဲဒီလုိပဲ ေခၚတုန္းကေျပာတဲ့ အလုပ္မဟုတ္ဘဲ သူတို႔ေပးတဲ့ အ လုပ္လုပ္ရတယ္။ ကြၽန္မတို႔ကို အခက္အခဲရွိရင္ ဆက္သြယ္ဖို႔ေပးလိုက္တဲ့ ဒူဘိုင္းဘက္က ေအဂ်င္စီကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆက္သြယ္ဆက္သြယ္ လာမေတြ႕ဘူး။ အေတြ႕မခံဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ သူ႔ကိုေစာင့္ေနရင္း ကြၽန္မနဲ႔အတူ တူလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေလးဦးက အလုပ္ပါမစ္က်လာတယ္။ အဲဒီမွာ အလုပ္ပါမစ္က်လာၿပီးမွ ျပန္မယ္ဆိုရင္ က်ပ္ ၁၈ သိန္းေလ်ာ္မွ ျပန္လို႔ရတယ္လို႔ သိရတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီေလးေယာက္ကေတာ့ ၁၈ သိန္း မေလ်ာ္ႏိုင္လို႔ ေပးတဲ့အလုပ္ပဲ ဆက္ လုပ္ၿပီး က်န္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္မကေတာ့အိမ္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ ရတဲ့အတြက္ အလုပ္အေနအထားနဲ႔ ေနထိုင္ရပံုေတြကို ေျပာျပလို႔ အိမ္က ခ်က္ခ်င္းပဲ ေအဂ်င္စီကိုသြားေျပာၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ဖိုးသြင္းၿပီး ျပန္ေခၚခဲ့ လို႔ ျပန္ေရာက္လာတာပါ။ ထူးျခားတာက ကြၽန္မနဲ႔အတူသြားခဲ့တဲ့ ေလးဦးထဲမွာ တခ်ဳိ႕က လံုး၀အင္တာဗ်ဴး စရာမလိုဘဲ သြားရမယ္ဆိုလို႔ လိုက္လာတာလို႔ ေျပာတယ္"ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

မလံုျခံဳတဲ့ေနရာမွာ ထားတယ္ . . .
စာခ်ဳပ္ပါအတိုင္း ေနထိုင္စားေသာက္ရမႈ မရွိသည့္အေပၚ ၎က "အလုပ္ခ်ိန္က သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ထဲမွာပါတဲ့ အခ်ိန္ထက္ ၂ နာရီ ၃ နာရီ ပိုလုပ္ရတယ္။ စရိတ္ၿငိမ္းလို႔ ေျပာေျပာထားေပမယ့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ရတယ္။ ေနစရာကိုေတာ့ မေကာင္းတာလုပ္စားတဲ့ ႏိုင္ငံစံုက အမ်ဳိးသမီးအမ်ားစုေနတဲ့ ရပ္ကြက္မ်ဳိးမွာ ေနစရာေပးတယ္။ ေစ်းသက္သာလို႔ အဲဒီလိုေနရာမွာပဲ ထားတာလို႔သိရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ျပန္လာခ်င္တယ္ဆိုေပမယ့္ သူတို႔ အလုပ္လုပ္မယ့္ ၀န္ေဆာင္ခ ကုန္က်စရိတ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကတည္း က ေခ်းယူၿပီး လာခဲ့ရတာလို႔ ေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ မလံုျခံဳဘူး၊ ဒုကၡ ေရာက္တယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း သည္းညည္းခံၿပီး ဆက္လုပ္ရတာလို႔ ေျပာတယ္" ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။
ဒူဘိုင္းမွာရွိတဲ့ဟိုတယ္က ေခၚတယ္ဆိုရင္ အဲဒီဟိုတယ္ရဲ႕ ဧရိယာ မန္ေနဂ်ာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တာ၀န္ရွိသူပဲျဖစ္ျဖစ္ သူကိုယ္တိုင္ ျမန္မာျပည္အေရာက္ အင္တာလာဗ်ဴးၿပီးမွ ေခၚေလ့ရွိတယ္။ သူနဲ႔ပဲ စာခ်ဳပ္ရတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ သတိထားသင့္တယ္။ ေနာက္လစာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း ခြဲျခားလို႔ရ တယ္။ အင္တာဗ်ဴးစရာမလိုဘဲ အလုပ္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး။ မလာသင့္ဘူး ..

ျပည္တြင္းက လိုင္စင္ရေအဂ်င္စီေတြကို ၾကားခံထားၿပီး အသံုးခ် လာတယ္ . . .
ျပည္တြင္းရွိ လိုင္စင္ရ ေအဂ်င္စီမ်ား အသံုးခ်ခံရသည့္ ပံုစံမ်ဳိးမျဖစ္ေစရန္ သတိျပဳသင့္သည့္အေပၚ လိမ္လည္ခံရသူႏွင့္ ဦးေလးေတာ္စပ္သူ ကလည္း"ကြၽန္ေတာ္က ျပန္ေခၚေပးပါလို႔ ေအဂ်င္စီကို ေျပာေတာ့မွ ေအဂ်င္စီက တစ္ဖက္ႏိုင္ငံက ေအဂ်င္စီ နဲ႔ တိုက္႐ိုက္လုပ္တာမဟုတ္ဘဲ ျပည္တြင္းမွာလာဖြင့္တဲ့ သင္တန္းေက်ာင္း တစ္ခုက ေကာ္မရွင္စားေပးတာကို လက္ခံလုပ္ေပးမွန္း သိရတယ္။ တကယ္လို႔သာ အမႈအခင္းျဖစ္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ခံရမွာက သင္တန္းေက်ာင္း မဟုတ္ဘဲ ေကာ္မရွင္စားလုပ္မိတဲ့ ေအဂ်င္စီေတြပဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းက လိုင္စင္ရေအဂ်င္စီေတြ သတိထားသင့္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က သူတို႔ခ်ဳပ္ထားတဲ့စာခ်ဳပ္နဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့အတြက္ ျပန္ေခၚမယ္။ မရရင္ ကြၽန္ေတာ္ အမႈဖြင့္မယ္ ေျပာေတာ့မွ ျပန္ေခၚဖို႔လုပ္ေပးတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတာင္မွ ကြၽန္ေတာ့္တူမက အလုပ္လုပ္ခြင့္ ပါမစ္မက်ေသးလို႔ ေလယာဥ္စရိတ္ေပး ျပန္ေခၚလို႔ရတာ။ က်န္တဲ့သူေတြက ပါမစ္က်ၿပီးျဖစ္လို႔ စာခ်ဳပ္သေဘာအရ က်ပ္ ၁၈ သိန္းေလ်ာ္ရမယ့္ ကိန္းဆိုက္လို႔မလာႏိုင္ ျဖစ္သြားၿပီေပါ့။ အခုျဖစ္တဲ့ သင္တန္းေက်ာင္းက ဖြင့္တာသိပ္မၾကာေသးဘူးလို႔ သိရတယ္"ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ပံုမွန္အတိုင္းေခၚတဲ့အလုပ္ပဲ သတိထားေရြးပါ
ထို႔အတြက္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား အေနျဖင့္ အလုပ္၊ လစာ၊ အခ်ိန္ ပိုေၾကး၊ အလုပ္ခ်ိန္မ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္ျဖင့္ ရရွိႏိုင္သည့္ အလုပ္ေခၚယူမႈ မ်ဳိးမဟုတ္သည့္ ပံုစံမ်ားကို ေရွာင္ရွားသင့္ၿပီး သြားလာမည္ဆိုပါက ပံုမွန္ ေခၚယူမႈမ်ဳိးျဖင့္သာ သတိျပဳသြားလာရန္ လိုသည္ဟု ဒူဘိုင္းရွိ ဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ "ဒူဘိုင္းမွာရွိတဲ့ဟိုတယ္က ေခၚတယ္ဆိုရင္ အဲဒီဟိုတယ္ရဲ႕ ဧရိယာ မန္ေနဂ်ာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တာ၀န္ရွိသူပဲျဖစ္ျဖစ္ သူကိုယ္တိုင္ ျမန္မာျပည္အေရာက္ အင္တာလာဗ်ဴးၿပီးမွ ေခၚေလ့ရွိတယ္။ သူနဲ႔ပဲ စာခ်ဳပ္ရတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ သတိထားသင့္တယ္။ ေနာက္လစာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း ခြဲျခားလို႔ရ တယ္။ အင္တာဗ်ဴးစရာမလိုဘဲ အလုပ္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး။ မလာသင့္ဘူး။ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ သန္႔ရွင္းေရးတို႔၊ ပန္းကန္ေဆးတို႔ ရတာမ်ားလိမ့္မယ္။ ဒူဘိုင္းက ဟိုတယ္ေတြ၊ ကုမၸဏီေတြက အလုပ္ေခၚတယ္ဆိုရင္ လံုး၀မွတ္ထားရမွာ က အဂၤလိပ္စာကြၽမ္းက်င္မွ ေခၚေလ့ရွိတယ္။ ဘာမွမလိုဘူး၊ သြားလို႔ ရတယ္လို႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေစာေစာက အလုပ္မ်ဳိးပဲရမယ္။ လစာေပၚမွာလည္း ဆန္းစစ္ႏိုင္တယ္။ အခုမွ အလုပ္စလုပ္မယ့္သူဆို ဒူဘိုင္းေငြ ၂၅၀၀ ကေန ၃၀၀၀ ၾကား၊ ၃၅၀၀ ကေန ၄၀၀၀ ၾကား အရည္အခ်င္း အလိုက္ ဒီႏႈန္း၀န္းက်င္နဲ႔ ေခၚေလ့ရွိတယ္။ အဲဒါဆိုရင္ ဟိုတယ္မွာ အမ်ဳိးသမီး၀န္ထမ္းအလုပ္ အမွန္အကန္ပဲ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲ အရမ္းမ်ားေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ နည္းေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ၾကံဳရင္ေတာ့ သတိျပဳတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါကဒီမွာ ကုမၸဏီ ေတြေပးေနက်ႏႈန္းပါ"ဟု ဒူဘိုင္းေရာက္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကလည္း ရွင္းျပခဲ့ပါသည္။

"ပံုမွန္အတိုင္းပဲ အင္တာဗ်ဴးၿပီး ေခၚမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီမွာအဆင္ေျပ ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အင္တာဗ်ဴး စရာမလိုဘူး၊ ေနာက္တကယ့္ အလုပ္ရွင္လႊတ္တဲ့ ကုမၸဏီတာ၀န္ရွိသူ မဟုတ္ဘဲ တျခားသူတစ္ဦးက ျဖစ္သလို အင္တာလာဗ်ဴးမယ္၊ လစာေတြကို မတန္တဆေပးမယ္ေျပာၿပီး မက္လံုးေပးတဲ့အရာေတြနဲ႔ ေခၚတဲ့ အလုပ္မ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ သတိထားရမွာေပါ့။ ပံုမွန္အတိုင္း သြားလာလုပ္ကိုင္ တဲ့သူကေတာ့ ေျပာတဲ့အလုပ္ရတယ္၊ ေျပာတဲ့လစာရပါတယ္"ဟု ဒူဘိုင္းေရာက္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက လည္း ထပ္မံရွင္းျပခဲ့သည္။

ၾကားခံအေနနဲ႔ အသံုးခ်ခံရႏိုင္တဲ့ ျပည္တြင္းေအဂ်င္စီေတြ သတိျပဳရမယ့္ လူကုန္ကူးမႈဆိုတာ
လူကုန္ကူးမႈဆိုသည္မွာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဦးသည္ အျခားသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ထိုသူ၏ သေဘာတူညီခ်က္ ရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ ျဖစ္ေစ၊ ေခါင္းပံုျဖတ္ျခင္းျပဳရန္ အလို႔ငွာ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အင္အားသံုးျခင္း သို႔မဟုတ္ အျခားနည္းျဖင့္ အႏိုင့္ထက္ျပဳျခင္း၊ ေသြးေဆာင္ ေခၚယူျခင္း၊ လိမ္လည္ျခင္း၊ လွည့္ျဖားျခင္း၊ အခြင့္အာဏာကို အလြဲသံုးစားျပဳျခင္း သို႔မဟုတ္ ဘ၀ရပ္တည္ရန္ ခက္ခဲေနေသာအေျခအေနကို အလြဲသံုးစားျပဳျခင္း၊ တစ္ဦးတစ္ ေယာက္အေပၚ ခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္ေသာ သူ၏ သေဘာတူညီခ်က္ရရွိရန္ ေငြ ေၾကး သို႔မဟုတ္ အက်ိဳးအျမတ္ကို ေပးျခင္းသို႔မဟုတ္ လက္ခံရယူျခင္း၊ ျပဳလုပ္ၿပီး လူမ်ားကို သိမ္းသြင္းစု ေဆာင္းျခင္း၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ျခင္း၊ လႊဲေျပာင္းျခင္း၊ ေရာင္းခ်ျခင္း၊ ၀ယ္ယူျခင္း၊ ငွားရမ္းျခင္း၊ ခိုလႈံခြင့္ေပးျခင္း သို႔မဟုတ္ လက္ခံျခင္း တို႔ကို ဆိုေၾကာင္း လူကုန္ကူးမႈတားဆီး ကာကြယ္ေရးဥပေဒအရ သိရသည္။

ေခါင္းပံုျဖတ္ျခင္း ဆိုရာတြင္ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးသည္ အျခားသူတစ္ဦး တစ္ေယာက္အား ျပည့္တန္ဆာျပဳျခင္း၊ အျခားတစ္နည္းနည္းျဖင့္ ကာမဆိုင္ရာကိစၥျပဳလုပ္ျခင္း၊ အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစျခင္း၊ အဓမၼ၀န္ေဆာင္ မႈေပးေစျခင္း၊ ကြၽန္ျပဳျခင္း၊ေက်းကြၽန္ ကဲ့သို႔ ခိုင္းေစျခင္း၊ ေၾကြးၿမီျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခိုင္းေစျခင္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူတစ္ပါး ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းအား ထုတ္ယူဖယ္ရွားျခင္း၊ ေရာင္းခ်ျခင္းကို ျဖစ္ေစျပဳရာမွ ေငြေၾကးကိုေသာ္လည္းေကာင္း အက်ဳိးအျမတ္ တစ္စံုတစ္ရာကိုေသာ္လည္းေကာင္း လက္ခံရယူျခင္းသို႔မဟုတ္ လက္ခံရယူရန္ သေဘာတူျခင္း ပါ၀င္ေၾကာင္း လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးကာကြယ္ေရး ဥပေဒအရ သိရသည္။

ထို႔ျပင္ ျပည့္တန္ဆာျပဳျခင္းဆိုသည္မွာ ေငြေၾကးအက်ဳိးအျမတ္ သို႔မဟုတ္ အျခားအဖိုးစားနားတစ္ခုခု အတြက္ကာမစပ္ယွက္ရန္ သို႔မဟုတ္ ကာမရာဂစိတ္ေပၚေပါက္ရန္ အလို႔ငွာပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးကို အျခားတစ္ဦးက တစ္စံုတစ္ရာျပဳလုပ္ျခင္း၊ အသံုးျပဳျခင္း၊ ဆက္ဆံျခင္း သုိ႔မဟုတ္ အစီအစဥ္ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းကုိ ဆုိေၾကာင္း လူကုန္ကူးမႈတားဆီး ကာကြယ္ေရးဥပေဒပါ ရွင္းလင္းခ်က္ အရ သိရပါသည္။

"အခုက ၾကားခံအေနနဲ႔ အသံုးခ်ခံရႏိုင္တဲ့ အေနအထားျဖစ္လာၿပီ။ ပင္ရင္းကို မသိရဘဲ ၾကားခံအဆင့္ဆင့္နဲ႔ လုပ္လာတာေလ။ ဒီလိုအေန အထားကေန တစ္ဖက္က ထပ္ထပ္ၿပီး လိမ္မေခၚဘူးလို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ကလည္း ျပႆနာေပၚရင္ ငါပို႔တာမဟုတ္ဘူး လိုင္စင္ရၿပီးသား က ပို႔တာဆိုတာမ်ဳိးလုပ္မွာပဲ။ ဒီေတာ့ ေအဂ်င္စီေတြအေနနဲ႔ ကိုယ္တိုက္႐ိုက္ တာ၀န္မခံႏိုင္တဲ့ကိစၥမ်ဳိးေတြကို သတိထားသင့္လာၿပီ"ဟု ျပည္ပသို႔ မၾကာခဏ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ဖူးသူ တစ္ဦးကလည္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

အထက္တန္းေရွ႕ေနတစ္ဦး က လည္း "လက္ရွိမွာ တ႐ုတ္နဲ႔ထုိင္း ႏုိင္ငံဘက္ကုိ လူကုန္ကူးခံရတာ အမ်ားဆုံးပါပဲ။ တျခားႏုိင္ငံေတြဘက္ကုိလည္း ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ လူကုန္ကူးခံရတာ လုံး၀မရွိခဲ့ဘူးလုိ႔ အတိအက်ေျပာဖုိ႔ ခက္ပါတယ္။ လူကုန္ကူးခံရတဲ့လူကုိယ္တုိင္က ကိုယ့္ကုိ လူကုန္ကူးတယ္ဆုိတာ မသိလုိ႔ သက္ဆုိင္ရာကုိ မတုိင္ၾကားႏုိင္ဘဲ သက္ဆုိင္ရာက မသိရတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြ လည္းရွိႏုိင္ပါတယ္။ အခု ဒူဘုိင္း ကုိလည္း ျမန္မာမိန္းကေလးေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားက သြားၿပီးအလုပ္လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ထပ္သြားဖုိ႔လည္း ႀကိဳးစားသူေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒူဘုိင္းမွာ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ လူကုန္ကူးခံရတဲ့ ပံုစံမ်ဳိးမျဖစ္ဖို႔ေတာ့ သတိျပဳရမယ့္ အေနအထား ျဖစ္လာပါတယ္။ လူကုန္ကူးမႈေျမာက္ တယ္မေျမာက္တယ္ ဆုိတာကေတာ့ လူကုန္ကူးမႈတား ဆီးကာကြယ္ေရး ဥပေဒမွာပါတဲ့ လူကုန္ကူးမႈအဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိခ်က္နဲ႔ ၿငိစြန္းေနမယ္ဆုိရင္ လူကုန္ကူးမႈ ေျမာက္တယ္ဆုိတာ သိထားသင့္ပါတယ္"ဟု အၾကံေပးခဲ့ပါသည္။

ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္ေစ အမ်ဳိးသားမ်ားျဖစ္ေစ မည္သူမဆို ျပည္တြင္း၌ အလုပ္အကိုင္ ေပါမ်ားျခင္းမရွိသည့္တြက္ ျပည္ပထြက္ခြာ လုပ္ကိုင္ရျခင္း၊ ျပည္ပသို႔မျဖစ္မေန သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ရျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ပို႔ေဆာင္ေပးသည့္ ေအဂ်င္စီမ်ားအေနျဖင့္ ၀န္ေဆာင္ခထက္မိမိတို႔ လူမ်ဳိးအလုပ္သမားမ်ား မထိခိုက္ေရးကိုလည္း ဦးစားေပးသင့္သည္ဟု သြားေရာက္သူမ်ားက ဆိုပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ news-eleven မွျဖစ္ပါသည္။

ၾကီးသူကအရင္ျပင္ရေအာင္ေလ

2010-08-29T09:43:00.000+04:00

တစ္ေန.အလုပ္သြားဘုိ.အိမ္ကထြက္အလာ မန္းေလးစစ္ကုိင္းလမ္းက “ဘုိအိမ္”လုိ.ကားသမားေတြ နာမည္ေပးထားတဲ.လမ္းထိပ္ကေနျပီး ဆုိင္ကယ္ေတြ၊ေမာ္ေတာ္ကားေတြကုိ ယာဥ္ထိန္းနဲ.တာ၀န္ရွိတဲ. အဖြဲ.ေတြက ပူးေပါင္းျပီး စစ္ေဆးေနတာကုိေတြ.လုိက္ရပါတယ္။မနက္(8)နာရီ ပါတ္၀န္းက်င္ဆုိေတာာ.အလုပ္သြားတဲ.လူေတြ ေက်ာင္းသြားတဲ.ကေလးေတြနဲ. အရမး္ကုိ အသြားအလာမ်ားတဲ.အခ်ိန္ကေလးပါ ။

သူတုိ.စစ္ေဆးေရးလုပ္ေနတဲ. ပလက္ေဖာင္းေဘးနားက စားပြဲခုံေလးမွာ လူေတြအမ်ားၾကီး၀ုိင္းအုံေနတာ ဘာမ်ားပါလဲလုိ.စပ္စုလုိက္ေတာ. ဒဏ္ေငြေဆာင္ရမဲ.သူေတြပါတဲ.။မစည္ကားအပ္တယ္ဆုိတဲ. အရပ္ထဲမွာေနာက္တုိး အေနနဲ.စည္းကမ္းေဖာက္လုိ.ဒါဏ္ေငြေဆာင္ရတဲ.ေနရာကိုထပ္တုိးလုိက္ခ်င္ပါတယ္။တစ္ခါတရံသတင္းစာထဲမွာ စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္တဲ. သူေတြကုိဒဏ္တပ္တာ နုိင္ငံေတာ္ဘဏၳာ ဘယ္ေလာက္ေကာက္ခံရတယ္ ဆုိတာေတြကုိဖတ္ရတဲ.အခါ ဒဏ္ေငြမ်ားမ်ားရေလေလက်ေနာ္တုိ.လူမ်ဳးိေတြ စည္းကမ္းမဲ.ေလေလလုိ.ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။
အထူးသျဖင္.တရုပ္က ခုိး၀င္လာတဲ.ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေတြ ကုိ တရား၀င္ေအာင္ လက္ခံျပီးတဲ.အခ်ိန္
က်ေနာ္တုိ.မန္းေလးမွာ ဆုိင္ကယ္ဦးေရ အမ်ားၾကီးတုိးလာပါတယ္။

အရင္က ဆုိင္ကယ္ဆုိတာ ေတာ္ရုံတန္ရုံမိသားစု မစီးနုိင္ရာကေန အိမ္တုိင္းမွာဆုိင္ကယ္ရွိသည္အထိတုိးတက္လုိ.လာပါတယ္။
ဆုိင္ကယ္ေတြေစ်းေပါလာတယ္ ဆုိေတာ.မိဘမ်ားကလဲ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ.ကေလးေတြက တက္ခြလုိ.ေနရင္ေတာင္ မတားတဲ.အျပင္ ငါ.သားေလးေတာ္လုိက္တာ ငယ္ငယ္ေလးနဲ.ဆုိင္ကယ္ေတာင္စီးတတ္ေနျပီဆုိျပီး၀မ္းသာဂုဏ္ယူလုိ.ေနပါတယ္။
ဆုိင္ကယ္ေတြေပါလာေတာ.စီးတဲ.သူေပါလာပါတယ္။ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္စီးဘုိ.လုိတဲ.လူလိုင္စင္ကလဲလုပ္ရတာလြယ္မွလြယ္။
လုပ္ရတာသာလြယ္တာ ေမာ္ေတာ္.ယာဥ္ စည္းကမ္းၾကေတာ. နည္းနည္းေလးမွမသိ။ဒီေလာက္လြယ္လြယ္ထုတ္ေပးေနတဲ. လုိင္စင္ကုိေတာင္လုပ္ရေကာင္းမွန္းမသိတဲ.လူေတြကလဲေပါမွေပါ။လူေတြကလဲဆုိင္ကယ္သာ၀ယ္စီးေနတာဆုိင္ကယ္စီးဦးထုပ္ၾကေတာ.၀ယ္ဘုိ.ႏွေမ်ာေနျပန္ပါတယ္။ေန.စဥ္နဲ.အမ်ွ လမး္ေပၚမွာ ဆုိင္ကယ္စီးေနၾကေပမဲ. ဆုိင္ကယ္ဦးထုပ္ေဆာင္းဘုိ.ၾကေတာ.
၀န္ေလးေနျပန္တယ္ဆုိေတာ. စိတ္ညစ္ဘုိ.ေတာင္ေကာင္းေနပါတယ္။

ဆပ္ပလုိင္းခ်က္နဲ.ေတြ.ရင္ အမ်ားဆုံး အဖမ္းခံရတဲ.အမူ.ဟာ ဆုိင္ကယ္ဦးထုပ္မေဆာင္းတဲ.အမူ.ပါ။ေကာင္းျပီ ဆုိင္ကယ္ဦးထုပ္မေဆာင္းဘဲတာ လူငယ္ေတြခ်ည္းဘဲလားဆုိရင္ လုံး၀မဟုတ္လုိ.ေျပာရမွာပါ။တစ္ေန.က အိမ္ကတူမေလးက သူတုိ.ေက်ာင္းေရွ.မွာ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံေလး ရုိက္ထားတာကုိၾကည္.မိပါတယ္။စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာကုိ ေတြ.လုိက္ရတာကေတာ. အမ်ဳးိသားစည္းကမး္အစစာသင္ေက်ာင္းကဆုိတဲ.ဆုိင္းဘုတ္ေဘးက ဆရာမႏွစ္ေယာက္ ဆုိင္ကယ္ဦးထုပ္မေဆာင္းဘဲ ဆုိင္ကယ္စီးလာတဲ.ပုံေလး ပါဘဲ။မသိတတ္ေသးတဲ.လူငယ္ေတြ မုိက္ရူးရဲဆန္တဲ.အရြယ္ေလးေတြ ဦးထုပ္မေဆာင္းဘဲဆုိင္ကယ္စီးတာကုိျမင္ရတာကမ မွန္ေပမဲ. ခြင္.လႊတ္နုိင္ပါတယ္။

အခုလုိေက်ာင္းဆရာမေတြ မိဘအရြယ္ အဘုိးအရြယ္ကုိေရာက္ေနတဲ.သူေတြကစည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္လုိ.
ဦးထုပ္မေဆာင္းတာကေတာ. က်ေနာ္.အျမင္အရ အမွားၾကီး မွားတယ္လုိ.ထင္ပါတယ္။ငယ္တဲ.သူကုိ ဆုံးမပဲ.ျပင္ေပးရမယ္ .ထိန္းေက်ာင္းေပးရမဲ.သူေတြကုိယ္တုိင္က စည္းကမး္မဲ.တယ္ဆိုေတာေျပာစရာစကားလုံးေတာင္ေရြးရခပ္ခက္ခက္ပါ။
တစ္လမ္းေမာင္းသတ္မွတ္ထားတဲ.ေနရာမွာ ယာဥ္ေၾကာေျပာင္းျပန္စီးလာတဲ. လူၾကီးေတြကုိ ေတြ.ရင္ တကယ္အထင္ ေသးပါတယ္။ေနရာတကာမွာလူၾကီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က လူငယ္ေတြကုိ စိတ္တုိင္းမက်လုိ အျပစ္တင္ေနပါတယ္။
ဒါေပမဲ.သူတုိ.ကုိယ္တုိင္ကေရာ စည္းနဲ.ကမ္းနဲ.ေနထုိင္က်င္.သုံးျခင္း မရွိတာကုိေတာ.ျပင္ဘုိ.ေမ.ေနပါတယ္။
ဘာဘဲေျပာေျပာ နုိင္ငံတစ္နုိင္ငံတုိးတက္ဖြံ.ျဖဳိးဘုိ.ဆုိတာ အဲဒီနုိင္ငံရဲ.ျပည္သူ့့ျပည္သားေတြရဲ႕ စည္းကမး္ေကာင္းဘုိ. လုိအပ္တယ္ဆုိတာ ကလဲအေရးၾကီးေသာအခ်က္အလက္ပါ။
ကေလးေတြရဲ.နမူနာယူျခငး္ ကုိခံယူေနေသာ လူၾကီးေတြက အေသးအဖြဲေလးကစ လုိ.စည္းကမး္မရွိဘူးဆုိရင္
……………………………………………………………….
ဒါေၾကာင္.မုိ.ကေလးေတြေကာင္းေအာင္ က်ေနာ္တုိ.လုိလူၾကီးေတြက အရင္စလုိ.ျပင္ၾကရေအာင္……………………………။

ဟာသ

2010-08-29T09:31:00.000+04:00

1.
အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္….
မန္ေနဂ်ာ။ ။ မင္းေမြးေန႔ ေျပာပါ
ကုိထံု ။ ။ ေအာက္တိုဘာ ၁၃
မန္ေနဂ်ာ။ ။ ဘယ္ ႏွစ္လဲ
ကုိထံု ။ ။ ႏွစ္တိုင္း

2.
ႏိုင္ငံျခားခရီးမွ ျပန္ေရာက္လာေသာ ကုိထံုက သူမိန္းမကုိေမးတယ္…
“ငါက ႏိုင္ငံျခားသားနဲ႔မ်ား တူေနလား”
“တူပါဘူး၊ ဘာလို႔ လဲ”
“လန္ဒန္မွာ အမ်ဳးိသမီးတေယာက္က ငါ့ကုိ ႏိုင္ငံျခားသားလားလို႔ လာေမးေနလို႔”

3.
အေမရိကန္တိုးရစ္ တစ္ေယာက္က ကုိထံုကုိ ေမးၾကည့္တယ္….
အေမရိကန္။ ။ ဒီရြာမွာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တ့ဲလူ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ေမြးခ့ဲဘူးသလား
ကုိထံု ။ ။ ဟင့္အင္း…ကေလးေလး ေတြဘဲ ေမြးတာ

4.
စာသင္ခန္းအတြင္း၌ျဖစ္သည္…
ဆရာ ။ ။ ဂႏၵီ ဂ်ရမ္သီ အေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ ေရးပါ
ကုိထံု ။ ။ ဂႏၵီ ဟာၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တ့ဲ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးပါ။ ဂ်ရမ္သီ ကုိေတာ့ က်ေနာ္ မသိပါဘူး။

5.
ကုိထံုနဲ႔ သူ႔ဇနီးသည္တို႔ ကားငွားစီးလာစဥ္ျဖစ္သည္။
ကားဒရိုင္ဘာက ေနာက္ၾကည့္မွန္ကုိ ခ်ိန္ေနပါတယ္။ ဒါကုိျမင္တ့ဲကုိထံုက…
“မင္းက ငါ့မိန္းကုိ ခိုးၾကည့္မလို႔ေပ့ါေလ၊ ဘယ္ရမလဲကြာ…ဖယ္စမ္း ငါေမာင္းမယ္၊ ဒီမွာလာထိုင္”

6.
အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္….
မန္ေနဂ်ာ။ ။ မင္းဟာ သံုးထပ္တိုက္ေပၚေရာက္ေနတယ္လို႔ စိတ္ကူးၾကည့္လိုက္၊ အဲဒီတိုက္ကုိမီးေလာင္ေနျပီဆိုပါေတာ့၊ မင္းဘာဆက္လုပ္မလဲ
ကုိထံု ။ ။ လြယ္လြယ္ေလး၊ စိတ္ကူးေနတာကုိ ရပ္လိုက္မွာေပ့ါ၊

7.
ကုိထံု ။ ။ အဲဒီေကာင္မေလးက နားေလးေနတယ္ထင္တယ္ကြ
သူငယ္ခ်င္း ။ ။ ဘာလို႔ လဲ
ကုိထံု ။ ။ ငါက သူ႔ကုိခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတာကုိ…သူ႔ ထီးက အသစ္ၾကီးေနာ္ လို႔ျပန္ေျပာတယ္ေလ။

8.
စာသင္ခန္းအတြင္း၌ျဖစ္သည္…
ဆရာ ။ ။ ကမာၻေပၚမွာ ေရွးအက်ဆံုး သတၱဝါကုိ ေျပာပါ
ကုိထံု ။ ။ ျမင္းက်ား
ဆရာ ။ ။ ဘာလို႔လဲ
ကုိထံု ။ ။ သူက အျဖဴအမဲ ဘဲရိွေသးတယ္ေလ…

9.
ကြန္ျပဴတာကုမၼဏီ ၏ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္….
မန္ေနဂ်ာ။ ။ မင္း MS office ကုိ သိသလား
ကုိထံု ။ ။ လိပ္စာသာေပးလိုက္ပါ၊ ရေအာင္ရွာသြားလိုက္ပါမယ္…

10.
စာသင္ခန္းအတြင္း၌ျဖစ္သည္…
ဆရာ ။ ။ လိေမၼာ္သီး နဲ႔ ပန္းသီး ရဲ႕ျခားနားခ်က္ကုိေျပာပါ
ကုိထံု ။ ။ လိေမၼာ္သီးရဲ႕ အေရာင္က လိေမၼာ္ေရာင္ျဖစ္ေပမယ့္ ပန္းသီးရဲ႕အေရာင္က ပန္းေရာင္မဟုတ္ဘူးေလ။

ေခါက္ဆြဲေျခာက္၏ သမိုင္းႏွင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားႏွင့္ က်န္းမာေရး

2010-08-29T09:29:00.000+04:00

Instant noodle ေခၚ အလြယ္တကူျပဳတ္၍ စားသံုးႏိုင္ေသာ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားကို ယခုအခါ တကမာၻလံုးတြင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ စားသံုးလ်က္ရွိပါသည္။ ေစ်းႏႈန္းသင့္ေလ်ာ္ျခင္း၊ ပင္ပင္ပင္ပန္းပန္း ခ်က္ျပဳတ္ရန္မလိုျခင္း၊
အခ်ိန္ကုန္သက္သာျခင္းႏွင့္ လူမ်ိဳးတိုင္းလိုလို လက္ခံစားသံုးႏုိင္ျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ၎ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္မ်ားမွာ
ေစ်းကြက္အတြင္း အေတာ္အသင့္ ေနရာယူလ်က္ရွိေနသည္။ နာမည္အေခၚအေ၀ၚ၊ အရည္အေသြး၊ အရသာ ကြဲလြဲမႈ ရွိေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္မ်ားကုိ လိုလိုလားလား လက္ခံစားသံုးလ်က္ရွိျပီး
အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္သာမက အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္လည္း ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္မ်ား စားသံုးသည့္လူဦးေရမွာ ျမင့္မားလ်က္ရွိပါသည္။ တရုတ္ႏုိင္ငံသည္ တကမၻာလံုးေခါက္ဆြဲေျခာက္စားသံုးမႈ၏ ၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိျပီး တစ္ႏွစ္စားသံုးမႈမွာ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ပါကင္ထုပ္ ၄၅ ဘီလီ်ယံခန္႕ရွိပါသည္။ ေတာင္ကိုရီးယားလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္အမ်ားဆံုး စားသံုးသူမ်ားျဖစ္ျပီး တစ္ႏွစ္လွ်င္ လူတစ္ဦးခ်င္စီ စားသံုးမႈမွာ ပ်မ္းမွ် ေခါက္ဆြဲထုပ္ ပါကင္ထုတ္ၾကီး ၆၉ ထုတ္ခန္႕ရွိပါသည္။

*ေခါက္ဆြဲေျခာက္၏ သမိုင္းအစ*

ကမာၻႏွင့္အ၀ွမ္း စားသံုးလ်က္ရွိေသာ instant noodle ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္မ်ားကို စတင္ထုတ္လုပ္ခဲ့သူမွာ ထုိင္၀မ္ႏိုင္ငံသား Momofuku Ando ပင္ျဖစ္သည္။

Momofuku Ando

Ando အား ၁၉၁၀ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၅)ရက္ေန႕တြင္ ထိုင္၀မ္ကၽြန္းစု အေနာက္ေတာင္ပိုင္း Chiayi ျမိဳ႕တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ သူသည္ ခ်မ္းသာေသာ မ်ိဳးႏြယ္စုမွ ေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာသူလည္းျဖစ္ပါသည္။ Ando အား ေမြးဖြားစဥ္က ထိုင္၀မ္ကၽြန္းစုသည္
ဂ်ပန္အင္ပါယာ၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေသာ ကာလပင္ျဖစ္သည္။ Ando ၏ မိဘမ်ားသည္ သူ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သျဖင့္ Ando သည္ အဘိုးအဘြားမ်ား၏ ေစာင့္ေရွာက္မႈေအာက္တြင္ ၾကီးျပင္းလာခဲ့ရသူျဖစ္သည္။
Ando ၏ အဘုိးအဘြားမ်ားသည္ ခ်ည္မွ်င္ႏွင့္အထည္စက္ရံုပုိင္ဆုိင္ျပီး Ando အသက္ ၂၂ ေရာက္ေသာအခါ ယင္းလုုပ္ငန္ းမ်ားအား Ando ကုိပင္ ၾကီးၾကပ္လုပ္ကိုင္ေစခဲ့သည္။ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္တြင္ Ando သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ခဲ့ျပီး Ritsumeikan တကၠသုိလ္တြင္ ပညာတက္ေရာက္ဆည္းပူးခဲ့သည္။ဒုတိယ ကမာၻ စစ္ျပီးေသာအခါ Ando သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ခံယူခဲ့ျပီး ထိုအခ်ိန္က ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသည္ စားနပ္ရိကၡာ ျပတ္လပ္မႈဒဏ္ကို ခံစားေနရခ်ိန္ျဖစ္သည္။ စားနပ္ရိကၡာအခက္အခဲေၾကာင့္ ဂ်ပန္ က်န္းမာေရးအဖြဲ႕အစည္းက ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားမ်ားအား ဂ်ံဳျဖဴမွ ျပဳလုပ္ေသာ ေပါင္မုန္႕မ်ားကုိပိုမိုျဖည့္စြက္စားသံုးရန္ အၾကံျပဳခဲ့သည္။ ထိုအခါ Ando သည္ ဂ်ံဳမွျပဳလုပ္တာခ်င္းအတူတူ ေပါင္မုန္႕ထက္ ေခါက္ဆြဲက ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ စားသံုးဖို႕ ပိုမိုသင့္ေလ်ာ္မည္ဟု စူးစမ္းမိသည္။သို႕ေသာ္လည္း ထိုအခ်ိန္က
ေခါက္ဆြဲထုတ္လုပ္ႏုိင္သည့္ ကုမၸဏီ အေရအတြက္မွာ အင္မတန္နည္းပါးေနသျဖင့္ တိုင္းျပည္၏လိုအပ္ခ်က္ကို မျဖည့္ဆည္း ႏုိင္ခဲ့ေပ။ ထို႕ေၾကာင့္Andoသည္ မိမိကုိယ္ပိုင္ စက္ရံုတည္ေထာင္၍ ေခါက္ဆြဲထုတ္လုပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။

“လူေတြမွာ စားစရာသာ အလံုအေလာက္ရွိမယ္ဆိုရင္ ဒီကမာၻၾကီးဟာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႕ ျပည့္စံုေနပါလိမ့္မယ္” ဟု Ando သည္ သိျမင္လာခဲ့သည္။ သူ႕အသက္ ၄၈ ႏွစ္သို႕ေရာက္ေသာအခါ chikin ramen ေခၚ ကမၻာ႕ပထမဆံုးေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို
ေစ်းကြက္အတြင္းျဖန္႕ခ်ိႏိုင္ခဲ့သည္။ Ramen ေခါက္ဆြဲအား ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္ ယေန႕တိုင္စားသံုးလ်က္ရွိျပီး ၎ေခါက္ဆြဲ ထုတ္လုပ္သည့္ Nissin Food Products ကုမၸဏီမွာလည္း နာမည္ေက်ာ္ၾကားလ်က္ရွိပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က Ramen ေခါက္ဆြဲေျခာက္တထုပ္၏ တန္ဖိုးမွာ ဂ်ပန္ယမ္ ၃၅ ခန္႕ရွိျပီး ထိုအခ်ိန္က ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ဂ်ပန္ရိုးရာ ေခါက္ဆြဲမ်ားထက္ ၆ဆခန္႕ေစ်းၾကီးမားခဲ့ပါသည္။ သို႕ေသာ္ Andoသည္ အသင့္စား ေခါက္ဆြဲဘူး(Cup noodle ) မ်ားကို ၁၉၇၁ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္လုပ္ႏုိင္ခဲ့ျပီးေနာက္ ထိုေခါက္ဆြဲဘူးမ်ားမွာ ေစ်းကြက္တြင္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ေခါက္ဆြဲထုပ္ ေစ်းႏႈန္းမ်ားလည္း သက္သာလာခဲ့သည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ေစ်းကြက္ေရာင္းလိုအားမွာ ေခါက္ဆြဲထုပ္ေပါင္း အထုပ္ေရ ၉၈ ဘီလ်ီယံထိ ျမင့္တက္လာခဲ့သည္။ Chikin Ramen ေခါက္ဆြဲတထုပ္၏ တန္ဖိုးမွာ ယမ္ ၆၀ ၀န္းက်င္ခန္႕ရွိျပီး ဂ်ပန္စားေသာက္ဆိုင္မ်ားရွိ ေခါက္ဆြဲတစ္ပန္းကန္၏ တန္ဖိုးထက္ ၃ဆခန္႕ သက္သာလာခဲ့ပါသည္။

Ando သည္ သူ၏ အထိမ္းအမွတ္ ျပတိုက္( Momofuku Ando Instant Ramen Museum)၏ ဥကၠဌလည္း ျဖစ္ျပီး ထုိျပတုိက္အား ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ အိုဆာကာျပည္နယ္ အိုင္ကီဒါတြင္ ဖြင့္လွစ္ျပသလ်က္ရွိပါသည္။

ျပတိုက္အတြင္းတြင္ Ramen ေခါက္ဆြဲထုတ္လုပ္သည့္ လုပ္ငန္းခြင္အေသးစားေလးအား ျပသလ်က္ရွိျပီး အလည္အပတ္လာေရာက္သူမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႕ကုိယ္တိုင္ ျပဳလုပ္စမ္းသပ္ စားသံုးႏိုင္ပါသည္။

ဤကဲ့သုိ႕ေသာ Ando၏ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားအတြက္ ဂ်ပန္အစိုးရမွ Andoအား ဆုတံဆိပ္မ်ား ခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္။ ေခါက္ဆြဲေျခာက္တို႕၏ တီထြင္မႈ ဖခင္ၾကီးAndoသည္ အသက္ ၉၆ ႏွစ္အရြယ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၅ရက္ေန႕တြင္ ႏွလံုးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ဇနီးတစ္ေယာက္၊ သားႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ သမီးတစ္ေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့ျပီး ၎၏ သားျဖစ္သူ Koki Ando မွာ ယခုအခါ ဂ်ပန္ Nissin Food Products Co. Ltd ၏ ဥကၠဌအျဖစ္ ဖခင္၏ လုပ္ငန္းကို ဆက္လက္ဦးေဆာင္ လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိပါသည္။

*ေခါက္ဆြဲေျခာက္ႏွင့္က်န္းမာေရး*

ေခါက္ဆြဲေျခာက္သည္ ကာဘိုဟိုုက္ဒရိတ္ ၾကြယ္၀ေသာ အစားအစာျဖစ္ျပီး ပရိုတင္း၊ အဆီဓါတ္ႏွင့္ တျခား ဗီတာမင္ႏွင့္ သတၱဳဓါတ္မ်ားပါ၀င္ပါသည္။သို႕ေသာ္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားတြင္ပါ၀င္ေသာ ဆားပမာဏမွာ အနည္းငယ္မ်ားေနႏိုင္ပါသည္။ အသက္ ၄ႏွစ္အထက္ လူတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ေန႕တာ ဆားလုိအပ္ခ်က္ပမာဏမွာ ၂၄၀၀ မီလီဂရမ္ျဖစ္ျပီး အခ်ိဳ႕ေသာ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားတြင္ပါ၀င္ေသာ ဆားပမာဏမွာ ၁၀၀၀ မီလီဂရမ္ ေက်ာ္ေနပါသည္။ တခါတရံတြင္မူ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္ တစ္ထုပ္အတြင္း ဆားပါ၀င္မႈ ပမာဏမွာ ၂၀၀၀မီလီဂရမ္အထိ ရွိေနတာကိုေတြ႕ရပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေသြးတိုးေရာဂါရွိသူမ်ား၊ ႏွလံုးေကာင္းေကာင္း အလုပ္မလုပ္သူမ်ားအေနျဖင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားကို အလြန္အကၽြံမစားမိဖို သတိျပဳရန္ လိုအပ္ပါသည္။

ထို႕ျပင္ ေခါက္ဆဲြေျခာက္မ်ားတြင္ monosodium glutamate ေခၚ ဟင္းခ်ိဳမႈန္႕မ်ား ပါ၀င္ေနႏိုင္ပါသည္။ ၎ monosodium glutamate(MSG) သည္ အမုိင္ႏို အက္ဆစ္ အမ်ိဳးအစား တစ္မ်ိဳးျဖစ္ျပီး ၄င္းသည္ အစားအစာမ်ားကုိ အနံ႕အရသာ ရွိေစႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ MSG အား ေခါက္ဆြဲေျခာက္ အေရာအေႏွာမႈန္႕မ်ားတြင္ ထည့္သြင္း အသံုးျပဳလာၾကပါသည္။ MSGကို မၾကာခဏစားသံုးပါက လူကို စြဲေစတတ္ေသာ သတၱိရွိပါသည္။ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားတြင္ MSG ပါ၀င္သျဖင့္ စားသံုးသူမ်ားအား ဥပဒ္ျဖစ္ေစသည္၊ မျဖစ္ေစသည္ကေတာ့ ယေန႕တိုင္ အျငင္းပြါးဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ အေမရိကန္ အစားအစာႏွင့္ ေဆး၀ါး အဖြဲ႕အစည္း(Food and Drug Administration)၏ အဆိုျပဳခ်က္အရ MSG ကုိအလြန္အကၽြံစားသံုးမိပါက ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ မ်က္ႏွာေသြးေရာင္ျဖန္းျခင္း၊ မ်က္ႏွာ ၊လည္ပင္းႏွင့္ ေနာက္ေက်ာ ေနရာမ်ားတြင္ ထံုက်င္ျခင္း၊ရင္ဘတ္ေအာင့္ျခင္း၊ႏွလံုးတုန္ျခင္း၊ ပ်ိဳ႕ျခင္း အန္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္ပါသည္။ အထက္ပါလကၡဏာမ်ား ျဖစ္ေပၚခံစားရျခင္းကို တရုတ္စားေသာက္ဆုိင္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေရာဂါျဒပ္ေပါင္းစု (Chinese Restaurant Syndrome) ဟူ၍ ေခၚဆုိပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တရုတ္ႏိုင္ငံရွိ စားေသာက္ဆုိင္မ်ားတြင္ MSG အမ်ားအျပားအသံုးျပဳျပီး တရုတ္အစားအစာမ်ားတြင္လည္း MSG လိုအပ္သည္ထက္ ပိုမိုပါ၀င္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ပန္းနာရင္ၾကပ္ေရာဂါ ရွိသူမ်ားအေနျဖင့္ MSG အမ်ားအျပားစားသံုးမိပါက ရင္ၾကပ္ေရာဂါကို ပိုမိုဆိုး၀ါးေစႏုိင္ပါသည္။

သို႕ေသာ္ MSG သည္ လူသားကို ေကာင္းက်ိဳးျပဳေသာ အခ်က္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ၎သည္ အစားအစာမ်ားကုိ အနံ႕အရာသာႏွင့္ ျပည့္စံုေစႏုိင္ေသာေၾကာင့္ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား ႏွင့္ အစားအေသာက္ ခံတြင္းပ်က္ေနသူမ်ားအတြက္
အစာစားခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ဆုိေစကာမူ ေခါက္ဆြဲေျခာက္စားသံုးျခင္းေၾကာင့္ MSG က လူသားအေပၚ
ေဘးဥပဒ္ျဖစ္ေစႏုိ္င္မႈကိုမူ မည္သူမွ် တိတိက်က်မေျပာႏိုင္ေသးေပ။

ေခါက္ဆြဲေျခာက္ႏွင့္ပတ္သတ္၍ ေနာက္ထပ္ ေရပန္းစားေနေသာ အရာမွာ ကင္ဆာ ပင္ျဖစ္သည္။ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားတြင္ ေခါက္ဆြဲအမွ်င္မ်ားပံုသ႑န္မ်ား မပ်က္ယြင္းေစရန္ႏွင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္အား ျပဳတ္လိုက္ေသာအခါ အမွ်င္မ်ား တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုမကပ္ေစရန္ ဖေယာင္း (wax) မ်ားကို အသံုးျပဳသည္ဟုဆိုပါသည္။ ထိုဖေယာင္းမ်ားကိုအစာအိမ္က ေခ်ဖ်က္ရန္ ၇၂ နာရီၾကာျမင့္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ေရရွည္စားသံုးသူမ်ားအေနျဖင့္ ကင္ဆာျဖစ္ဖို ့ အလားအလာမ်ားသည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။ သုိ႕ေသာ္ တိက်ေသာ သုေတသနျပဳခ်က္မ်ား ယေန႕တိုင္မရွိေသးပါ။ အကယ္၍ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားတြင္ ဖေယာင္းမ်ားပါ၀င္ခဲ့ပါက ထိုဖေယာင္းမ်ားအား ဖယ္ရွားျပီး လူ႕ခႏၶာကို ေဘးဥပဒ္ မျဖစ္ေစရန္ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ရမည့္ နည္းလမ္းမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

ပထမဦးစြာ ေရႏြးကို ဆူေအာင္တည္ပါ။ ေရေႏြးဆူလာေသာအခါ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို ေရေႏြးအိုးထဲထည့္ျပီး ေခါက္ဆြဲက်က္သည္အထိ ျပဳတ္္ပါ။ ထို႕ေနာက္ ေခါက္ဆြဲဖတ္မ်ားကို ဖယ္ထားျပီး ထုိေခါက္ဆြဲျပဳတ္ထားေသာ အရည္မ်ားကုိ
သြန္ပစ္ရပါမည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိေရမ်ားထဲတြင္ ဖေယာင္းမ်ား ေပ်ာ္၀င္သြားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ဖေယာင္းေပ်ာ္၀င္ထားေသာ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ရည္မ်ားမွာ အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေရာင္ သမ္းေနႏုိင္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ ထုိအ၇ည္မ်ားအား သြန္ပစ္ျပီးေနာက္ ေရေႏြးအသစ္ထပ္တည္ပါ။ ထုိေရေႏြးအသစ္ ဆူလာေသာအခါ ေစာေစာပိုင္းကဖယ္ထားေသာ ေခါက္ဆြဲဖတ္မ်ားအား အိုးထဲထည့္ရပါမည္။ ထုိ႕ေနာက္ ေခါက္ဆြဲထုပ္တြင္ပါ၀င္ေသာ အေရာအေႏွာအမႈန္႕မ်ားကို အိုးထဲထည့္ရပါမည္။ တျခားမိမိစားခ်င္ေသာ အသီးအရြက္ ၾကက္ဥမ်ားကုိလည္း ဤဒုတိယအၾကိမ္ျပဳတ္ေသာ ေခါက္ဆြဲအရည္ထဲတြင္သာထည့္၍ မိမိတို႕ႏွစ္သက္သလိုထည့္၍ စားသံုးႏိုင္ပါသည္။ အထက္ပါနညး္လမ္းမ်ားမွာ အကယ္၍ ေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားအတြင္း ဖေယာင္းမ်ား ပါလာပါက ခႏၶာကုိယ္အတြင္း မေရာက္ေစရန္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္၍ စားသံုးေသာ နည္းလမ္းျဖစ္ပါသည္။ ယေန႕ထိတုိင္ေတာ့ ေခါက္ဆြဲေျခာက္စားျပီး ကင္ဆာ ျဖစ္ပါြးသူရယ္လို ့ တိတိက်က် စာရင္းသုေတသန မျပဳလုပ္ႏိုင္၊ မေတြ႕ရွိႏိုင္ေသးပါ။

ေခါက္ဆြဲေျခာက္တီထြင္ခဲ့သူ Ando သည္လည္း ေခါက္ဆြဲေျခာက္စားျပီး အသက္ ရွည္ရွည္ေနထုိင္သြားခဲ့ပါသည္။ “Ando အခုလို အသက္ ၉၆ ႏွစ္ထိ ေနထိုင္သြားႏိုင္တာကေတာ့ ေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူး၊ သူဟာ အားကစားအေနနဲ႕ ေဂါက္ကစားျခင္း တမ်ိဳးတည္းကုိသာ ကစားျပီး ramen ေခါက္ဆြဲကို ေန႕စဥ္စားသံုးလုိ႕သာ ခုလို အသက္ရွည္ ေနထုိင္သြားႏိုင္တာပါ၊ သူမကြယ္လြန္ခင္ တစ္ရက္အထိ သူဟာ ramen ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို တစုိက္တမတ္္စားသံုးသြားခဲ့ပါတယ္” ဟု က်န္ရစ္သူ Ando၏ဇနီးက ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

မည္သို႕ပင္ဆိုၾကေစကာမူ “အစာလည္းေဆး ေဆးလည္း အစာ” ဆုိသည့္အတုိင္း အရာရာကို ခ်င့္ခ်ိန္စားသံုးမွသာ မိမိတို႕၏ က်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူျပဳမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေရာဂါကိုကုသသည့္ ေဆး၀ါးမ်ားကိုေတာင္ သူ႕အတုိင္းအဆႏွင့္သူ
ေသာက္သံုးပါမွ ေဆးစြမ္းထက္ပါလိမ့္မည္၊ ေရာဂါေပ်ာက္ေစႏုိင္သည္ဆိုျပီး လိုအပ္သည္ထက္ပို၍ အလြန္အကၽြံေသာက္သံုးပါက ေဘးဒုကၡ ျဖစ္ေစႏုိင္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကိုသာမက မည္သည့္အစားအစာကုိမဆို မိမိတို႕၏ က်န္းမာေရးအတြက္ သင့္တင့္ေအာင္ စားသံုးမွသာ ေကာင္းက်ိဳးျပဳမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါသည္။

ဘ၀ရဲ႕ နိဂံုးခ်ဳပ္ တံခါးပိတ္သံ

2010-08-24T09:31:00.000+04:00

ကၽြန္ေတာ္ဟာ တကၠစီေမာင္းတဲ႕အလုပ္နဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသူတစ္ေယာက္ပါ။ ေန႕လည္ပိုင္းေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တဲ႕ အလုပ္ေလးေတြ၊ ၀ါသနာပါတာေလးေတြ လုပ္ႏိုင္ေအာင္လို႔ ညဆိုင္းကိုသာ ေမာင္းပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႕ တကၠစီဟာ ခရီးသည္ေတြရဲ႕ ရင္ဖြင္႕ရာ ဌာနလဲ ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ကားငွားတဲ႔ ခရီးသည္ဟာ ကားထဲ၀င္လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္႕အေနာက္က ခံုမွာထိုင္လိုက္ျပီးတာနဲ႕ သူတို႕ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္က မသိရပါဘဲ သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀အေၾကာင္း ဇာတ္စံု ခင္းၾကေတာ႕တာပါဘဲ။ ဘာဘဲေျပာေျပာ မေမွ်ာ္လင္႕ဘဲ ၾကားခဲ႔ရတဲ႕ သူတို႕ေျပာျပတဲ႕ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြထဲမွာ အခ်ိဳ႕ေတြက အံ႕အားသင္႕စရာေတြ ျဖစ္ခဲ႔ျပီး၊ အခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ႕ ဂုဏ္ယူစရာ စိတ္အားတက္စရာေတြ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါ႔အျပင္ အခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာမ်ားက်ေတာ႕ ေပ်ာ္ရ႔ႊင္ရယ္ေမာစရာ၊ အခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာမ်ား က်ေတာ႔လည္း ၀မ္းနည္း စိတ္မေကာင္းစရာ ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္.. လူတိုင္းမွာ မတူညီတဲ႕ ဘ၀ကိုယ္စီ ရွိတတ္ၾကျပီး အဲဒီဘ၀ေတြကေန မတူညီတဲ႕ သင္ခန္းစာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ရခဲ႔ပါတယ္။

မွတ္မွတ္ရရေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ တကၠစီေမာင္းခဲ႔တဲ႕ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ကို ေမာင္းပို႔ခဲ႔ရတဲ႕ ခရီးေလာက္ ဘယ္အျဖစ္အပ်က္ကမွ ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႔စိတ္ႏွလံုးကို ထိထိခိုက္ခိုက္ျဖစ္ေစ၊ အမွတ္ရေစႏိုင္ခဲ႕တာ မရွိေတာ႕ပါဘူး။ အဲဒီညက တစ္ခုေသာ ၾသဂုတ္လရဲ႕ ညတစ္ညပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တကၠစီ ရံုးခ်ဳပ္ကေန ဆိတ္ျငိမ္ရပ္ကြက္တစ္ခုရဲ႕ လိပ္စာေျပာျပီး အဲဒီက လူတစ္ေယာက္ကို သြားၾကိဳဖို႕ အမိန္႔တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံရရွိလိုက္ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ထင္တာကေတာ႕ ခုလို ညသန္းေခါင္ေတာင္ ေက်ာ္ေနျပီဆိုေတာ႕ ပါတီပြဲတစ္ခုခုကေန အိမ္ျပန္မဲ႔သူ၊ ဒါမွမဟုတ္ လင္မယားရန္ျဖစ္လို႕ စိတ္တုိတုိနဲ႕ အိမ္ကဆင္းမဲ႕သူ၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ႕ မနက္အလုပ္ေစာေစာဆင္းမဲ႔သူ တစ္ေယာက္ေယာက္က ျမိဳ႕ျပင္မွာရွိတဲ႔ စက္ရံုတစ္ခုခုကို သြားလိမ္႕မယ္လို႕ ထင္ေနခဲ႔တာပါဘဲ။

လိပ္စာအတိုင္း ေမာင္းသြားေတာ႕ အဲဒီကို ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားတဲ႔အခ်ိန္ဟာ မနက္ ၂နာရီခြဲ ရွိေနပါျပီ။ ေျမညီထပ္ ျပတင္းေပါက္က မီးေရာင္ျပျပေလး တစ္ခုကလြဲလို႕ အေဆာက္အဦးတစ္ခုလံုးဟာ ေမွာင္မဲ တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္.. ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း အိမ္ေတြဟာ နီးနီးနားနားမွာ မရွိၾကဘဲ ဟိုးခပ္ေ၀းေ၀းမွာသာ ရွိေနၾကတာမို႕ ေတာ္ေတာ္ကို ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အထီးက်န္ အေဖာ္မဲ႔ေနတဲ႔ အိမ္တစ္လံုးနဲ႔ တူပါတယ္.. ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးသာဆို တစ္ျခား တကၠစီေမာင္းသူေတြဟာ ကားဟြန္း တစ္ၾကိမ္ႏွစ္ၾကိမ္ တီးျပီး ခနေလာက္ ေစာင္႕ၾကည္႕ျပီးတာနဲ႕ လူသံမၾကားရရင္ ခ်က္ျခင္း ေမာင္းထြက္သြားၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ အိမ္သံုးကားေတြ ဘာေတြ မရွိတဲ႕ သူေတြ အတြက္ေတာ႕ ခုလို ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္မွာ တကၠစီသာမရရင္ သူတို႕အတြက္ အေတာ္ကို အခက္အခဲ ျဖစ္ၾကပါလိမ္႕မယ္ဆိုတဲ႕ အေတြးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ အႏၱရာယ္ျဖစ္ႏိုင္တဲ႕ မသကၤာစရာ အေနအထားမ်ိဳးကလြဲလို႕ သာမန္အတိုင္းဆို အိမ္တံခါးေပါက္ထိေအာင္ အေရာက္သြားျပီး စံုစမ္းေလ႕ရိွပါတယ္.. တကယ္လို႕မ်ား တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔မွ သြားႏိုင္လာႏိုင္တဲ႕ ခရီးသည္မ်ိဳး ျဖစ္ေနခဲ႔ရင္ လိုအပ္တဲ႔အကူအညီ ေပးႏိုင္ေအာင္ ဆိုတဲ႔စိတ္မ်ိဳး အျမဲတမ္း ထားခဲ႕ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႕ အခုလည္း အဲဒီအိမ္ရဲ႔ တံခါး၀ကို သြားေရာက္ျပီး တံခါးကို ေခါက္လိုက္တဲ႕အခါ “ခနေလာက္ ေစာင္႔ေပးပါ” ဆိုတဲ႕ အသံတစ္သံ ထြက္လာပါတယ္.. အသံကို နားေထာင္ျခင္းအားျဖင္႕ အသံပိုင္ရွင္ဟာ အင္အားခ်ည္႕နဲ႕ျပီး အေတာ္ေလးကို အသက္ၾကီးျပီလို႕ ခန္႕မွန္းရပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ တစ္စံုတစ္ခုကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဒရြတ္တိုက္ဆြဲေနတဲ႕ အသံကိုလည္း ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အေတာ္ေလးၾကာတဲ႕ အခ်ိန္မွာေတာ႕ တံခါးဖြင္႕သံ ၾကားလိုက္ရျပီး အသက္ ၈၀ေက်ာ္ေနျပီျဖစ္တဲ႕ အဖြားအိုတစ္ဦး တံခါးေပါက္ကေန ေပၚလာပါတယ္.. အဖြားအိုရဲ႕ ပံုစံက အေတာ္ေလးကို ေသးေကြးျပီးေတာ႔ ပိန္လွီေဖ်ာ႕ေတာ႕ကာ နာမက်န္းျဖစ္ေနတာ ၾကာေနခဲ႕ပံု ရပါတယ္.. သူ၀တ္ထားတာက ပြင္႕ရိုက္၀တ္စံုျဖစ္ျပီး ေခါင္းေပၚမွာေတာ႕ ဦးထုပ္ေလးတစ္လံုးကို ေဆာင္းထားပါတယ္.. အဖြားအိုရဲ႕ အျပင္အဆင္ပံုစံဟာ ၁၉၄၀ ခုႏွစ္ေလာက္က ရုပ္ရွွင္ေတြမွာ ျမင္ေတြ႔ရတတ္တဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္ပံုမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္.. သူ႕ေဘးမွာေတာ႕ ႏိုင္လြန္ ခရီးေဆာင္အိတ္ေလး တစ္လံုးပါ။ အိမ္ကိုၾကည္႕ရတာ လူမေနတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေနျပီျဖစ္တဲ႕ ပံုစံေပါက္ေနျပီး ရွိသမွ် ပရိေဘာဂေတြကိုလည္း အ၀တ္စေတြနဲ႕ ဖံုးအုပ္ထားပါတယ္.. နံရံေပၚမွာေတာ႔ နာရီတစ္လံုးတစ္ေလမွ ခ်ိတ္ထားတာ မေတြ႔ရသလို ဘီဒိုေတြထဲမွာလည္း အသံုးအဆာင္ပစၥည္းေတြ ရွိမေနပါဘူး။ အိမ္ရဲ႕ေထာင္႕ တစ္ေနရာမွာေတာ႕ ကဒ္ထူေသတၱာေလး တစ္ခုနဲ႕ ဓာတ္ပံုတစ္ခ်ိုဳ႕ ရွိေနခဲ႔ပါတယ္။

“အဖြားရဲ႕ အိတ္ကို သယ္ေပးပါလားကြယ္” သူမက ကၽြန္ေတာ္႕ကို ခ်ိဳသာေအးေဆးတဲ႕ အသံေလးနဲ႕ လွမ္းေျပာလိုက္ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ႕ သူ႕အိတ္ေသးေလးကို ကားဆီကို အရင္ သြားထားလိုက္ျပီး တစ္ခါ အဖြားအိုကို တြဲေခၚဖို႕ အိမ္တံခါးေပါက္ကို ျပန္လာခဲ႕ပါတယ္.. အဖြားအိုဟာ ကၽြန္ေတာ႕ လက္ကိုတြဲလိုက္ျပီး ေျဖးေျဖးသာသာ လမ္းစေလွ်ာက္ပါတယ္.. တုန္ခ်ိေႏွးေကြးေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြေၾကာင္႕ သတိထားျပီး တြဲေခၚခဲ႕ရပါတယ္.. ကားဆီေရာက္လို႕ ၀င္ထိုင္ျပီးခ်ိန္မွာ အဖြားအိုက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုပါတယ္..

“ရပါတယ္ အဖြား ကိစၥမရွိပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္က ခရီးသည္ေတြကို ဒီလိုဘဲ ကူညီေနက်ပါ. အဖြားကိုလဲ မိခင္တစ္ေယာက္ကို သေဘာထားျပီး ကူညီတာပါ” လို႕ ကၽြန္ေတာ္က ျပံဳးျပီး ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

“မင္းဟာ အေတာ္သိတတ္တဲ႕ ကေလးဘဲ”… လို႕ အဖြားအိုက ေျပာလိုက္ျပီး လိပ္စာကဒ္ျပားေလးတစ္ခုကို ထုတ္ေပးပါတယ္… ျပီးေတာ႕ “ဒီလိပ္စာကို သြားမွာပါ.. ဒါေပမဲ႕ အဖြားကို ျမိဳ႕ထဲလမ္းအတိုင္း ေမာင္းပို႕ေပးပါလားကြယ္” လို႕ ေျပာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ခ်က္ျခင္းဘဲ “အဖြား ျမိဳ႕ထဲကေနေမာင္းရင္ ဒီလိပ္စာအတိုင္းဆို တေကြ႔တပတ္ၾကီး ျဖစ္သြားလိမ္႕မယ္.. အခ်ိန္လဲပိုၾကာလိမ္႕မယ္..” လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္.။

“အို… ရပါတယ္.. အဖြားက အလ်င္မလိုပါဘူး.. ေျဖးေျဖးသြားၾကတာေပါ႕.. အဖြားမွာ မိသားစု ေဆြမ်ိဳးဆိုလို႕လဲ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ႕ဘူး… ျပီးေတာ႕ လူ႕ေလာကမွာ ၾကာၾကာေနဖို႕ အခ်ိန္လဲ အဖြားမွာ မရွိေတာ႕ပါဘူးကြယ္.. အဖြားကို ၾကည္႕ေပးေနက် ဆရာ၀န္ကလည္း လူမမာေစာင္႕ေရွာက္ေရး ေဂဟာနဲ႕ ဆက္သြယ္ေပးျပီး အဲဒီမွာ သြားေနဖို႕ စီစဥ္ေပးလို႕ အခု အဲဒီကို သြားရမွာပါ..”

အဖြားရဲ႕ တုန္တုန္ရီရီ စကားသံအဆံုးမွာ ေနာက္ၾကည္႕မွန္ကေန ကၽြန္ေတာ္ သူ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ အဖြားရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြဟာ ညအေမွာင္ထဲမွာ တဖ်တ္ဖ်တ္ ေတာက္ပေနခဲ႕တယ္.. ဘုရားေရ… မ်က္ရည္ေတြမ်ားလား။ ကၽြန္ေတာ္႔လက္က ခရီးအကြာအေ၀းကို ေဖာ္ျပတဲ႕ မီတာဆီ အလုိလို ေရာက္သြားျပီး မီတာခလုပ္ကို တိတ္ဆိတ္စြာ ပိတ္လိုက္မိပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ “အဖြား သြားခ်င္တဲ႕ ေနရာေတြကိုေျပာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္းပို႕ေပးပါမယ္ ” လို႕ ေျပာလိုက္မိပါေတာ႕တယ္။

ေနာက္ ၂နာရီေလာက္မွာေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ျမိဳ႕ထဲတစ္ေလွ်ာက္ေမာင္းႏွင္ေနပါျပီ.. အဖြားအိုဟာ အေဆာက္အဦး တစ္ခုကို ညႊန္ျပျပီးေတာ႕ သူငယ္စဥ္ခါက အလုပ္လုပ္ခဲ႕တဲ႕ ရံုးလို႕ ေျပာျပပါတယ္.. အျခား လမ္းတစ္ခုကို ျဖတ္သြားခ်ိန္မွာလည္း အိမ္တစ္အိမ္ကိုျပျပီး သူနဲ႕ သူ႕ခင္ပြန္းတို႕ ညားကာစ အခ်ိန္ေတြတုန္းက ေနခဲ႕တဲ႕ အိမ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပီး အိမ္ေရွ႕နားမွာ ကားကိုရပ္ခိုင္းကာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေအာင္ ေငးၾကည္႕ေနခဲ႕ပါတယ္.. တစ္ခါ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြ ေရာင္းတဲ႕ ဆိုင္ေရွ႕မွာ ကားရပ္ခိုင္းျပီးေတာ႕ ထိုေနရာဟာ တစ္ခ်ိန္က အလြန္နံမည္ၾကီး ထင္ရွားတဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္ရဲ႕ေနရာ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ႕ေၾကာင္းနဲ႕ ထိုစားေသာက္ဆိုင္ဟာ သူမတို႕ လင္မယား အျမဲတမ္း စားေသာက္တတ္တဲ႕ ဆိုင္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပျပန္ပါတယ္.. တခါတေလမွာေတာ႕ အေဆာက္အဦး အခ်ိဳ႕ေရွ႕ ျဖတ္တဲ႕အခါ ကားကို ေျဖးေျဖးေမာင္းခိုင္းတတ္ျပီး စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘဲနဲ႕ အၾကာၾကီး ေငးေမာေနတတ္ပါတယ္။ အဖြားအိုရဲ႕ပံုစံက အရာရာကို ေနာက္ဆံုး နႈတ္ဆက္တဲ႕ ေဆြးေဆြးျမည္႕ျမည္႕ အၾကည္႕မ်ိဳးနဲ႕ တူေနတာမို႔ ၾကည္႕ရတာ ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းလြန္းေနပါတယ္။ အဖြားအိုရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုမ်ား ခံစားေနရမလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြးၾကည္႕မိျပီး ကိုယ္တိုင္လည္း ၀မ္းနည္းလာမိပါတယ္။

အေရွ႕ဘက္ဆီက အရုဏ္ဦး အလင္းေရာင္ေလး ေပၚထြက္လာတဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ “အဖြား ပင္ပန္းသြားျပီကြယ္.. ေျပာထားတဲ႕ လိပ္စာအတိုင္းသာ ကားကို ဆက္ေမာင္းပါေတာ႕ ” လို႕ေျပာလိုက္ျပီး မ်က္လံုးကိုမွိတ္လိုက္ကာ ကားေနာက္မွီကို မီွခ်လိုက္ပါေတာ႕တယ္.. ကၽြန္ေတာ္လဲ တိတ္ဆိတ္စြာဘဲ ကားကို ဆက္ေမာင္းခဲ႕လိုက္ပါတယ္.. အဖြားအို ေပးထားတဲ႕ လိပ္စာအတိုင္း ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာ အေဆာက္အဦးတစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. တကယ္ဘဲ လူမမာေတြအတြက္ ျပဳစုေစာင္႕ေရွာက္တဲ႕ ေဂဟာ ျဖစ္ပံုရပါတယ္.. ကားကို အေဆာက္အဦးရဲ႕ ေပၚတီကို အေရာက္ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္းသြားလိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ၀န္ထမ္းျဖစ္ပံုရတဲ႕ လူ၂ေယာက္ဟာ ေျပးထြက္လာကာ ကားဆီကို ေရာက္လာျပီး အဖြားအိုကို ဂရုတစိုက္ အေလးအနက္ထားကာ ကူညီေဖးမေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္.. ၾကည္႕ရတာ အဖြားအို ေရာက္အလာကို အဆင္သင္႕ ေစာင္႕ဆိုင္းေနပံုရပါတယ္.. ကားေနာက္ခန္းထဲ ထည္႕ထားတဲ႕ အဖြားအိုရဲ႕ အိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ သြားယူလာျပီးတဲ႔အခ်ိန္မွာ အဖြားအိုဟာ ၀ီွးခ်ဲ ေပၚေရာက္ေနပါျပီ။

“ကားခ ဘယ္ေလာက္ က်သလဲကြယ္ ” လို႕ အဖြားအိုက သူ႔ပိုက္ဆံအိတ္ေသးေသးေလးကို ဖြင္႕လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္႕ကို လွမ္းေမးလိုက္ပါတယ္..

“မေပးပါနဲ႔ခင္ဗ်ာ” ကၽြန္ေတာ္က ျပံဳးျပီး ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ႕

“အို မဟုတ္တာ မင္းမွာလဲ ေနထိုင္စားေသာက္ေရးက ရွိဦးမယ္ေလ… ပိုက္ဆံ ယူပါကြယ္..” အဖြားက စိတ္မေကာင္းတဲ႕ ေလသံေလးနဲ႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။

“တစ္ျခား ခရီးသည္ေတြ ရွိပါေသးတယ္အဖြား.. ဒီကအျပန္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ ခရီးသည္ ရဦးမွာပါ.. ကၽြန္ေတာ႕ အတြက္ စိတ္မပူပါနဲ႕.. ” လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္႕ စိတ္ထဲ ရုတ္တရက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ႕ ဆႏၵနဲ႕ ၀ီွးခ်ဲေပၚက အဖြားအိုကို ခါးညႊတ္ျပီး ေပြ႕ဖက္လိုက္မိပါတယ္.. အဖြားကလည္း ကၽြန္ေတာ႕ကို သူ႕လက္ကေလးေတြနဲ႕ ျပန္လည္ေပြ႔ဖက္ပါတယ္။

“မင္းဟာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ေက်နပ္မႈ ရသြားေအာင္ ကူညီ္ေပးခဲ႕သူပါကြယ္.. အဲဒီအတြက္ ေက်းဇူး အထူးပါ ကေလးရယ္… ”

အဖြားရဲ႕ စကားက ကၽြန္ေတာ္႕ ႏွလံုးသားကို ဆုတ္ညစ္လိုက္သလို ခံစားလိုက္မိပါတယ္.. ဒါဟာ သူ႕အတြက္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြတဲ႕လား… ကၽြန္ေတာ္ ဘာစကားမွ ထပ္မေျပာျဖစ္ေတာ႕ဘဲ အဖြားရဲ႕ လက္ကို ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ဖ်စ္ညစ္လိုက္ျပီး ကားဆီကို ေလွ်ာက္သြားကာ ကားကို ေမာင္းထြက္ခဲ႕လိုက္ပါေတာ႕တယ္.. ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္းထြက္လာျပီးတဲ႕ေနာက္မွာ တံခါးပိတ္သံတစ္ခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္႕နားထဲမွာ သဲသဲကြဲကဲြ ၾကားလိုက္ရပါတယ္.. ဒီအသံဟာ ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားတဲ႔ တံခါးပိတ္သံတစ္ခုလို႕ ကၽြန္ေတာ္႕စိတ္ထဲ ခံစားလိုက္မိပါတယ္။

အဲဒီက အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ခရီးသည္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ထပ္မတင္ျဖစ္ေတာ႕ဘဲ ကားကို ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ႔စြာ ေမာင္းလာခဲ႕မိပါတယ္.. ဦးေႏွာက္တစ္ခုလံုးလဲ ဗလာျဖစ္ေနခဲ႕ျပီး အဲဒီေန႕တစ္ေန႕လံုး စကားေတာင္ မေျပာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္႕ ရင္ထဲမွာ အဖြားအိုအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ ထိခိုက္ ခံစားေနခဲ႕မိပါတယ္.. တကယ္လို႕မ်ား အဖြားအိုဟာ သူရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေလးမွာ စိတ္မရွည္ ၊ ေဒါသၾကီးတဲ႕ တကၠစီသမား တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕မ်ား ၾကံဳေတြ႔ခဲ႕မိရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္သာ သူေျပာတဲ႕ ျမိဳ႕ထဲလမ္းအတိုင္း ေမာင္းေပးဖို႕ ျငင္းဆန္ခဲ႔မိရင္၊ သို႕မဟုတ္ တစ္ေခါက္ေလာက္ ကားဟြန္းတီးျပီး လူထြက္လာတာ မေတြ႔လို႕ ကားေမာင္းထြက္သြားခဲ႕မိရင္ ဆိုတဲ႕အေတြးေတြနဲ႕ ဖိစီးေနခဲ႕မိပါတယ္.. ဒီလိုသာျဖစ္ခဲ႔ရင္ေတာ႕ ဒီအဖြားအိုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရရွိသြားခဲ႕မယ္ မထင္ဘူး… ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕လုပ္လိုက္မိတဲ႕ အရာတစ္ခု အတြက္ေတာ႕ ဘယ္ေတာ႕မွ ေမ႕လို႕ မရေအာင္ သတိရေနဦးေတာ႕မွာပါ။

အသက္ၾကီးလာတဲ႕ အိုမင္းမစြမ္းနဲ႕ အထီးက်န္ဘ၀ အခ်ိန္ေတြမွာ အျခားသူေတြရဲ႕ ဂရုစိုက္ေႏြးေထြးမႈ၊ ၾကင္နာေစာင္႕ေရွာက္မႈ၊ နားလည္သိတတ္မႈ၊ ေဖးမကူညီမႈ တို႕ဟာ လိုအပ္လွပါတယ္ေလ… တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ခုလို ဘ၀တံခါးၾကီး ပိတ္သြားတဲ႕အသံကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြလည္း ၾကံဳရေပလိမ္႕ဦးမယ္ မဟုတ္ပါလား။

မွတ္ခ်က္။ ။ fwd: email မွ ေဖာ္ျပသည္။

ႏွစ္ဘက္ျမင္

2010-08-11T11:13:00.000+04:00

မိန္းမျဖစ္သူက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲတြင္ ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ေနသည္။ ေယာက္်ားျဖစ္သူက ေဘးမွေန၍ မိန္းမျဖစ္သူအား ” ေျဖးေျဖးလုပ္…ဆားထည့္ဦး…ဆီမ်ားသြားျပီ… မီးျပင္းျပန္ျပီ..ငါးကို လွန္လိုက္…ေဟာ္…တူးျပန္ျပီ.…ဟာ…အိုး ေစာင္းသြားျပီ” စသည္ျဖင့္ ဆရာလုပ္ေနသည္။
“ရွင္ေတာ္ေတာ့…ကြ်န္မထက္ ရွင္ဟင္းခ်က္တတ္လို႔လား”
“ေမာင္ထက္ ရွင္မက ဟင္းခ်က္ပိုေတာ္ပါတယ္… ေမာင္ ကားေမာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရွင္မလည္း ေမာင့္ေဘး ကေန အဲလို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေနလို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေအာင္ တမင္ေျပာေနတာပါ”
*သူ႔ေနရာမွာ ၀င္ခံစားၾကည့္မယ္….သူ႔႐ႈ႔ေထာင့္ကေန ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ျခားလူကို ကိုယ္ခ်င္းစာ တတ္ဖို႔ ဆိုတာ မခက္ပါဘူး။*

- မေတာ္တဆ ယာဥ္တိုက္မႈတစ္ခုေၾကာင့္ (၁၀)ႏွစ္သား ဂ်ပန္ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္ ဘယ္လက္တစ္ဖက္ ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့ရသည္။ တစ္ေန႔ေသာ္ သူသည္ ဆရာတစ္ဦးထံ ဂ်ဳဒိုပညာကို သင္ယူခဲ့သည္။ သူသည္ ၾကိဳးစားစြာ သင္ယူခဲ့ေသာ္လည္း သင္ယူကာလ (၆)လအတြင္း ဆရာသည္ သူ႔အား တိုက္ခိုက္နည္း တစ္နည္းသာ သင္ေပး ခဲ့ျပီး ထိုနည္းကိုသာ ထပ္သလဲလဲ ေလ့က်င့္ေစခဲ့သည္။ ဆရာကို ေနာက္တစ္နည္း ထပ္သင္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ဆရာက
သူ႔အတြက္ ဤတစ္နည္းႏွင့္ လံုေလာက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။

ဆရာ၏ ဆိုလိုခ်က္ အဓိပၸါယ္ကို သူ နားမလည္ခဲ့ေသာ္လည္း မျပတ္ေလ့က်င့္ခဲ့သည္။ သုိ႔ႏွင့္ လအတန္ ငယ္ၾကာေသာအခါ ဆရာက သူ႔အား ျပိဳင္ပဲြ၀င္ေစခဲ့သည္။ ျပိဳင္ပဲြတြင္ ဆရာသင္ေပးသည့္ နည္းကိုသာ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ကစားရင္း တစ္ဖက္လူအား အႏိုင္ရခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္လုပဲြ အဆင့္အထိ တက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ျပိဳင္ဘက္မ်ား၏ အတိုက္အခိုက္ၾကားတြင္ သူအလူးအလွိမ့္ ခံရေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုးတြင္ဆရာသင္ေပးသည့္ တိုက္ခိုက္နည္းျဖင့္ အႏိုင္ရ ဗိုလ္စဲြသြားခဲ့သည္။

အိမ္အျပန္လမ္းတြင္ သူသည္ ဆရာအား နည္းတစ္နည္းျဖင့္ အႏိုင္ရခဲ့ရသည့္ အေၾကာင္းကို ေမးေလသည္။ ဆရာက “အေၾကာင္းရင္းက ႏွစ္ခုရွိတယ္။ တစ္…ဆရာသင္ေပးခဲ့တဲ့ နည္းက ဂ်ဳဒိုမွာ အခက္ဆံုးနည္း၊ ဒါကို မင္းမျပတ္
ေလ့က်င့္ခဲ့တယ္။ ႏွစ္…. ဒီနည္းကို အႏိုင္ရ တိုက္ခိုက္ဖို႔အတြက္ တစ္ဖက္လူမွာ နည္းလမ္း တစ္လမ္းပဲရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ မင္းရဲ႕ ဘယ္လက္ကို သူအရ ဖမ္းဆဲြမိဖို႔ပဲ”သူ၏ အားနည္းခ်က္ေနရာသည္ သူ၏ အားသာရာ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ခဲ့သည္။

လူတိုင္းတြင္ အားနည္းခ်က္ ကိုယ္စီရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအားနည္းခ်က္ေနရာတြင္ ဘုရားသခင္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ ထင္မွတ္မထားေသာ အင္အားမ်ားကို ျဖည့္စြက္ေပးထားသည္။ ဘုရားသခင္ေပးသည့္ အရာမ်ားကို အက်ဳိးရွိစြာ
အသံုးခ်ျခင္းျဖင့္ ဤကေလးငယ္ကဲ့သို႔ အားနည္းခ်က္မ်ားကို အေကာင္းဆံုး အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

*ခရီး အရမ္းေလာစရာ မလိုပါဘူး… ကိုယ့္အတြက္ ေတြးဆဖို႔ တစ္ေထာက္နားတဲ့ အခြင့္အေရး ေလးပဲ လိုတယ္။
အလုပ္ အရမ္းမ်ားစရာ မလိုပါဘူး…ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂ႐ုစိုက္မယ့္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့အခ်ိန္ေလးပဲ လိုတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အရမ္းပီသစရာ မလိုပါဘူး… ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္တဲ့ ကူညီမႈပဲ လိုတယ္။ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကစိတ္ေတြ လြန္ကဲစရာ မလိုပါဘူး…. သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္နဲ႔ လြတ္လပ္တဲ့ ေနရာေလး ေပးလိုက္ဖို႔ုပဲ လိုတယ္။ စကား အမ်ားၾကီး ေျပာစရာမလိုပါဘူး…. နားေထာင္သူကို တစ္ခါေလာက္ သူ႔ထင္ျမင္ခ်က္ေလး ေပးေျပာဖို႔ပဲ လိုတယ္။
နာမည္ အရမ္းၾကီးစရာ မလိုပါဘူး…. ကိုယ့္အတြက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္တဲ့ လြတ္လပ္မႈတစ္ခု ခ်န္ထားဖို႔ပဲ လိုတယ္။*
ႏိုင္းႏိုင္းစေန

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦး

2010-08-11T11:09:00.000+04:00

ေက်ာင္းဖြင့္စေန႔၌ စာသင္ခန္းထဲတြင္ “ဦးေဆာင္မႈ ဘာသာရပ္” ကို လာသင္ယူသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားျဖင့္ ျပည့္္က်ပ္ေနခဲ့သည္။ ဤေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေနာင္၂ႏွစ္ေနျပီးလွ်င္ စီးပြားေရးနယ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္ၾကမည့္ MBA
ေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္သည္။ ပထမဆံုးအခ်ိန္မို႔ ဆရာ၏ အလာကို တက္ၾကြစြာ သူတို႔ေစာင့္ေနၾကသည္။ ခဏအၾကာတြင္ ဧည့္သည္ေတာ္ ႏွစ္ဦးႏွင့္အတူ ဆရာကဦးေဆာင္ျပီး စာသင္ခန္းထဲသို႔ ၀င္ေရာက္လာသည္။ ဧည့္သည္ေတာ္ ႏွစ္ဦးအနက္ တစ္ဦးမွာ မ်က္ႏွာစိမ္းလူငယ္ တစ္ဦးျဖစ္ျပီး က်န္တစ္ဦးမွာ စီးပြားေရး နယ္ပယ္တြင္ လူသိမ်ားေသာ နာမည္ၾကီး ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ အသက္အရြယ္ ဆရာႏွင့္ မတိမ္းမယိမ္း၆၀ ခန္႔ရွိမည္။ ေရွးဦးစြာ ဆရာက လူငယ္ႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ သူသည္ ယခင္ႏွစ္ကဤေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းျပီး သြားေသာ အဆင့္တစ္ရ MBA ေက်ာင္းသား တစ္ဦးျဖစ္ျပီး
က်န္တစ္ဦးမွာ ဆရာ၏အထက္တန္း ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သည္။သူ၏ပညာအရည္အခ်င္းမွာ အထက္တန္း ေအာင္ရံုမွ်သာျဖစ္သည္။

ဆရာက ဤဧည့္သည္ေတာ္ ႏွစ္ဦးသည္ *”ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦး”* ဟုေသာ ေခါင္းစဥ္ကို မိနစ္၂၀ၾကာမွ် ေဟာေျပာၾကမည္ျဖစ္ျပီး သူတို႔ေဟာေျပာေသာ ျခားနားခ်က္ကို ေက်ာင္းသားမ်ားက ေရးမွတ္ ရမည္ျဖစ္သည္။ ပထမဦးစြာ အဆင့္တစ္ရ ေက်ာင္းသားက မိနစ္(၂၀) အခ်ိန္တိုတို အတြင္းတြင္ နာမည္ၾကီး ေခါင္းေဆာင္ ငါးဦးတို႔၏
အေတြ႔အၾကံဳႏွင့္ ဦးေဆာင္ပံုမ်ားကို ေျပာခဲ့သည္။ ထိုသူငါးဦးမွာ GE(*General Electric) *မွ Jack Welch၊ Intel မွ Andrew S. Grove၊ စီမံခန္႔ခဲြမႈး Peter F.Drucker ႏွင့္ ထိုင္၀မ္မွ နာမည္ၾကီး ႏွစ္ဦးလည္းပါ၀င္သည္။ ထိုသူငါးဦး၏ ဦးေဆာင္နည္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ ဦးတြင္ ရွိသင့္သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

လူငယ္မွာ ယံုၾကည္မႈအျပည့္ႏွင့္ ေျပာေဟာအျပီး မိုက္ခရိုဖုန္းကို ေနာက္လူအားကမ္းလိုက္သည္။ ထိုသူမွာ တစ္ခ်က္ျပံဳးျပီး စကားစလိုက္သည္။ ” ဒီေခါင္းေဆာင္းေကာင္း တစ္ဦး ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ကို ကြ်န္ေတာ္ စကား တစ္ခြန္းထဲနဲ႔ပဲ
အျပီးသတ္လိုက္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို အေခ်ာင္ခိုတယ္ ထင္မွာဆိုလို႔ဒီစကား တစ္ခြန္းကို မိနစ္(၂၀)အသံုးျပဳျပီး ကြ်န္ေတာ္ေျပာရေတာ့မယ္။ ဒီဦးေဆာင္မႈကို ႐ႈပ္ေထြးေအာင္ လုပ္ခဲ့မိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အျဖစ္လို႔ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ မၾကံဳၾကေစဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္”

“ကြ်န္ေတာ့္လုပ္သက္ အႏွစ္(၄၀)လံုးလံုးမွာ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုကို မျပတ္ေလ့လာခဲ့မိတယ္။ အဲတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ကုမၸဏီမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့ လူေတြဟာ “ေငြ” ေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ “စိတ္”ေၾကာင့္လားဆိုတာပါပဲ။ အဲတာကို သိဖို႔ အႏွစ္(၄၀)လံုး ကြ်န္ေတာ္ ေလ့က်င့္ခဲ့ရတယ္”(ဤေနရာတြင္ “စိတ္”ေၾကာင့္ဆိုသည္မွာ စိတ္ပါလက္ပါ ကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ျပီး
“ေငြ”ေၾကာင့္ ဆိုသည္မွာ လချဖစ္သည္)

“ေငြ”ေၾကာင့္ဆိုတာက လုပ္ရတာ လြယ္ပါတယ္။ စီမံခန္႔ခဲြတဲ့ ပညာရွိရင္လံုေလာက္ပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ “စိတ္”ေၾကာင့္ဆိုတာက ခက္တယ္။ ၀န္ထမ္းေတြ ကိုယ့္ကိုစိတ္ထဲကေန လက္ခံလာဖို႔လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦးဆိုတာ အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာေနစရာ မလိုဘူး.. “ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ဖို႔
သင္ယူေနတာဟာ လူလုပ္တတ္ဖို႔ သင္ယူေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ” ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ပဲ ခုနားေခါင္းစဥ္ကိုေျပာခ်င္ပါတယ္”

“ဒီေခါင္းစဥ္ကို ဘာမွ နားမလည္တဲ့အဆင့္၊ ပ ရာထူး၊ ဒု ရာထူး၊ တ ရာထူးကေန သူေဌးအထိအဆင့္(၅)ခုခဲြျပီး ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူလုပ္တတ္ဖို႔အတြက္ အဆင့္တစ္ဆင့္ခ်င္းကို ကြ်န္ေတာ္ေလ့လာခဲ့တယ္။ အဆင့္(၅)ဆင့္ထဲကို ႏွစ္(၄၀)ေလာက္ ကြ်န္ေတာ္ ျဖဳန္းခဲ့ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေက်ာင္းျပီးစ ဘာမွမသိ နားမလည္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက *No ဆိုတာကို နည္းနည္းပဲ ေျပာျပီး Yes ဆိုတာကို မ်ားမ်ားေျပာတတ္ေအာင္* က်င့္ခဲ့တယ္။ အလုပ္ကေပးတဲ့ ကိစၥေတြ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲပါေစ ကြ်န္ေတာ္ Noလို႔ မေျပာဘူး။ အဲဒီကိစၥကို ကိုယ္တိုင္ဘယ္လို ေျဖရွင္းမလဲ ဆိုတာပဲ
ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားတယ္။ အဲဒီလို ေလ့က်င့္တာ ၾကာလာေတာ့ ကုိယ့္ကို တေျဖးေျဖးၾကီးျပင္းလာျပီလို႔ခံစားမိတယ္”

“အဲဒီလိုနဲ႔ ရာထူးတက္ျပီး ပထမအဆင့္ကို ေရာက္ေတာ့ *နည္းနည္းေျပာျပီး မ်ားမ်ားနားေထာင္တတ္ ေအာင္* က်င့္ခဲ့တယ္။ နားေထာင္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ႏုတ္မဟခဲ့ဘူး။ သူတို႔ေျပာတ့ဲ စကားေတြထဲက ဘယ္အရာဟာ အေရးၾကီးသလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ခဲြတတ္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္က်င့္ခဲ့တယ္။ ေလ့က်င့္တာ ၾကာလာေတာ့ စကားေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ
အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္ကိုပဲေျပာတဲ့ အသိကိုရလိုက္တယ္”

“ရာထူးေနာက္တစ္ဆင့္ တက္ေတာ့ *”ငါ”ဆိုတာကို နည္းႏိုင္သမွ်နည္း “သူ”ဆိုတာကို မ်ားႏိုင္သမွ် မ်ားေအာင္* က်င့္ခဲ့တယ္။ ဒါက သူတစ္ပါးအတြက္ ပိုစဥ္းစားေပးျပီး ကိုယ့္အတြက္ ေလ်ာ့စဥ္းစားတာကို ေျပာတာ..ဘာမဆို တစ္ဖက္လူရဲ႔ ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ေပးတယ္။ ေလ့က်င့္တာ ၾကာလာေတာ့ သေဘာထား ၾကီးလာတယ္.. ရက္ေရာ တတ္လာတယ္”

“ေနာက္တစ္ဆင့္ ထပ္တက္ေတာ့ *အေဟာင္းနည္းျပီး အသစ္ကို မ်ားမ်ား လက္ခံတတ္ေအာင္ *က်င့္ခဲ့တယ္။
သေဘာက ကြ်န္ေတာ္လုပ္လို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ အရာေတြကို ထပ္သလဲလဲ မလုပ္ေတာ့ဘူး။ လုပ္ရင္ အသစ္ အဆန္းကို မစမ္းသပ္မိမွာစိုးလို႔… ေလ့က်င့္တာ ၾကာလာေတာ့ အသစ္ေတြကို မျပတ္ ထြင္ႏိုင္ခဲ့တယ္”

“ေနာက္ဆံုး ကုမၸဏီေထာင္ျပီး ကိုယ္တုိင္သူေဌးလုပ္ေတာ့ *သိတာကို နည္းျပီး မ်ားမ်ားဖတ္တတ္ ေအာင္ *ကြ်န္ေတာ္က်င့္ခဲ့တယ္။ ဘာမွ မသိနားမလည္တဲ့ အဆင့္ကေန တစ္ဖန္ျပန္စဖို႔ ကိုယ့္ကိုေလ့က်င့္ခဲ့တယ္။ အခ်ိန္ေပးျပီး စာပိုဖတ္ခဲ့တယ္။ စာဖတ္မ်ားလာေတာ့ ကို္ယ္မသိ နားမလည္တာမ်ားေသးေၾကာင္း ကိုယ့္ရဲ႕ ဟာကြက္ေတြကို ျပန္ျမင္လာ တယ္”ေနာက္ဆံုးတြင္ ဆရာက ေက်ာင္းသားမ်ားအား အေတြ႔အၾကံဳမရွိသူႏွင့္ ရွိသူကို ေဟာေျပာခိုင္းရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ရိုးရွင္းေသာအျဖစ္တစ္ခုကို ေက်ာင္းသားမ်ား ကိုယ္တိုင္ခံစားမိ ေစရန္ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း
တစ္ဦးျဖစ္ရန္ ၾကံစည္ေနသူမ်ား လူပီသဖို႔ အရင္ၾကိဳးစားသင့္ေၾကာင္းေျပာသြားခဲ့သည္။

*မိမိကိုယ္တိုင္က လူမလုပ္္တတ္ခဲ့ရင္ လူေတြကို ဘယ္လို ဦးေဆာင္မလဲ… အသိပညာဆိုတာ လူပီသတာနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတယ္*

ေရးသားသူ……. ႏုိင္းႏုိင္းစေန at 8:13:00

ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႕ သင့္တင့္ေသာအေလးခ်ိန္…

2010-08-05T10:41:00.000+04:00

လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခႏၶာကိုယ္တည္ေဆာက္ပံုျခင္း မတူညီၾကသျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ ခႏၶာကိုယ္အမ်ိဳးအစားမ်ားမွာ ဒီတိုင္းၾကည့္လွ်င္၀သည္ဟုထင္ရေသာ္လည္း အမွန္တကယ္တြင္ သူ႕အရပ္အေမာင္းႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္မွာ အေနေတာ္ပင္။

မိမိတို႕သည္ မိမိတို႕ကိုယ္တိုင္ ကိုယ့္အရပ္အေမာင္းႏွင့္ ကိုယ့္အေလးခ်ိန္သည္ ရွိသင့္သည့္အေလးခ်ိန္လား၊ ၀ေနသလား၊ ပိန္ေနသလားဟု ကိုယ္တိုင္သိႏိုင္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

အရပ္အေမာင္း ရွိသင့္သည့္အေလးခ်ိန္ မွ ၾကား

4ေပ8လက္မ 89 ေပါင္ 101 ေပါင္ ၾကား

4ေပ9လက္မ 92 ေပါင္ 115 ေပါင္ ၾကား

4ေပ10လက္မ 95 ေပါင္ 119 ေပါင္ ၾကား

4ေပ11 လက္မ 99 ေပါင္ 124 ေပါင္ ၾကား

5ေပ 102 ေပါင္ 128 ေပါင္ ၾကား

5ေပ1လက္မ 106 ေပါင္ 132 ေပါင္ ၾကား

5ေပ2လက္မ 109 ေပါင္ 136 ေပါင္ ၾကား

5ေပ3လက္မ 113 ေပါင္ 141 ေပါင္ ၾကား

5ေပ4လက္မ 116 ေပါင္ 145 ေပါင္ ၾကား

5ေပ5လက္မ 120 ေပါင္ 150 ေပါင္ ၾကား

5ေပ6လက္မ 124 ေပါင္ 155 ေပါင္ ၾကား

5ေပ7လက္မ 127 ေပါင္ 159 ေပါင္ ၾကား

5ေပ8လက္မ 131 ေပါင္ 164 ေပါင္ ၾကား

5ေပ9လက္မ 135 ေပါင္ 169 ေပါင္ ၾကား

5ေပ10လက္မ 139 ေပါင္ 174 ေပါင္ ၾကား

5ေပ11လက္မ 143 ေပါင္ 179 ေပါင္ ၾကား

6ေပ 147 ေပါင္ 184 ေပါင္ ၾကား

6ေပ1လက္မ 151 ေပါင္ 189 ေပါင္ ၾကား

6ေပ2လက္မ 155 ေပါင္ 194 ေပါင္ ၾကား ရွိလွ်င္ ပံုမွန္အေလးခ်ိန္ဟု သိရွိႏိုင္ပါသည္။

ကဲ… ဒီစာေလးဖတ္ျပီး မိမိကိုယ္အေလးခ်ိန္ဟာ ဘယ္ထဲမွာ ပါေနသလဲဆိုတာ ေလ့လာေတြ႕ရွိလို႕ရပါျပီေနာ္။

မွတ္ခ်က္။ ။fwd:email မွေဖာ္ျပသည္။

ဘီလ္ကိတ္ေျပာတဲ့ ဘဝ(၁၁)ခု

2010-08-05T10:37:00.000+04:00

ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္တစ္ခုမွာ ဘဲြ႔ရေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ဘီလ္ကိတ္က ဒီလိုအၾကံဥာဏ္ေပး ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။

၁) လူ႔ဘဝက မမွ်တဘူး။ ဒါကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
၂) ဒီေလာကက ကိုယ့္ေလးစားၾကည္ညိဳမႈကို အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူး။ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈကို အရင္လုပ္ျပီးမွ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ကို ဆန္းစစ္ဖို႔ ေလာကၾကီးက ပိုေမွ်ာ္လင့္တယ္။

၃) ေက်ာင္းကေနခြါတာနဲ႔ လခေကာင္းမရႏိုင္ဘူး။ ခ်က္ခ်င္း ဟမ္းဖုန္းခ်ိတ္ထားတဲ့ ကြပ္ကဲသူ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္ခုစလံုးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မွ ရႏိုင္တယ္။

၄) ေက်ာင္းက ဆရာေတြကို ဆိုးတယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ထင္ခဲ့ရင္ တစ္ေန႔ခင္ဗ်ားတို႔ ကုမၸဏီသူေဌးေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ သိလိမ့္မယ္။ သူေဌးေတြက အလုပ္ကို အေၾကြးမထားဘူး။

၅) ဟမ္ဘာဂါဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္လို႔ ကိုယ့္ကို အသံုးမက်ဘူးလို႔ မထင္နဲ႔။ ခင္ဗ်ား ဘိုးဘြားေတြက ဟမ္ဘာဂါအလုပ္အတြက္ အဓိပၸါယ္တစ္ခု ဖြင့္လိုက္မယ္။ အဲဒါက “အခြင့္အေရး” တဲ့။

၆) ခင္ဗ်ား ဘာမွျဖစ္မလာတာ ခင္ဗ်ားမိဘေတြရဲ႕ အမွားမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အမွားအတြက္ ေဒါသထြက္မေနနဲ႔။ အမွားထဲက သင္ယူပါ။

၇) ခင္ဗ်ားမေမြးဖြားခင္ ခင္ဗ်ားမိဘေတြက အခုလိုထိုင္းမိႈင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ အခုလို ထိုင္းမႈိင္းရတာက ခင္ဗ်ား အသံုးစရိတ္အတြက္ ရွာေနလို႔၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အဝတ္ေတြ ေလွ်ာ္ရလို႔၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ္ေၾကာင္း အေျပာၾကီးတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ စကားကို နားေထာင္ေနရလို႔ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားမိဘတို႔ေခတ္က ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ အပူပိုင္းဇံုသစ္ေတာကို ခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ကယ္တင္ဖို႔ မၾကိဳးစားခင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အိပ္ရာကို အရင္သန္႔ရွင္းလိုက္ပါ။

၈) ေက်ာင္းမွာ ႏိုင္သူနဲ႔ ႐ႈံးသူဆိုတာရွိတယ္။ ဘဝမွာ မရွိဘူး။ ေက်ာင္းက ခင္ဗ်ားကို အခြင့္အေရး မျပတ္ေပးျပီး အေျဖမွန္ရဖို႔ ရွာခိုင္းလိမ့္မယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႔ဘဝမွာေတာ့ ဒီလိုမရွိဘူး။

၉) တီဗီြထဲ သရုပ္ေဆာင္တာေတြက တကယ့္ဘဝေတြ မဟုတ္ဘူး။ တကယ့္ဘဝက လူတိုင္း ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ေက်ာခုိင္းျပီး အလုပ္ထဲ ဝင္ရတာခ်ည္းပဲ။

၁ဝ) စာဂ်ပိုးေတြကို တေလးတစား ဆက္ဆံပါ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ သူတို႔ထဲက တစ္ေယာက္ဆီမွာ ခင္ဗ်ား အလုပ္လုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္။

၁၁) လူ႔ဘဝမွာ သင္ၾကားခ်ိန္ကာလ မသတ္မွတ္ဘူး။ ပိတ္ရက္မရွိဘူး။ ဘယ္အလုပ္ရွင္ကမွ ခင္ဗ်ားလုပ္ခ်င္တာကုိ ညႇိႏိႈင္းေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အားလပ္ခ်ိန္ကို အသံုးျပဳပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။fwd:email မွေဖာ္ျပသည္။

The Voice အယ္ဒီတာ၏ ေပါက္ကဲြသံစဥ္မ်ား

2010-08-04T11:22:00.000+04:00

ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာက ထုတ္ေ၀တဲ့ The Voice Weekly ထုတ္ေ၀ခြင့္ႏွစ္ပတ္ရပ္နားဖို႔ စာေပစိစစ္ေရးက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခၚေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ျဖစ္ရတယ္။ ခံျပင္းေဒါသစိတ္ကိုခ်ဳပ္တီးထားေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ လႈိက္တက္လာတဲ့ ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္းမႈကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဖုန္းဖိထားလို႔ မရဘူး။ သူတို႔ကိုလည္း ရုတ္တရက္
စကားျပန္မေျပာႏိုင္ဘူး။

ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကို အျပင္မွာရွိေနတဲ့ အစိုးရအတုိက္ခံအဖြဲ႔အစည္းေတြေရာ၊ မီဒီယာေတြကပါ အစိုးရအႀကဳိက္ လိုက္ေရးတဲ့ သူေတြလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔အစြပ္စြဲခံေနရတဲ့အျပင္ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္အုပ္စုကပါအခြင့္အေရးရလို႔ အစိုးရကို ေထာက္ခံေရးသားေနတဲ့ မီဒီယာအျဖစ္ တံဆိပ္ကပ္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ေပးစားခံေနတဲ့ၾကားက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ထုတ္ေဝခြင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ရပ္နားခံရတာကို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ပ်က္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာပါ။

တကယ္ေတာ့ ဒီေန႔အထိ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မီဒီယာမွာ အစိုးရႀကဳိက္ေစေတာ့ရယ္လို႔ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုမွမရွိဘူး။ ဆင္းရဲၾကပ္တည္းေနၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ေပၚလာတဲ့ မ်က္ေမွာက္ အေျခအေနအေပၚမွာ တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆုံးကို ရွာေဖြအသုံးခ်ၿပီး ကိုယ့္အခြင့္အေရးကိုယ္ဖန္တီးၾကဖို႔ ေဆာ္ၾသေနတဲ့ သေဘာသက္သက္ပါ။ ဒီလိုေဆာ္ၾသ တဲ့အခါမွာလည္း အေကာင္းဆုံးစံေတြ ရွိေနေပမယ့္ အဲဒီစံေတြက ေလာေလာဆယ္ ကမာၻေပၚမွာအစိုးရိမ္အႀကီးဆုံး၊ လူထုကို မယုံၾကည္ဆုံး အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာရွိေနၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုအတြက္ ဘယ္လိုမွ လက္ေတြ႕မက်တာမို႔ ေလာေလာဆယ္
ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိၿပီး လက္ေတြ႔က်က် လုပ္လုိ႔ရတာေတြကိုပဲ ေျပာဆိုေရးသား တိုက္တြန္းေနတာပါ။

အဲဒီလို ေရးသားေျပာဆို တိုက္တြန္းေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကို ေစာေစာကေျပာတဲ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက အတိုက္အခံ၊မီဒီယာနဲ႔
ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ ဆိုတဲ့သူေတြတင္ မကဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ ေမြးသဖခင္အရင္းကေတာင္ သေဘာမတူဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့္မီဒီယာမွာ ေရးသားေဖာ္ျပေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေစာေစာကေျပာခဲ့တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ အေျခအတင္မေျပာရခင္ ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႔ ေန႔စဥ္လိုလိုအျငင္းအခုန္ျဖစ္ရတယ္။ အျငင္းအခုန္ျဖစ္တိုင္းလည္း ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႔
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ၾကားမွာ ေတာ္ေတာ္ႀကီး တင္းတင္းမာမာျဖစ္ရတယ္။ ေအာ္ၾကဟစ္ၾကတဲ့အထိပါ။ ၿပီးရင္ အေဖ့ကို ျပန္ေအာ္မိတဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ အဲလိုျဖစ္ေနတာလည္း အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ဘူး။ အြန္လိုင္းနဲ႔ အသံလႊင့္ မီဒီယာေတြမွာ ဘေလာ့ဂ္ဆိုက္ေတြမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႔မီဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာဆိုေနတာေတြကလည္း တစ္ခုမွ
အေကာင္းမရွိဘူးေလ။ ေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္ကို တစ္ရက္မွ စိတ္ခ်မ္းသာလက္ခ်မ္းသာ လုပ္ေနရတယ္ကို မရွိဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ ယုံၾကည္ထားတဲ့အတိုင္း လုပ္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္မွာေရာ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာပါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို နားလည္ေပးႏိုင္တဲ့သူက တကယ့္ကို နည္းနည္းေလးပဲရွိတာ။

မ်က္ေမွာက္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အယူအဆ အျမင္ေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္အေဖရဲ႕ အယူအဆေတြနဲ႔က ေတာ္ေတာ္ႀကီးကြဲေနတယ္။ ဒီေနရာမွာကြ်န္ေတာ့္အယူအဆက မွန္တယ္၊ ကြ်န္ေတာ့္အေဖအေကာက္အယူက မွားတယ္လို႔
မဆိုခ်င္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖတို႔မ်ဳိးဆက္ ႀကဳံခဲ့ရတဲ့အေျခအေနနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္တို႔ အခုမ်က္ေမွာက္ျပဳေနရတဲ့ အေျခအေန အေပၚမူတည္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အၾကား ကြာဟသြားတဲ့သေဘာပါ။ သူလည္း သူကိုယ္တိုင္ပါဝင္ၿပီး သူကိုယ္တိုင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းရယ္၊သူပညာသင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ သူအရြယ္ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ၾသဇာသက္ေရာက္ေနတဲ့ဝါဒ၊ အယူအဆေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ၊ သူဖတ္ခဲ့တဲ့စာနဲ႔ သူ႔ေခတ္၊သူ႔အခါက သူအထင္ႀကီးေလးစားတဲ့သူေတြရဲ႕ လြႊမ္းမိုးမႈ အဲဒီ့အေၾကာင္း တရားေတြက ဒီကေန႔သူ႔အယူအဆအျမင္ေတြကို ပံ့ပိုးေပးေနတာကိုး။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖရဲ႕ အယူအဆ အျမင္က ကြ်န္ေတာ္နဲ႔မတူတဲ့အတြက္ မွားတယ္လို႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွမေျပာခဲ့ဘူး။ ဒီမိုကေရစီကို လိုခ်င္ရခ်င္ပါတယ္ ဆိုတဲ့
ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြဆီမွာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕အေျခခံ သေဘာတရားတစ္ခုေလာက္ကိုမ်ား ဘယ္ႏွခါေလာက္ လက္ေတြ႔ က်င့္ၾကံၿပီး ၾကၿပီလဲလို႔ ေမးရင္ မဆိုင္းမတြ ေျဖႏိုင္ၾကဖို႔လုိတယ္.....။

မဟုတ္လား။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ agree to disagree မတူညီတဲ့ သေဘာထားအျမင္ေတြကို လက္ခံနားလည္ေပးဖို႔ အၿမဲအဆင္သင့္ ျဖစ္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ထားတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ၾကားမွာလည္း ဒီလိုပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ့္သေဘာနဲ႔ မတိုက္ေပ မယ့္ သူဘာလို႔ကြ်န္ေတာ္နဲ႔သေဘာထားကြဲရတာလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားကို စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သေဘာထားမတူတာကို နားလည္ေပးႏိုင္သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္အခုလို ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႔ အေျခအတင္ျငင္းခုံ သေဘာမတူခြင့္ရတာက
ငယ္ငယ္ကတည္းက ကြ်န္ေတာ့္အေဖက ကြ်န္ေတာ္တို႔ သားသမီးေတြအေပၚ ဘာအေၾကာင္းအရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အတိုင္းအတာတစ္ခု ေလာက္အထိ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့လို႔ပါ။

အဲဒီလိုပဲ ‘အက်ဳိး’ နဲ႔ ‘အေၾကာင္း’ တရားကို ေလးေလးနက္နက္ သေဘာေပါက္ထားတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေျပာေန ေရးေနတာေတြကို ဆန္႔က်င္၊တိုက္ခိုက္ေနတဲ့သူေတြကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္အျပစ္မတင္ခ်င္ဘူး။ အဲဒီလိုေျပာတာဆိုတာေတြေၾကာင့္ လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္ဆုတ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ အခုလိုေျပာဆိုေရးသားေနတာဟာ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြအားလုံးအတြက္လို႔ ခံယူထားတဲ့အတြက္ ဘယ္သူေတြဘာေျပာေျပာ လုပ္စရာရွိတာေတာ့ ဆက္လုပ္သြားမွာပဲ။
ဒါေတြအားလုံးက တစ္ေန႔က်ရင္ သမိုင္းက သက္ေသျပလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ သေဘာမတူတာကို သေဘာမတူတဲ့အေၾကာင္း က်ဳိးေၾကာင္းက်က်ျပန္ျငင္းခုန္တာမ်ဳိးကို လက္ခံေပးေပမယ့္ လက္ရွိအစိုးရနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အၾကား၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အၾကား၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အၾကား နားလည္မႈလြဲေအာင္ ပုဂၢဳိလ္ေရး တိုက္ခိုက္မႈ၊ ေသးေသးသိမ္သိမ္ ႏွိမ့္ခ်ေစာ္ကားမႈေတြကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ဘူး။

အဲဒီအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေပမယ့္ အဲဒါေတြက ကြ်န္ေတာ့္ယုံၾကည္ခ်က္ကို တစ္စိုးတစ္ေစ့ကေလးေတာင္မွ မေျခဖ်က္ မဟန္႔တားႏိုင္ဘူး။ စီမံခန္႔ခြဲသူေတြရဲ႕ အလြန္အကြ်ံ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ အလြန္အကြ်ံ အကာအကြယ္ယူလြန္း၊ တစ္ဖက္သတ္ ဆန္လြန္းတာေတြကို ၾကည့္ၿပီး တစ္ခါတေလ အင္မတန္စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္မိေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ယုံၾကည္ခ်က္ေတြကေတာ့ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ခိုင္မာသထက္ခိုင္မာလာတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ၊ဘယ္လိုေဝဖန္ဖန္ ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္ထားတဲ့ အတိုင္း ဆက္လုပ္သြားဖို႔ သံႏၷိဌာန္ခ်ထားၿပီးသား။

အခုကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ႏွစ္ပတ္အနားခံရတဲ့အေပၚမွာေတာင္ သေဘာထားသိမ္ဖ်င္းႏုံနဲ႔တဲ့ အျမင္ေတြနဲ႔ ေရးထားတဲ့ သတင္းေတြက ျပည္ပအေျခစိုက္ အသံလႊင့္နဲ႔ အြန္လိုင္းမီဒီယာေတြေပၚမွာ ၾကားေနေတြ႔ေနရတယ္။ မဆီမဆိုင္လက္ပံပင္ဓားနဲ႔ခ်ဳိင္ဆိုသလို ဒီမိုကေရစီမဆန္လြန္းတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေရးသက္သက္ မုန္းတီးမႈ၊ အညွဳိး အာဎာာတေတြနဲ႔ ေရးထားတာေတြက ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဝင္ ေနပါတယ္လို႔ တစ္ဖြဖြေအာ္ေနသူေတြဆီက ထြက္လာတာ အ့ံၾသလို႔မဆုံးဘူး။ ဒါကတကယ္ေတာ့ အိမ္ၾကက္ခ်င္းကိုယ့္ဘာသာ အုိးမဲသုတ္ခြပ္ခ်င္တာနဲ႔ တူေနပါတယ္။

တကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ျပည္တြင္းမီဒီယာေတြဆိုတာ အစိုးရက တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ စိစစ္တည္းျဖတ္ေနတဲ့ ဆင္ဆာေအာက္ ကေန လြတ္ေအာင္ႀကဳိးစားၿပီး ေရးေနၾကရတဲ့သူေတြဆိုတာ နားလည္ေပးသင့္တာေပါ့။ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပထားသမွ်ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရးသမွ်အားလုံးမဟုတ္ပဲ စိစစ္တည္းျဖတ္ၿပီး က်န္တဲ့အထဲက ကြ်န္ေတာ္တို႔ေျပာခ်င္တာ တစ္ခ်က္ေလာက္ပါရင္ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကို စဥ္ဆက္မျပတ္ဖတ္လာတဲ့ ပရိသတ္ ဖမ္းဆုပ္မိမွာပဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေဖာ္ျပေပးခဲ့တာ။ အဲဒီလိုအေျခအေနေတြကို သိရဲ႕သားနဲ႔ စကားလုံးတစ္လုံး၊ စာတစ္ေၾကာင္းကို အထအနေကာက္ အဓိပါယ္အလြဲေဖာ္ၿပီး ဇြတ္ေရာ၊အတင္းေရာ အစိုးရေဖာ္လံဖားအျဖစ္ တံဆိပ္ကပ္ေပးေနၾကတာကိုး။

တကယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လိုပဲ ျပည္တြင္းမွာေနခဲ့ၿပီး အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာင္းရွာၿပီးလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္
ျပည္ပေရာက္သြားၿပီး အြန္လိုင္းေပၚ၊ ေလလႈိင္းေပၚကတစ္ဆင့္ ေရးခ်င္ရာေရး၊ေျပာခ်င္ရာေျပာခြင့္ရေနတဲ့သူေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေပၚမွာ သေဘာေပါက္နားလည္မေပးႏိုင္တာကေတာ့ သဘာဝမက်လွဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းမီဒီယာေတြဆိုတာ စကားတစ္ခြန္း၊ စကားလုံးတစ္လုံး ျပည္သူလူထုကို အသိေပးဖို႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္သုိင္းဝိုင္းၿပီး အပင္ပန္းခံေရးေနတယ္ ဆိုတာ ျပည္ပမွာ ႏွစ္၂၀နီးပါးေရာက္ေနတဲ့သူေတြ နားလည္မေပးႏိုင္တာ ဆန္းေတာ့မဆန္းဘူး။ ျပည္ပမေျပာနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ေတာင္ တာဝန္မယူရဲ၊ တာဝန္မခံရဲတဲ့ ဌာနဆိုင္ရာေတြကေန သတင္းတစ္ခုရဖို႔ အပင္ပန္းခံလိုက္ၿပီး စာေပစိစစ္ေရးရဲ႕ ျဖတ္ေတာက္ခုတ္ထစ္ခံၿပီးမွ ထြက္လာရတဲ့ သတင္း၊သတင္းေဆာင္းပါးေတြကို ဘက္လိုက္ေရးတယ္၊ တစ္ဖက္သတ္ ေရးတယ္ဆိုၿပီး အထင္လြဲေနတဲ့သူေတြက ရွိေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့ ျပည္ပမီဒီယာေတြဆိုတာကလည္း ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မီဒီယာသမားေတြထက္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ အမည္ခံေတြ အမ်ားစုျဖစ္ေနတာကိုး။ ဆိုေတာ့ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္မီဒီယာဆိုတာ ဘယ္လိုရပ္တည္ ေရးသားေျပာဆိုရတယ္ဆိုတာ နားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ နာက်ည္းမႈေတြ၊ ေဒါသနဲ႔မုန္းတီးမႈေတြ၊ မနာလုိသံသယေတြစတဲ့ ခံစားမႈေတြနဲ႔ပဲ မီဒီယာအလုပ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနရင္ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ မ်ားလြန္းလွတဲ့ႏိုင္ငံမွာ ဆင္းရဲၾကပ္တည္းဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈေတြေအာက္က ျမန္မာႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြကို တလႊဲလမ္းျပေနသလို ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

ျပည္တြင္းမွာလည္း ဒီလိုပါဘဲ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ေလာကပါလတရားနဲ႔ မညီတာေတြကိုသာ လိုက္ရွာၿပီး တည့္တည့္တစ္မ်ဳိး၊ သြယ္ဝိုက္ၿပီးတစ္မ်ဳိး ေစာင္းခ်ိတ္တိုင္းထြာေျပာဆိုေရးသားေနတာထက္ အဲဒီအေျခအေနေတြကို ဘယ္လိုအေကာင္းဆုံး၊အျဖစ္ႏိုင္ ဆုံး၊ လက္ေတြ႔အက်ဆုံးနည္းလမ္းနဲ႔ တည့္မတ္ေအာင္ ကူညီၾကမလဲဆိုတာမ်ဳိး ေျပာဆိုေရးသားၾကဖို႔လိုတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ကိုယ့္မီဒီယာသမားေတြအခ်င္းခ်င္း အခုလိုေျပာရတာကိုက စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာရွိတဲ့ ဘယ္လိုမီဒီယာမ်ဳိးမဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံကို လက္ရွိအေျခအေနကေန ရုန္းထြက္ဖို႔ အားလုံးစုစုစည္းစည္း ညီညီညာညာနဲ႔ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ေနရာက ကူညီၾကရမွာမဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ျပည္ပအေျခစိုက္ မီဒီယာမ်ားမွာ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မီဒီယာသမား မရွိသေလာက္ ရွားလာတယ္ေလ။ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ပီပီသသ လုပ္ခ်င္ၾကတဲ့ မီဒီယာသမား ေတြေတာင္ ခံစားခ်က္မ်ားၿပီး အညွိဳးအေတးႀကီးႀကီး ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြ အမ်ားစုရွိေနတဲ့ၾကားမွာ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လို
လုပ္ခြင့္ကိုင္ခြင့္မသာၾကဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက မတူရင္ရန္သူ၊ မေထာက္ခံရင္ ဆန္႔က်င္ဆိုတဲ့ အုပ္စုေတြအၾကား ေရာက္သြား တဲ့အတြက္ ပေရာဖက္ရွင္နယ္လို မွ်မွ်တတ ေဖာ္ျပေရးသားဖို႔လုပ္ရင္ေတာင္ ေထာက္လွမ္းေရးလား၊အစိုးရသတင္းေပးလားဆုိၿပီး ဝိုင္းတံဆိပ္ကပ္၊ မီဒီယာတာဝန္ခံဆီ ေဂ်ာက္တြန္းကုံးေခ်ာၿပီး ဖယ္ထုတ္ခံရမွာစိုးတာနဲ႔ ေရငုံ ပါးစပ္ပိတ္ေနၾကရတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႔တေတြေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြ၊ အစီအစဥ္ေတြ၊ သတင္းတင္ျပပုံေတြ၊ သတင္းေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာေတြကိုက အတိုက္အခံ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ၊ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြလိုပဲ ခံစားခ်က္ေတြပါၿပီး တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္ေနတာကို သတိထားမိတယ္။

တခ်ဳိ႕မီဒီယာသမားအမည္ခံေတြက်ေတာ့ သူတို႔ကို အေထာက္အပ့ံေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ႏွစ္၂၀နီးပါး ေထာက္ပ့ံေပးေန ေပမယ့္ ဘာမွထူးျခားတဲ့အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တာကိုစိတ္ပ်က္စျပဳၿပီး အေထာက္အပံ့ေတြ အေလွ်ာ့ခံရတာကို ေဒါသျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေဒါသကို မီးေလာင္ရာေလပင့္ေပးလိုက္တာက ျပည္တြင္းမွာ ရတဲ့အေျခအေနအေပၚ တတ္စြမ္း သေလာက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လူထုကို လက္ေတြ႕က်က် အကူအညီေပးေနတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီ အေထာက္အပံ့ေတြ ေရြ႕သြားတာျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီမွာတင္ ယမ္းပုံမီးက်ျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းက တတ္အားသမွ် ႀကဳိးစားအလုပ္လုပ္ရင္း ျပည္သူလူထု ရဲ႕ အသိပညာေရခ်ိန္ကိုျမွင့္တင္ေပးေနသူေတြ၊ ႏုိင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ အားလုံးေသာ အင္အားစုေတြအၾကား နားလည္မႈရွိေအာင္
ေစ့စပ္ေပးေနသူေတြ၊ လက္ရွိတည္ဆဲအစိုးရကိုလည္း ရွည့္လည္းေလွ်ာက္သာပ်ားလည္းစြဲသာျဖစ္ေစမယ့္ မူဝါဒေတြ အၾကံျပဳ ေနသူေတြ၊ မျဖစ္မေန ဒုတ္ဒုတ္ထိရင္ဆုိင္ရေတာ့မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္လိုလူေတြကို မဲေပးၾကမလဲ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမွာ ပါတဲ့အခ်က္ေတြထဲက ဘယ္အခ်က္ေတြက တိုင္းရင္းသားျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လုံးအတြက္ ေရရွည္အက်ဳိျဖစ္ေစသလဲ၊
ႏိုင္ငံသားအားလုံး အက်ဳိးအတြက္ဆိုရင္ အရပ္သားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဘယ္လိုစိတ္ထားမ်ဳိးထားသင့္သလဲ၊ စည္းလုံးညီညြတ္ရင္ ဘယ္လိုအက်ဳိးေတြရႏိုင္သလဲစတဲ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်လည္းရွိ လက္ေတြ႕လည္းလုပ္လုိ႔ရတာေတြကို ေထာက္ျပ ရွင္းလင္းေပးေနသူေတြ၊ နာဂစ္ျဖစ္တဲ့ေဒသမွာ မိုးထဲေရထဲဆင္းၿပီး ေဒသခံေတြကို လက္ေတြ႔အကူအညီေပးေနတဲ့ သူေတြကို အစိုးရနဲ႔ေပးစားၿပီး အခြင့္အေရးရလို႔ ဒီလိုလုပ္ေနၾကတာပါလို႔ ရမ္းကားစြပ္စြဲၾကတယ္။

သူတို႔တေတြ စြပ္စြဲတဲ့အထဲမွာ ထိပ္ဆုံးကပါတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာနဲ႔ ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ ေအာင္ထြဋ္ အေၾကာင္းဆိုရင္ သူတို႔အုပ္စီးထားတဲ့ အသင္းအဖြဲ႔၊ မီဒီယာေတြမွာ မပါမျဖစ္အၿမဲတမ္း ပုံေသက႑တစ္ခုလိုေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ တျခားတစ္ဖက္ မွာလည္း သူတို႔မွာ ေရးစရာေျပာစရာအိုင္ဒီယာက ရွားလာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာမွာ ႏိုင္ငံျပဳစာေတြ ပုံမွန္ေရးေနတဲ့
ေမာင္စူးစမ္း၊ ေက်ာ္ဝင္း၊ ေအာင္ထြဋ္တို႔ ေရပက္မဝင္ ယထာဘူတက်က် ေရးသမွ်ထဲက သတ္ပုံသတ္ညႊန္းနဲ႔ လက္ေရး လက္သားမေကာင္းတာေလာက္ကို ပုံႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး ပုဂၢဳိလ္ေရးအဆဲဆိုေတြ ေရး၊ေျပာၿပီး ေရးကြက္ေျပာကြက္ ရွာေနရတယ္ေလ။

တကယ္ဆို ၂၀၀၄ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ စထုတ္ခဲ့ၿပီး ၆လေလာက္အၾကာ ၂၀၀၅ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ႏွစ္ပတ္ တစ္ႀကိမ္၊ ၂၀၀၅ခုႏွစ္ ေမလနဲ႔ ဇြန္လအၾကားမွာ ေလးပတ္ တစ္ႀကိမ္၊ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ဇြန္လပထမအပတ္မွာ တစ္ပတ္ တစ္ႀကိမ္၊ ၂၀၁၀ခု ဇူလိုင္လ တတိယအပတ္ကေန စတုတၳအပတ္မွာ ႏွစ္ပတ္ တစ္ႀကိမ္ စုစုေပါင္း ေလးႀကိမ္တိတိ ထုတ္ေဝခြင့္ အရပ္ခံရတာ ျပည္တြင္း မီဒီယာေလာကမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ပဲရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကဆိုရင္ ေမာင္းထုတ္တဲ့ ဌာနဆိုင္ရာအႀကီးအကဲေတြ၊ လူစည္စည္ရွိရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မီဒီယာအေၾကာင္းအတင္းေျပာတဲ့ ဒုဝန္ႀကီးဆိုသူေတြ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကေရးတဲ့သားတဲ့
အေၾကာင္းအရာမွန္သမွ် တျခားမီဒီယာေတြနဲ႔ မတူ ထူးထူးကဲကဲ အေသးစိတ္ကအစ စိုးရိမ္တႀကီး တည္းျဖတ္၊ ကန္႔သတ္တဲ့ စာေပစိစစ္ေရးဝန္ထမ္းေတြ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေရးသားသမွ် လိုသလိုအဓိပၸါယ္ေကာက္ၿပီး အာဏာပိုင္ေတြ အထင္လြဲေအာင္ ေဂ်ာက္ခ် ေဂ်ာက္တြန္းေနတဲ့သူေတြ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္းမတူတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာမွာ သူတို႔ မီဒီယာမွာ ေဖာ္ျပသမွ် တစ္ဆင့္ျပန္ကိုးကားေဖာ္ျပခြင့္မျပဳေၾကာင္း ေၾကာညာခ်က္ေတြ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာက ျပည္ပ အေျခ စိုက္ မီဒီယာေတြနဲ႔ လက္ဝါးရိုက္ၿပီး သတင္းမွားေတြ လုပ္ၾကံေရးေနပါတယ္ဆိုတဲ့ တရားဝင္ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကို စာေပ စိစစ္ေရး တံတိုင္းကေနေက်ာ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဂုဏ္သိကၡာကိုေစာ္ကားေမာ္ကားျပဳေနတဲ့ မီဒီယာေတြနဲ႔လည္း ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ကိုမွ သဲႀကီးမဲႀကီး တိုက္ခိုက္ေနၾကတာ ကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ တို႔အေပၚ ဒီလိုေျပာဆိုေရးသားသူေတြ၊ မီဒီယာေတြကို ေဒါသျဖစ္မိတာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္းလူေလ။ ဒီေလာက္ အညွိဳးတႀကီး သဲသဲမဲမဲ အေျပာအဆိုခံေနရေတာ့ ေဒါသမထြက္ပဲေနႏိုင္ပါအုံးမလား။

ေနာက္တစ္ခုဆိုးတာရွိေသးတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ သမာၻရင့္၊ ဝါရင့္ ေရွ႕မီ၊ေနာက္မီ ဂ်ာနယ္လစ္ဆိုသူႀကီးတခ်ဳိ႕ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုပဲ စာေပစိစစ္ေရးက အထူးအခြင့္အေရးေပးထားသေယာင္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔မို႔ လႊတ္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ စကားမ်ဳိး တည့္တည့္ တစ္မ်ဳိး၊ သြယ္ဝိုက္တစ္မ်ဳိးေျပာဆိုေရးသားေနတယ္ေလ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႕ကို အရင္က ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေလးစားခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဂ်ာနယ္လစ္အမည္ခံၿပီး မဟုတ္မမွန္တာေတြ၊ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းစြပ္စြဲခ်က္ေတြ ၊ အဆိုးျမင္ေတြ၊ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲေတြ၊ မဆီမဆိုင္ လက္ပံပင္ဓားနဲ႔ခ်ဳိင္ စကားေတြ ေျပာလြန္း၊ ေရးလြန္းလို႔ အရင္ကေလးစားခဲ့တာကိုေတာင္ ေနာင္တရေနေအာင္ အထင္ေသးသြားမိတယ္။ တကယ္ဆို သူတို႔ ပင္တိုင္နီးပါး ေရးေနတဲ့ မီဒီယာတခ်ဳိ႕ကမွ အခြင့္ထူးရေနတာ သိသိခ်ည္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အသားလြတ္ တြယ္ေနတာ အ့ံၾသလို႔မဆုံးဘူး။ ပိုအ့ံၾသတာက ဂ်ာနယ္လစ္နာမည္ခံၿပီး နား တစ္ဖက္တည္းက အသံနားေထာင္ၿပီး ရင့္ရင့္သီးသီးစကားလုံးေတြနဲ႔ ႏွိပ္ကြပ္ေနတာကိုပါ။ တကယ္ေတာ့ ဂ်ာနယ္လစ္အမည္ခံၿပီး
ေျပာတာ၊ေရးတာေတြ အားလုံးနီးနီးက သာမာန္လူတိုင္းေတြးႏုိင္တဲ့အေတြးေတြ၊ သမားရိုးက် အမ်ဳိးသားေရးမဲျပာပုဆိုးအေၾကာင္း ေတြ ေတာင္စဥ္ရာမရေတြကမ်ားတယ္။

ေနာက္ဆုံး ကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာကိုပဲ ေစာင္းခ်ိတ္ၿပီး လူထုနဲ႔ ရန္တိုက္ေပးတယ္။ ေရးတဲ့ ပုံစံ အသုံးအႏႈန္းနဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္၊
ေကာက္ခ်က္ခ်တာေတြက အနီေရာင္သိပ္မ်ားလြန္းလို႔ ပူပူေလာင္ေလာင္ ခံစားရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုထိ သူ႔စာေတြ၊ စကား ေတြကို တုန္႔ျပန္တာမ်ဳိး မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆုံး ကြ်န္ေတာ္တို႔ မီဒီယာနာမည္ကို စာမ်က္ႏွာေပၚတင္ၿပီး အျပင္မီဒီယာေတြနဲ႔ လက္ဝါးရိုက္ထားတယ္ေျပာလို႔ေျပာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔က မီဒီယာက်င့္ဝတ္ခ်ဳိးေဖာက္တယ္ စြပ္စြဲလို႔စြပ္စြဲ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရးတဲ့
သတင္းလြဲေနပါတယ္လို႔ ေရးလို႔ေရး နည္းမ်ဳိးစုံသုံးၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို တိုက္ခုိက္ေနတဲ့ နာမည္ႀကီး မီဒီယာတစ္ခုကိုေတာင္ ဘာမွ မတုန္႔ျပန္ပဲေနလာတာ။ ဆိုလုိခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ အဲေလာက္ႀကီး အျပင္ကေရာ အတြင္းကေရာ သဲႀကီးမဲႀကီး တိုက္ခုိက္ခံေနရတာ ၾကာေတာ့ စိတ္မတိုဘဲေနမလား။ ဒါေပမယ့္ စိတ္တိုတိုင္း တုန္႔ျပန္ရင္ မယဥ္ေက်း၊ မရင့္က်က္တဲ့သူ ျဖစ္မယ္ေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ သီးခံလာတာ ၾကာၿပီ။ ဘာပဲေျပာေျပာ သီးခံလက္စနဲ႔ သီးခံေနတာအေကာင္းဆုံးဆိုေပမယ့္ ၾကာလာ ေတာ့ ရင္ထဲမွာ တင္းၾကပ္လာတယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ နည္းနည္းေလာက္ ဖြင့္အံလိုက္ရင္ နဲနဲမ်ားေပါ့သြားမလားလို႔။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ အခုကြ်န္ေတာ္တို႔မီဒီယာ ရင္ဆိုင္ေနရတာကိုၾကည့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြ ရင့္က်င့္ဖို႔အမ်ားႀကီးလိုေနေသးပါ လားလို႔ သတိျပဳမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့သူေတြျဖစ္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ေပးဖို႔ လိုေနေသးတယ္။ မွားခ်င္လည္းမွားပါမယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ ခါးသီးတဲ့ အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းေတြဆီကေန ကြ်န္ေတာ္တို႔ သင္ခန္းစာယူဖို႔ထက္ သမိုင္းဇာတ္ေဆာင္ေတြအေပၚ အျပစ္ပုံခ်၊ ခ်ီးပအမႊန္းတင္ဖို႔ေလာက္ပဲ အားသန္ေနၾကတာလို႔ ကြ်န္ေတာ္ေကာက္ခ်က္ခ်မိတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္းကိုေရာ လက္ရွိေတြ႕ႀကဳံ ေနရတာေတြကိုပါ ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြ အသိဉာဏ္ပညာနဲ႔ အေျမာ္အျမင္အေျခခံၿပီး ရင့္က်က္မႈရွိရိွ ေရွ႕ကိုေမွ်ာ္ေတြးမသုံးသပ္ဘဲ
စိတ္ခံစားခ်က္နဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ေရးကိုသာ ေရွ႕တမ္းတင္ေနၾကရင္ မၾကာမဏ တပ္ေနၾကတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေဟာင္းႀကီးလိုပဲ “ဒီမိုး၊ဒီေရ၊ဒီလူေတြနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ ဘယ္လိုခရီးသြားရမွာပါလိမ့္” လို႔သာ ညီးညဴလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။

အားလုံးကို ေလးစားလွ်က္
ေက်ာ္မင္းေဆြ – အယ္ဒီတာ
The Voice Journal

(Forward Mail မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

ဖတ္ၾကည့္ပါ (၃)

2010-08-04T10:54:00.000+04:00

တိုင္းျပည္တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚလ်က္ ႐ွိပါတယ္။ ၿမိဳ႔နယ္ေဆး႐ံုေတြ၊ ေက်းလက္က်န္းမာေရးဌာနေတြမွာ ဆရာ၀န္ေတြ လိုေနပါတယ္တဲ့။ အရင္တုန္းက တႏွစ္တႏွစ္ ေအာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ ငါးရာ ခုႏွစ္ရာေလာက္ ႐ွိပါတယ္။ ေခၚတဲ့ဆရာ၀န္က ၁၅၀ ေလာက္ပဲ ႐ွိပါတယ္။ အခုေတာ့ တႏွစ္တႏွစ္ ဘယ္ေလာက္ေအာင္သလဲေတာ့ မသိဘူး။ ေခၚတဲ့သူေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ေျဖတဲ့သူတိုင္းကို အေအာင္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျဖတဲ့သူ တေျဖးေျဖး နည္းသြားပါတယ္။ က်မကိုယ္တိုင္ အရင္တုန္းက တိုင္းျပည္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခ်င္တဲ့ က်မဟာ အခုအေျခအေနမွာ သြားၿပီးေတာ့ ေျဖရင္ ေအာင္မယ္ဆိုတာ က်မ သိပါတယ္။ အခုေတာ့ က်မ တိုင္းျပည္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခ်င္တဲ့စိတ္ မ႐ွိတာလား၊ အသက္ကပဲ ႀကီးသြားတာလား မသိပါဘူး။ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး။ အခုေတာ့ က်မဟာ ခပ္ညံ့ညံ့ ျပင္ပေဆးကု ဆရာ၀န္ဘ၀နဲ႔ပဲ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေနထိုင္လ်က္ ႐ွိပါတယ္။ အဲ့ဒါက က်မရဲ႔ ဆရာ၀န္ဘ၀ ညံ့ဖ်င္းမႈေတြပါ။

ဆရာ၀န္ဘ၀ ေျပာၿပီးေတာ့ စာေရးဆရာဘ၀ ညံ့ဖ်င္းမႈေတြကို ၀န္ခံလိုပါတယ္။ က်မ စာေရးဆရာအျဖစ္ ဘာေတြညံ့သလဲ ဆိုတာကေတာ့ က်မရဲ႔ ၀တၳဳေဆာင္းပါးေတြကို ဖတ္တဲ့ ပရိသတ္ေတြအေနနဲ႔ ထူးၿပီးေတာ့ ၀န္ခံစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ သေဘာေပါက္ၿပီးသားလို႔ က်မ ယူဆပါတယ္။ ဒီေတာ့ က်မစာေရးတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်မရဲ႔ အေရးအသားေတြ၊ ဇာတ္လမ္းတည္ေဆာက္ပံုေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြ ညံ့ဖ်င္းတာကိုေတာ့ က်မ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ညံ့ဖ်င္းတာကိုေတာ့ က်မ ေျပာလိုပါတယ္။ က်မဟာ စာေရးဆရာ ျဖစ္လို႔သာ ျဖစ္လာရတယ္၊ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္မွ မ႐ွိပါဘူး။ စာေရးဆရာ ဘာ့ေၾကာင့္ ျဖစ္ခ်င္သလဲလို႔ တေယာက္ေယာက္က ေမးလိုက္တဲ့အခါမွာ က်မ အိုးနင္းခြက္နင္း အျမဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘာေျဖလို႔ ေျဖရမွန္း မသိပါဘူး။ အဲ့ဒါဟာ က်မရဲ႔ ညံ့ဖ်င္းမႈပါ။ အခုအခ်ိန္က်မွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရတယ္။ အရင္တုန္းက က်မ မသိပါဘူး။ အခုအခ်ိန္လဲ က်မ ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္စဥ္းစားမိသလဲဆိုေတာ့ ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ဖတ္လိုက္ရလို႔ပါ။ ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ကို အားလံုးသိၾကမွာပါ။ အဲ့ဒီဆရာမႀကီးက စာေရးတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးဖူးပါတယ္။ သူက ဘာကို ဥပမာျပသလဲဆိုေတာ့ ဖိလစ္ပိုင္အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာ ဟိုေဆးရီေဇာ္နဲ႔ ဥပမာ ျပပါတယ္။ ေဒါက္တာ ရီေဇာ္ဟာ သူစာေရးတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက သူႏိုင္ငံဟာ ကိုလိုနီႏိုင္ငံပါ။ သူ႔တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး မရေသးပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူဟာ သူ႔တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ က်ေနာ္ စာ(၃)အုပ္ ေရးပါမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီစာ (၃) အုပ္ေရးၿပီးတဲ့ အထိ က်ေနာ့္တိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ေရး မရေသးဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသ ပစ္လိုက္မယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ေက်ညာၿပီး စာေရးတဲ့ သူတေယာက္ပါ။ တကယ္လဲ သူစာအုပ္ ေရးခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ ေရးၿပီးတဲ့အခါမွာပဲ သူ႔တိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ေရး ရသြားပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ နယ္ခ်ဲ႔အစိုးရက သူပုန္ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ကြပ္မ်က္တာကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ သူရဲေကာင္း ပီသစြာ က်ဆံုးသြားပါတယ္။ အဲဒီ ေဒါက္တာရီေဇာ္ရဲ႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္က ေရးျပလိုက္တဲ့အခါ က်မ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိပ္႐ွက္သြားပါတယ္။ ငါ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ စာေရးတာလဲ။ သူမ်ားေတြမ်ား ရည္႐ြယ္ခ်က္က မြန္ျမတ္လိုက္တာ။ ျမင့္ျမတ္လိုက္တာ၊ ငါ့မွာေတာ့ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္မွ မ႐ွိပါလား၊ က်မေရးခဲ့တဲ့ ၀တၳဳေတြ ေလးငါးပုဒ္၊ လံုးခ်င္းစာအုပ္နဲ႔ ၀တၳဳေတြ ၃၀ ေက်ာ္၊ ငါဘာကို ေရးတာလဲ၊ အဲ့ဒီတခါ က်မ နည္းနည္းေတာ့ သေဘာေပါက္လာပါတယ္။ က်မဟာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတာ့ ႐ွိခဲ့ဟန္ တူပါတယ္။ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္ လဲ ေတြးၾကည့္ေတာ့ က်မ၀တၳဳေတြထဲက က်မ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေလ့လာၾကည့္ရသေလာက္ေတာ့ က်မဟာ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ ျဖစ္တာနဲ႔အမွ် အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာျမင့္မားေရး၊ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေရး၊ ကိုယ္က်င့္တရား ျမင့္ျမတ္ေရး အဲ့ဒါေတြကို က်မ ဦးတည္ခဲ့ပံုရပါတယ္။ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ျပန္ၿပီးေတာ့ ဆင္ျခင္မိသေလာက္ ေျပာရရင္ ဒါေတြေၾကာင့္ ေရးမိခဲ့တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ဒါေတာင္ အခုခ်ိန္ထိ မေသခ်ာေသးပါဘူး။ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္တုန္းပါပဲ။ ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ က်မကိုယ္က်မ မေသခ်ာေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါ ထင္ျမင္ခ်က္တခုပါ။ က်မ အဲ့ဒီလို ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ေရးခဲ့မိတယ္လို႔ က်မ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ပဲ ေကာက္ခ်က္ခ်ရပါတယ္။

ဒါက ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်မ ညံ့တာ၊ ေနာက္တခုက က်မတို႔ဟာ ၀တၳဳတပုဒ္ ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႔စာကို စာဖတ္ပရိသတ္ ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ႐ွိပါတယ္။ စာဖတ္ပရိသတ္ဆီကို ပို႔ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးေတြ အျမဲ႐ွိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်မတို႔ စာေတြ ေရးပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဖတ္ဖို႔ ေရးတာထက္ သူတပါးဖတ္ဖို႔ ေရးတာက ပိုၿပီးေတာ့ မ်ားပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ က်မဟာ ပရိသတ္အတြက္ ရည္႐ြယ္ၿပီးေတာ့ ၀တၳဳေတြ အမ်ားႀကီး ေရးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပရိသတ္ဆီကို ရည္႐ြယ္ေသာ္လည္း ပရိသတ္ဆီကို မေရာက္ပဲ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေရေျမာင္းထဲကို ေရာက္သြားခဲ့ရတဲ့ ၀တၳဳေလးေတြ၊ ကဗ်ာေလးေတြ ႐ွိပါတယ္။ အယ္ဒီတာစာပြဲက ဆုတ္ျဖဲၿပီးေတာ့ ေရာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အယ္ဒီတာ စာပြဲကေန ေက်ာ္သြားၿပီးမွ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ က်မရဲ႔ ၀တၳဳေလးေတြ ကဗ်ာေလးေတြ ေရေျမာင္းထဲကို ေရာက္သြားတာ က်မ ခဏခဏ ႀကံဳရပါတယ္။ ဒါဟာ က်မရဲ႔ ညံ့ဖ်င္းမႈေတြထဲမွာ ပါပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်မတို႔ဟာ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြဆီကို ပို႔တဲ့အခါမွာ ပရိသတ္ဆီေရာက္ေအာင္ က်မတို႔ ေရးႏိုင္ရပါမယ္။ ဘယ္လို အတားအဆီးပဲ႐ွိ႐ွိ ဘယ္လို အျဖတ္အေတာက္ပဲ ႐ွိ႐ွိ ဒါကို လွည့္ပတ္ၿပီး ပို႔ႏိုင္ရပါမယ္။ အေရးႀကီးတာက ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို႔ပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔က အဲ့ဒီလို မပို႔တတ္ဘူး။ က်မက ပိုၿပီးေတာ့ မပို႔တတ္ဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ က်မက ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ပရိသတ္ဆီကို ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေပးလိုက္ေပမယ့္ တခါတခါက်ေတာ့ ကံအေၾကာင္း မသင့္လို႔ ပရိသတ္ဆီကို မေရာက္ေတာ့ပဲ ေရေျမာင္းထဲကို ေရာက္သြားတာ ႀကံဳရပါတယ္။ အဲ့ဒါဟာ က်မရဲ႔ ညံ့ဖ်င္းမႈပါ။ ေရေျမာင္းထဲကို ေရာက္သြားတဲ့ ၀တၳဳေလးေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ ကဗ်ာေလးေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲက က်မ ကဗ်ာတပုဒ္အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ကဗ်ာေလးက တိုတိုေလးပါ။

ကဗ်ာေလးေခါင္းစဥ္က ‘ေလလြင့္သူရဲ႔တိမ္’ လို႔ အမည္ေပးထားပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၈) ႏွစ္ေလာက္က ေရးထားတာပါ။ က်မ အဲ့ဒီကဗ်ာကို ပရိသတ္ဆီပို႔ဖို႔ အခုအခ်ိန္ထိ ၃ ႀကိမ္တိတိ ပို႔ၿပီးပါၿပီ။ ၃ ႀကိမ္လံုးလံုး ေရေျမာင္းထဲပဲ ေရာက္သြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီကဗ်ာေလး ဘာေၾကာင့္ ေရေျမာင္းထဲကို ေရာက္သလဲဆိုတာ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ဆန္းစစ္ေပးပါလို႔ က်မ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ က်မ အဲ့ဒီကဗ်ာေလးကို ႐ြတ္ျပပါမယ္။ နဲနဲၾကာၿပီဆိုေတာ့ အလြတ္မရလို႔ စာ႐ြက္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ႐ြတ္ပါမယ္။

မုန္းတီးသူမ်ား
ေန႔စဥ္စားသံုးရင္း
ခြန္အားသစ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

မုန္းတီးမႈေတြ စားရတယ္ဆိုတာ တျခား စားစရာ မ႐ွိလို႔ စားရတာပါ။ က်မမွာက ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် မုန္းတီးမႈကို စားရပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ တခ်ိဳ႔ေသာ သူေတြ၊ ကံေကာင္းတဲ့သူေတြကေတာ့ စားစရာေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိမွာေပါ့။ အဟာရ႐ွိတဲ့ အစားအစာေတြ အမ်ားႀကီး စားတဲ့အခါမွာ သူတို႔ရဲ႔ ဗိုက္ေတြကလဲ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ပိုပိုၿပီး ပူလာပါတယ္။ (ရီသံ၊ လက္ခုပ္သံမ်ား) အဲ့ဒီေတာ့ ဒီပရိသတ္ထဲမွာ ဗိုက္ပူသူ ႐ွိရင္ (ရီသံမ်ား) တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ ဘီယာေသာက္လို႔ ဗိုက္ပူတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြက တမ်ိဳးေပါ့။ က်မမွာေတာ့ သူမ်ားလို စားစရာ အဟာရလဲ သိတ္မ႐ွိ၊ လူပံုကို ၾကည့္လိုက္ပါ၊ လူပံုကလဲ ပိန္ပိန္ ပုပု ေသးေသးေလး၊ ဒါ အဟာရ မ႐ွိေလာက္ဖူးဆိုတာ သိေလာက္ပါတယ္ေနာ္။ က်မတို႔မွာက ဆန္စပါး။ ၀၀လင္လင္ မစားရ။ တခ်ိဳ႔ေတာ့ ဆန္စပါးတင္မကဘူး၊ ဘိလပ္ေျမေတြ ဘာေတြလဲ စားတတ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ (ရီသံမ်ား) အဲ့ဒီေတာ့ က်မက စားစရာ မ႐ွိေတာ့ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ကိုယ့္ရဲ႔ မုန္းတီးမႈကို ကိုယ့္အမုန္းေတြကို ျပန္ၿပီး စားရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခြန္အားျဖစ္ေအာင္ ေနခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒီအဓိပၸါယ္နဲ႔ က်မဟာ ကဗ်ာေလးကို အဲ့ဒီလို ေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္။

မုန္းတီးမႈမ်ား
ေန႔စဥ္စားသံုးရင္း
ခြန္အားသစ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

ႏွစ္သံုးဆယ္ၾကာတဲ့ မီးလွ်ံမ်ား
ေလတိုက္စားလို႔ ၿငိမ္းခဲ့ၿပီ။

အဲ့ဒါကလဲ အဲ့ဒီကဗ်ာေရးေတာ့ က်မက အသက္ ၃၀ မို႔လို႔ ႏွစ္ ၃၀ ၾကာတဲ့ မီးလွ်ံမ်ားလို႔ ေရးတာပါ။ (ရီသံမ်ား)
(http://angwei.myanmarbloggers.org/) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။fwd:email မွ ေဖာ္ျပသည္။